Hedera helix - bluszcz pospolity

rodzina: Araliaceae
dorasta do 20-30m, 1m rocznie
stanowisko: półcień, cień

Roślina trzyletnia, wzrost 50-60cm, pojemnik 2l

Zimozielone pnącze pospolite w całej Europie (oprócz jej północnych krańców). W Polsce często spotykany w ogrodach, parkach, lasach. Na młodych, giętkich łodygach wytwarzają się czepne korzenie przybyszowe, dzięki którym bluszcz wspina się po murach, ścianach, pniach drzew. Liście trój- lub pięcioklapowe, ciemnozielone z siatką jaśniejszych nerwów. Stare łodygi drewnieją (mogą osiągać nawet około 0,5 m obwodu). Na starszych, dobrze doświetlonych  roślinach w nieco łagodniejszym klimacie (występują np. w zachodniej Polsce, natomiast we wschodniej rzadko się je widzi) pojawiają się pędy kwitnące i owocujące; nie wytwarzają one korzeni przybyszowych a liście tracą kształt klapowy – są jajowate lub romboidalne. Kwiaty zebrane w baldachy pojawiające się od sierpnia do października są bardzo miododajne i wabią liczne owady; owoce (dojrzewające wiosną granatowe jagody zebrane w grona) są pożywieniem ptaków, dla ludzi trujące.

Bluszcz pospolity jest rośliną o niewielkich wymaganiach: rośnie na glebach przeciętnych choć preferuje próchnicze. Młode okazy lepiej się czują na stanowiskach ocienionych, bardziej zasobnych w wodę; dobrze ukorzeniony i rozrośnięty bluszcz pokrywa jednak nasłonecznione mury czy skały i znosi suszę. Rośnie dość wolno, jest za to bardzo długowieczny.

Nie bójmy się pnączy na murach: wbrew powszechnym opiniom wykazano, że rośliny te chronią zdrowe mury przed erozją wynikającą z niszczycielskiego działania słońca, deszczu, gradu czy mrozu.