Rośliny A-Z

Liście zielone z białym brzegiem. Jeszcze troszkę mniejsza niż inne mysie uszka.

Bardzo długie, żółte liście mają delikatnie pofałdowane brzegi i są wyraźnie unerwione. Zwieszają się łagodnie ku ziemi - świetnie wygląda wysadzona na wyniesionej rabacie, murku lub w pojemniku. Ogonki liściowe czerwone. Kolor liści z żółtego przechodzi latem w błyszczącą zieleń.

Pionowo wzniesione, wydłużone niebieskie liście złożone są do wewnątrz - wygląda trochę jakby była siostrą H. "Praying Hands". Bardzo interesująca.

Sport hosty "Lipstick Blonde": do żółtego liścia dodane jest ciemnozielone, dość szerokie obrzeże. Kontrast szczególnie mocny wiosną i wczesnym latem, potem żółć liścia powoli przechodzi w jasną zieleń. Ogonki liściowe czerwone.

Według hodowcy niebieskie liście tej odmiany dobrze utrzymują swój niebieski kolor przez cały sezon (ale dla pewności najlepiej podlewać w nogi, nie z góry). Brzegi liści są mocno pofałdowane, a nad zgrabna kępą unoszą się niemal białe kwiaty.

Kwiaty intensywnie czysto różowe, półpełne.

Rośnie w doniczce 3-litrowej.

Roślina polskiej flory, chroniona. Można ją spotkać w lasach bukowych, czasem w olszynach - wymaga stanowiska wilgotnego, ocienionego i podłoża próchniczego (w ogrodzie dobrze jest dać jej kompostu liściowego). Wiosną wychodzi bardzo wcześnie - w naturze korzysta ze światła, które później, gdy rozwiną się liście drzew,  będzie jej odebrane.

Ta stosunkowo nowa roślina w ofertach europejskich ogrodnictw wywodzi się z lesistych terenów Japoni, Korei i Chin, a została opisana przez Siebolda już prawie 200 lat temu. Wymaga stanowiska ocienionego, umiarkowanie wilgotnego. Jej nienachalna uroda zasadza się na ciemnozielonych, mocno unerwionych i ząbkowanych liściach oraz białych kwiatach. W ogrodzie dobra wśród kolorowych host.

Słodka miniaturka o okrągłych liściach - można ja uprawiać w pojemni(cz)ku. Kwiaty różowe na krótkich pędach. Przez pokrewieństwo z H. "Blue Mouse Ears" należy do rodziny "mysich uszu".

Złota siewka Hosty "Sagae". Duża, o pięknym pokroju. Kwiaty są białe i kwitnie dość wcześnie.

Liście mocno żółte, pofałdowane na brzegach, lekko wydłużone i zakończone w szpic. Ogonki liściowe czerwone.

Miniaturka o bardzo grubych, zielonych liściach tworzących gęste kępy. Jest spokrewniona m.in. z H. 'Hush Puppie', H. 'Blue Mouse Ears', a jej nazwa oznacza paznokcie.

Niezarejestrowana nowość ze stajni Danny'ego Van Eechaute: duża hosta o szarozielonkawych liściach z pięknym, nieregularnym, żółtym brzegiem. Pochodzi od H. "Lakeside Roy El Streaked".

Kwiaty półpełne, w kolorach łagodnej pomarańczy lub moreli, miejscami mniej lub bardziej rozjaśnione, z bordowymi plamami przy dnie kwiatowym. Pachnące.

Hosta o zwieszających się zielonych liściach z żółtawymi (bielejącymi pod koniec okresu wegetacyjnego), mocno pofałdowanymi brzegami. Jej bladoliliowe, prawie białe kwiaty są pachnące. Wyjątkowa.

Pochodzi od H. "Empress Wu" i jest jej mniejszą (niestety), za to piękniej wybarwioną wersją. Pomimo skromnego wybarwienia zwraca na siebie uwagę - bije od niej lodowaty blask. Wygląda jakby była pancerna, zrobiona z grubej stali. Oczywiście ślimaki o tym wiedzą i nawet się nie zbliżają...

Olbrzymia odmiana o złotożółtych liściach - od ogonków liściowych po czubek liścia.

Bardzo duże, półpełne, pachnące kwiaty. Płatki żółte, czerwone u nasady. Kwitnie długo i obficie.

"Spełnione proroctwo" - hosta o okrągłych, zielonych liściach z żółtym brzegiem (zmieniającym się w biały w trakcie sezonu). Liście mocno, mocno pomarszczone/pogniecione - fantastyczna faktura ropuszej skórki!

Podłużne, intensywnie niebieskie liście ładnie poliniowane zatopionymi nerwami są twarde, grube - nie dają się ślimakom. Kępa niska, rozłożysta, regularna. Bardzo piękna hosta.

Przepiękny sport H. "Guacamole". Liść złotożółty z zielonkawoniebieskim brzegiem. Kwiaty pachnące - najlepiej sadzić tę odmianę w miejscu stosunkowo słonecznym, zarówno dla efektowniejszego wybarwienia liści jak i dla obfitszego kwitnienia.

Krzyżówka Nymphaea "Mayla" i "Perry's Fire Opal"  uzyskana w 2003r. w Tajlandii. Kolor kwiatów - bardzo intensywny, nasycony róż - przypomina N. "Mayla". Kwiaty są duże, pachnące, leżące na wodzie. Roślina zdrowa i szybko rosnąca.

Piękna, żywotna krzyżówka amerykańskiego kruszczyka olbrzymiego i naszego rodzimego błotnego. W kwiatach znajdziemy odcienie oranżu, bordo, bieli i żółci (określany jako „storczyk tęczowy”). Pokrój wyprostowany, roślina odporna i zdrowa.

Kwiaty bardzo duże, podwójne, gwiaździste, żółte - jaśniejsze z każdym dniem kwitnienia. Liście oliwkowozielone, nakrapiane brązowo. 

Oferowana odmiana należy do najbardziej widowiskowych trójlistów: ciemnoczerwone kwiaty siedzą na pstrokatych liściach, które u dobrze już zadomowionych osobników tworzą dość gęste, zwarte kępy. Leśna roślina okrywowa, długowieczna i łatwa w uprawie choć rośnie stosunkowo wolno.

Biała miniaturka odnajdująca się świetnie w maleńkich oczkach. Mimo małej powierzchni którą zajmuje, kwitnie bardzo obficie delikatnymi ok. 5 centymetrowymi kwiatkami. Jej zielone liścia są wydłużone, eliptyczne.

Tetraploid o grubych, żółtych  liściach na czerwonych ogonkach.

Bylina rodzima dla górskich, lesistych terenów Japonii. Odmiana "Pink Shi" została wprowadzona przez ludzi z Crûg Farm Plants, pochodzi z wyspy Shikoku. Tutaj liście jak u hortensji, choć nazwa "bifida" wskazuje, że powinny być podzielone (może to wskazywać na pomyłkę w nazewnictwie lub klasyfikacji tej konkretnej rośliny). Kwiaty są pojedyncze, różowe, z gęstym wianuszkiem pręcików. Tworzy ładne, gęste kępy. Wymaga miejsca zacienionego i osłoniętego. Wiosną może być uszkadzana przez przymrozki (warto śledzić prognozy pogody i okrywać), zazwyczaj dobrze się jednak regeneruje.

Zielonkawo niebieskie liście z wąskim, białym brzegiem. Oczywiście mini.

Mniejszy sport H. "Marilyn Monroe" o twardych, grubych liściach i czerwonych łodyżkach. Liście złote (zwłaszcza wiosną), mocno pofałdowane na brzegach (jakby piłkowane) i z wykręconym czubkiem - dzięki temu ładnie widać ich biały spód.

To zdecydowanie mój typ hosty: jednobarwna, niebieskawo zielona, o liściach masywnych jak skóra nosorożca, mocno zmiętych (co za faktura!), okrągłych. Całkiem spora.

Liście niebieskie z szerokim białym brzegiem, pomarszczone. Piękna.

"Puchata" to mała złota hosta o mocno zmiętych liściach. Kwiaty prawie białe.

Ciemnozielone, lekko pofałdowane na brzegach liście z wyraźnym unerwieniem są twarde i grube. Rosną na wysokich, czerwonych nóżkach. Kępa pionowa, wyprostowana.

Niesssssamowity irys "Energizer" należy do grupy Arilbred i jest krzyżówką kosaćców aril i bródkowych. Te pierwsze pochodzą z terenów suchych, często górzystych (Afganistan, Turcja, Iran), wymagają letniego "suchego" spoczynku; często mają kwiaty w fantastycznych kolorach lub ponadskalowej wielkości. Z racji swoich wymagań mogą przysparzać trudności. Na szczęście arilbredy dziedziczą urodę po trudnym w uprawie rodzicu pustynnym, i łatwość uprawy po bródkowym.