Pierwiosnek o żółtych kwiatach zabranych na szczycie niskich łodyg wyrastających z małych rozetek owalnych, głęboko unerwionych liści. Najbardziej lubi miejsca lekko ocienione, osłonięte i stale wilgotne - naturalne miejsca występowania tego pierwiosnka to stare parki.

Sport hosty „Catherine”. Grube liście o ładnym, regularnym kształcie, węższe niż u „Catherine”. Środek liścia żółty (jaśnieje z nadejściem lata), brzeg niebieskozielony, szeroki. Im starsza roślina tym brzeg szerszy. Odporna na ślimaki. 

Liście eliptyczne, szersze i trochę bardziej okrągłe niż u kokoryczki wonnej. Białe, dzwonkowate kwiatki z zielonkawymi końcówkami wyrastają na krótkich szypułkach. Dobrze się czuje na stanowisku zacienionym, lekko wilgotnym (choć dobrze znosi susze). Dobra towarzyszka host, paproci, parników i innych roślin cieniolubnych.

Piękna roślina do nasadzeń parkowych i zadrzewionych części ogrodów. Dzięki białym obramowaniom końcówek liści jest atrakcyjna nie tylko w porze kwitnienia. Dodatkową ozdobą są wygięte sierpowato czerwonobrązowe łodygi. 

Czosnek dziwny to leśna bylina pochodząca z terenów Kaukazu, północy Iranu, wprowadzony w XIXw. do flory Szwajcarii i południowych Niemiec, a w Polsce obecny w rezerwacie Grądowe Zbocze (Zachodniopomorskie). Z wyglądu może kojarzyć się ze śnieżycą wiosenną: ma podobne lancetowate liście (oczywiście pachnące czosnkiem) i białe kwiaty, które pojawiają się w kwietniu.

Peltobojkinia to zielone, klapowane liście a ponad nimi, na wysokich łodyżkach, jasnożółte/kremowe, dzwonkowate kwiaty. Najlepiej się czuje w miejscu zacienionym i wilgotnym. Nadaje się doskonale do obsadzania schodzących do wody skarp, brzegów stawów, strumieni - świetna roślina okrywowa do wilgotnego cienia, w sprzyjających warunkach rozrasta się szybko.

Pinelia to przybysz z północno-wschodniej Azji gdzie uprawiana jest ze względu na właściwości lecznicze. Bardzo dobrze czuje się w europejskich ogrodach - wymaga stanowiska ocienionego, żyznej i wilgotnej gleby (w naturze spotykana na łąkach, skrajach lasów).

Miniaturka tworząca gęste kępki sercowatych, zielonych liści z brzegiem przechodzącym od żółtego w kremowobiały.

Ciekawa roślina cieniolubna o liściach przypominających kokoryczkę i drobnych, gwiazdkowatych kwiatach zebranych po 10-15 w luźne grona. Pokrój raczej wyprostowany (w odróżnieniu np. od podobnego Maianthemum racemosum).

Piękna odmiana wyselekcjonowana pod kątem wielkości kwiatów: pojedyncze dzwoneczki są większe, łodyga kwiatowa sztywniejsza.

Od wczesnej wiosny aż do kwitnienia liście stopowca himalajskiego są złożone jak parasole wzdłuż wyrastających z ziemi łodyg. Po ukazaniu się bladoróżowych pojedynczych kwiatów, które rozwijają płatki w słoneczne dni a w pochmurne je zamykają, liście rozwijają się: są duże, dłoniasto powcinane, zielone w brązowe plamy.

Niewielka odmiana o złotych liściach z zielonym brzegiem. Liście sercowate, kształtne. Sympatyczna.

Niewielka, klasyczna, niezawodna przy obsadzaniu brzegów i nasadzeniach masowych. Liście jasnozielone z kremowożółtym brzegiem. Ładnie się rozrasta i szybko tworzy zwarte, zgrabne kępy. Kwitnie długo i bardzo obficie fioletowymi kwiatami. Jest niewybredna - pasuje jej w zasadzie każde stanowisko, od słonecznego po cieniste. Znosi okresowy brak wody, choć oczywiście całą swą urodę pokazuje właściwie podlewana.

W naturze porasta żyzne i wilgotne lasy bukowe lub inne liściaste, częsty nad strumieniami - w Polsce na stanowiskach naturalnych objęty jest ochroną. Wiosną kwitnie masowo. Chętnie sadzony w cienistych, wilgotnych ogrodach i parkach a niegdyś - ważna roślina przyklasztornych herbariów w całej Europie.

Tę kokorycz można spotkać w polskiej przyrodzie od około połowy XIXw. jako roślinę obcą lecz zadomowioną. Lubi gleby żyzne, choć toleruje uboższe, piaszczyste lub gliniaste. Ważne, by były przepuszczalne - stanowisko mokre zimą może oznaczać jej koniec. Poszczególne osobniki nie są długowieczne, dają natomiast obfity samosiew. Jej żółte kwiaty są prawdziwym skarbem w cienistych miejscach, zwłaszcza że kwitnie bardzo długo, od późnej wiosny aż do wczesnej jesieni. Nieoceniona w parkach i ogrodach leśnych. 

Dobrze znany pierwiosnek tutaj w wersji nie żółtej, lecz kolorowej: kwiaty w ciepłych odcieniach żółci, oranżu, czerwieni i bordo. najlepiej sadzić w grupach po kilka - wtedy jest szansa na różne kolory. W kolejnym roku można już liczyć na własne siewki. Lubi miejsca lekko ocienione, osłonięte i stale wilgotne - naturalne miejsca występowania tego pierwiosnka to stare parki, brzegi cieków wodnych, skraj wilgotnych łąk.

To niewielkie kompaktowe parzydło osiąga wzrost zaledwie 30cm (z kwiatami) - jest idealne do mniejszych ogrodów. Potrzebuje miejsca ocienionego i wilgotnego. Kwiaty białe wyniesione ponad kępę liści zebrane w grube, krótkie kiście. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe sprawiają, że kępka parzydła ma ciekawą fakturę - świetny towarzysz dla funkii i innych cieniolubnych bylin o dużych, gładkich liściach.

To niewielkie kompaktowe parzydło osiąga wzrost zaledwie 40cm (z kwiatami) - jest idealne do mniejszych ogrodów. Potrzebuje miejsca ocienionego i wilgotnego. Kwiaty białe wyniesione ponad kępę liści, delikatne. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe sprawiają, że kępka parzydła ma ciekawą fakturę - świetny towarzysz dla funkii i innych cieniolubnych bylin o dużych, gładkich liściach.

Kwiat biały, dzwonkowaty z charakterystycznymi zielonymi znaczkami na wewnętrznych, krótszych i lekko schowanych płatkach. Ich pojawienie się zwiastuje koniec zimy. Wymaga stanowiska lekko ocienionego, wilgotnego, chłodnego, mile widziany kompost liściowy - śnieżyczka jest gatunkiem występującym w wilgotnych lasach i zaroślach .

Oferujemy rośliny w doniczkach p9, sadzone w 2023r. po kilka cebulek.

Kwiaty białe, dzwonkowate z charakterystycznymi zielonymi lub żółtozielonymi „kropelkami” na końcówkach zrośniętych płatków. Wymaga stanowiska lekko ocienionego, wilgotnego, chłodnego. Śnieżyca letnia jest bardzo podobna do naszej rodzimej śnieżycy wiosennej. Jest jednak od niej znacznie wyższa, niesie więcej pojedynczych kwiatków na pędzie kwiatowym (nawet 7) i kwitnie później.

Pierwiosnek o różowych ("kwiat jabłoni") kandelabrowych kwiatach wyniesionych ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Pierwiosnki japońskie lubią miejsca wilgotne i cieniste - stanowią idealne towarzystwo dla leśnych paproci. Są łatwe w uprawie. Za żyzne, bogate w próchnicę podłoże odwdzięczą się bujnym wzrostem i obfitym kwitnieniem.

Okrywowa roślina do zacienionych miejsc, odpowiednia pod drzewa i krzewy. Liście sercowate, błyszczące. Kwiaty białe.

Nazwa oznacza buciki maluszka. Hosta jest maleńka i mogłaby być zaliczona do serii „mysich uszu” gdyby nie kwiat - proporcjonalny do liści, na cienkiej łodyżce (u „mysich uszu” kwiaty zdają się być nieproporcjonalnie duże).

W naszej kolekcji konwalia o największe ilości pojedynczych kwiatów na niezwykle długim pędzie kwiatowym: niesie od 18 do 21 dzwoneczków! Jej dokładne pochodzenie i nazwa nie są znane - nazwaliśmy ją po prostu „19/21”.

Hosta „Smoczy Wojownik” ma czerwone ogonki, błyszczącą, ciemnozieloną blaszkę i wąski, jasny brzeg liścia. Liście są wydłużone, ostro zakończone - jak zęby smoka (pochodzi od H. „Red Dragon”).

Duże, szerokie liście okolone są wąską złotą obwódką, niekiedy nachodzącą wgłąb liścia. Kwiaty białe. Wytrzymała, doskonała nawet do głębokiego cienia. Pęd kwiatowy ok. 23cm, 12 kwiatów na pędzie. 

Świetna, pełna wigoru roślina okrywowa o dość drobnych, skórzastych liściach, tworząca gęste i zwarte kępy. Ma małe, żółte kwiatki wyniesione wysoko ponad liście - pojawiają się od końca marca do kwietnia. Wiosną liście są zielono-czerwone, później czerwone przebarwienia znikają. W nasadzeniach ogrodowych i parkowych trwała, może rosnąć długo na tym samym stanowisku bez potrzeby odmładzania

Duża konwalia o białych, pachnących kwiatach i ciemnozielonych liściach (zieleń złamana niebieskawym nalotem) z jasnozieloną lub kremową, nieregularną obwódką.

Piękna odmiana o złotym liściu okolonym ciemnozielonym brzegiem. Liście sercowate, regularne tworzą zgrabną, zwartą kępę.

Epimedium x warleyense „Orange Konigin” to krzyżówka Epimedium alpinum i E. pinnatum. Drobne pomarańczowe kwiaty są pozbawione ostróżek,  zebrane w luźne wiechy górują nad zielonymi sercowatymi liśćmi.

Pierwiosnek o białych kandelabrowych kwiatach wyniesionych ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Pierwiosnki japońskie lubią miejsca wilgotne i cieniste.

Bylina pochodząca z górzystych terenów Chin, w Europie stosunkowo nowa, polecana do ogrodu o charakterze leśnym. Według literatury wymaga zasobnej, wilgotnej gleby i cienistego miejsca, z naszego doświadczenia bardzo dobrze radzi sobie w przeciętnych warunkach cienistego ogrodu. Liście zielone, błyszczące na łukowato wygiętych łodygach, w pachwinach liści wiosną pojawiają się białe dzwonkowate kwiatki. Tam gdzie dobrze się czuje, rozmnaża się dość intensywnie i tworzy piękne, gęste kępy. Zimozielona.

Liście zdecydowanie podłużne, lancetowate, zielone z lekkim niebieskawym odcieniem. Kwiaty różowe z rozjaśnionymi końcówkami, po 7 do 10 na łodyżce długości ok. 20cm. Kępa liczy ok. 27cm wysokości. W ogrodach zdominowanych przez zimozielone drzewa i krzewy konwalia będzie bardzo dobrą rośliną okrywową.

Piękna, klasyczna odmiana o zielonych liściach z wąskim kremowym brzegiem.