Rośliny A-Z

Według hodowcy ta wielka hosta ma osiągać półtora metra wysokości i rozrastać się wszerz na półtora metra. Potrzebuje cienia, kompostu i wody. Liście niebieskawozielone z wąskim kremowym brzegiem.

Świetna, nieduża odmiana o podłużnych, ostro zakończonych, grubych liściach. Środek liścia niebieskawo zielony, brzeg kremowożółty. Ładnie przyrasta. Tworzy zwarte, gęste, najeżone twardymi liśćmi kępy. 

Liście bardzo błyszczące, zielone, o mocno pofałdowanym brzegu. Elegancka i harmonijna.

Liście ciemnozielone, podłużne, ostro zakończone; ogonki liściowe ciemnofioletowe. Pachnące, jasnofioletowe kwiaty nisko nad liśćmi lub nawet wśród nich - wyglądają harmonijnie i ładnie.

Liście niebieskie, z falistymi brzegami na fioletowych nóżkach. Fantastyczna.

"Czarne światło" - niewysoka odmiana o liściach lancetowatych, grubych i skórzastych. Liście ciemnozielone i bardzo błyszczące. Ogonki liściowe niemal czarne u podstawy.

Kwiaty czerwone z szerokim kremowożółtym brzegiem. Gardziel żółta.

Odmiana średniej wielkości o grubych liściach z zielonkawym środkiem i - w zależności od ilości światła - słonecznie żółtym lub kremowym, bardzo szerokim brzegiem. Bardzo wyrazista, ciepła, słoneczna. Liście pomarszczone.

Bardzo duże, błyszczące zielone liście na czerwonych ogonkach, od których na blaszkę liściową nachodzi delikatnie ciemna czerwień. Nerwy wyraźnie widoczne.

Mocno niebieskie, ostro zakończone liście na czerwonych (właściwie śliwkowo fioletowych) ogonkach. Kwiaty prawie białe - piękna.

Liście sercowate, niebieskawo zielone z szerokim, kremowożółtym, lekko pofałdowanym brzegiem.

Odmiana o dużych, półpełnych bladoróżowych kwiatach.

Jedyny chyba cytrus, który można bez obaw uprawiać w polskich ogrodach - poncyria jest na to dostatecznie mrozoodporna. Warto sadzić ją w miejscach zacisznych, osłoniętych, unikać wystawy wschodniej - jest wrażliwa na wiosenne przymrozki, które przy tej wystawie kąsają najmocniej.

Na początku sezonu jasnozielony środek okolony żółtawym brzegiem, z czasem środek staje się w zasadzie żółty a brzeg biały - rzadko spotykana kombinacja. Przez jakiś czas jedną kępę tworzą liście zielone z żółtym i żółte z białym brzegiem. Kwiaty białe, pachnące.

Sport H. „Andrew” wyselekcjonowany przez T. Aventa: biały liść okolony niebieskim brzegiem, powykręcany i pofałdowany. Latem biel liścia lekko zielenieje i dzięki tej dodatkowej dawce chlorofilu „Hans” rośnie znacznie lepiej niż „Andrew”.

Liście szaroniebieskie, zaokrąglone, dość grube (dzięki temu niechętnie atakowana przez ślimaki i dość długo utrzymująca się jesienią). Jej największym atutem są czerwono nakrapiane ogonki liściowe - intensywnie i aż po nasadę liścia. 

Kukułka, storczyk szerokolistny, stoplamek to rodzimy storczyk o prostej, grubej łodydze, na której szczycie w maju pojawiają się różowe kwiaty zebrane w zwarty kłosowaty kwiatostan. Liście mniej lub bardziej nakrapiane ciemnymi plamami. W Polsce dość rozpowszechniony na całym niżu, porasta mokre łąki, torfowiska jest jednak rośliną chronioną. Rośliny te bardzo łatwo krzyżują się między gatunkami, u osobników otrzymanych z siewu często występują różnice w wysokości, kształcie kwiatów, wybarwieniu liści.

Złote mysie uszka o okrągłych, lekko pofałdowanych, masywnych liściach. Pod koniec lata nabiera bardziej zielonkawego odcienia.

Sport H. „Blue Mouse Ears”, jak odwrócona wersja H. „Snow Mouse”. Liście małe, grube, zaokrąglone; brzeg biały, środek zielony z lekko niebieskawym nalotem. Kwiaty jakby przypięte od innej rośliny: na grubych, krępych łodygach.

Odmiana o zabawnej nazwie „ręce do góry” pochodzi od słynnej „Praying Hands”. Nieco niższa, liście zielone, grube, poskręcane, ogonki liściowe krótkie. Żółty brzeg liścia.

Piękny liliowiec o dużych (15 cm średnicy), kremowo białych kwiatach rozświetlonych zielonkawą gardzielą. Płatki masywne, mięsiste. Pachnie delikatnie.

Oferowana odmiana pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej - porasta tam lasy liściaste. Lubi zasobne, cieniste stanowiska o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie. Kwiaty białe z czasem przechodzące w róż, lekko zwieszone, liście jednolicie zielone.

Ta bulwiasta bylina pochodząca z Chin i Tybetu to nowość wśród oferowanych w Europie roślin cieniolubnych. Duże, żywozielone, błyszczące liście mają od 5 do 9 klap. Kłącze silne, pełzające, z włóknistymi korzeniami. Wymaga stanowiska ocienionego, gleby zasobnej i wilgotnej (podobnie jak Darmera peltata). Kwiaty pod spodem liścia, jesienią czerwone lub czarne jagody.

Tulejnik o białych kwiatach, które mogą sięgać prawie do kolan. Kwiaty pachną piżmem. Wymaga stanowiska wilgotnego, lekko ocienionego, o żyznym podłożu. W naturze rośnie na bagnach, w podmokłych zaroślach i na obrzeżach lasów, nad strumieniami i rozlewiskami. Warto starannie wybrać dla niego miejsce: jest długowieczny, ale źle znosi przesadzanie.

Kwiat krwistoczerwony, bardzo duży (18 cm średnicy), przez środek płatków jasna pręga. Gardziel zielonkawa.

Kłączowa bylina wschodniej części Ameryki Północnej. W kanadyjskich, umiarkowanie cienistych lasach tworzy podobny aspekt wiosenny jak nasze rodzime zawilce. 

Duże, gwiaździste, jasnożółte kwiaty wyniesione ponad wodę. Liście owalne, oliwkowozielone (słabo cętkowane jak na odmianę o żółtych kwiatach). Żyworodna - młode rośliny pojawiają się na roślinie matecznej w formie rozmnóżek.

Mała, niebieska (wiosną bardzo, później niebieski nalot zmywa się i kolor traci na intensywności). Liście - okrągłe, bardzo pomarszczone miseczki. Kwiaty prawie białe.

Liście błyszczące, zielone z żółtym brzegiem; ładnie wykrojone w kształcie serca. Czerwone ogonki liściowe ładnie wyeksponowane dzięki pionowemu pokrojowi rośliny (szczególnie gdy rośnie na wyniesionej rabacie).

Bardzo specjalna odmiana: jaskrawożółte liście osadzone są na czerwonych ogonkach liściowych. Blaszka liściowa pofałdowana, z wierzchu błyszcząca a pod spodem matowa. Tworzy gęste, zwarte kępy. Wspaniale wybarwiona zwłaszcza w miejscu odwiedzanym przez poranne słońce.

Sport gigantycznej hosty "Empress Wu": oprócz wielkiego wzrostu mamy tu jeszcze jasny brzeg wokół niebieskawo zielonego liścia. Hodowca każe jej dać 5 lat na osiągnięcie docelowego (czyli ponad metrowego) wzrostu. Oczywiście im żyźniejsze podłoże i im więcej wody tym lepiej.

Roślina bardzo rzadka i delikatna, wymaga ochrony przed mrozem. W naturze znaleźć można tego cyklamena na libijskim przedgórzu, gdzie cieszy się łagodnym klimatem śródziemnomorskim. Gleba może zawierać wapń i koniecznie musi być przepuszczalna. Kwitnie wczesną jesienią różowymi kwiatami o ciemniejszym nosku i słodkim zapachu. Jego liście są spore i mają kształt liści klonu z mniej lub bardziej wyraźnym białym rysunkiem. 

Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone a na ich tle podwójne żółte kwiaty. Kwitnie bardzo obficie. 

Kwiaty duże, w kolorze żywej, raczej jasnej czerwieni, bardzo trwałe zarówno w ogrodzie jak i w wazonie. Liczne. Nie pachną. 

Kwiaty buraczkowe, półpełne, o intensywnym zapachu. Okazała. Jedna ze starszych europejskich odmian piwonii - wyselekcjonowana we Francji w połowie XIXw.