Rośliny A-Z

Ta kokorycz pochodzi z Azji, obszar jej naturalnego występowania sięga na północy po półwysep Jamalski, na południe po Kazachstan; można ją znaleźć w Rosji, Mongolii i Chinach. Jako obca lecz zadomowiona roślina spotykana jest także w Skandynawii i podobno wszystkie spotykane tam rośliny to uciekinierzy z ogrodu Linneusza. Jest wysoka (najokazalsza z kokoryczy), a jej kwiaty mają kształt niemal pomponów składających się z rurkowatych kwiatków. Będzie szczęśliwa w umiarkowanie ocienionym miejscu, wilgotnym wiosną i suchszym w okresie lata. Bardzo mrozoodporna. 

Okazały kruszczyk pochodzący ze skrzyżowania amerykańskiego Epipactis gigantea (który lubi tworzyć efektowne hybrydy) z azjatyckim kruszczykiem Thunberga. Lubi chłodne, wilgotne stanowisko z próchniczą, świeżą glebą. Rośnie bujnie, kwitnie obficie. Może rosnąć na obrzeżu sadzawki (byle miejsce nie było stale mokre a jedynie wilgotne), na przeciętnej rabacie bylinowej, słonecznej i umiarkowanie wilgotnej; dobrze daje radę także w pojemniku. Kwiaty są ładnie wybarwione.

Oferowane rośliny są kilkuletnie, już kwitły. Rosną w doniczkach p11.

Mysie uszka są bardzo wyemancypowane, porównywalnie z laką Barbie: przedstawiamy "Mysz na księżycu". Ma lekko kędzierzawe, niebieskawo zielone liście (w kilku tonach) z białym brzegiem.

Przepiękna. Kremowy środek liścia otoczony zielonkawym brzegiem (co najmniej 2 tony) nachodzącym nieregularnie ku środkowi. Brzeżek pofałdowany. Liście młodociane są wydłużone, z czasem robią się szerokie u nasady, sercowate. Należy do promowanej przez hodowcę kolekcji "Shadowland", stąd czasami Shadowland pojawia się w nazwie.

Liście żółte na wysokich, bardzo ciemnych (ciemny fiolet) ogonkach. Kontrast tych kolorów wygląda świetnie i ładnie się prezentuje: roślina ma pionowy pokrój. Warto wyeksponować tę odmianę sadząc na podwyższonej rabacie, murku przy schodach, w pojemniku.

Malinowe kwiaty są duże i obfite. Dno kwiatowe jest żółte, a pręciki ku mojemu zaskoczeniu zamiast żółtych są pomarańczowe, z czasem czerwone. Pomimo że kwiaty są wielopłatkowe, nie leżą płasko na wodzie lecz wystają ponad jej powierzchnię. Nieprzeciętna odmiana.

Kwiaty duże, podwójne, jednolicie ciemnoróżowe; kwitnie obficie. Z racji bujnego wzrostu polecana do dużej sadzawki. Wspaniała. Według IWGS "najlepsza zimotrwała lilia wodna roku 2006". 

Piękna krzyżówka z udziałem H. pycnophylla: jest większa, ma mocno pofalowany brzeg niebieskiego liścia; liść szeroki, całkiem masywny (lepszy niż rodzic), biały od spodu.

Siewka lubianej Hosty "Amos", równie potężna co rodzic. Ma pięknie pomięte, zielonkawo niebieskie liście o lekko pofałdowanych brzegach i powykręcanych końcówkach. Kwiaty prawie białe. Kępy majestatyczne.

Nieduża złotożółta hosta z czerwonymi ogonkami. Liście wydłużone, dość mocno unerwione i pięknie pofalowane na brzegach.

Hosta, która zaczyna na biało a kończy na niebiesko: pojawiające się wiosną liście są kremowobiałe, potem stają się żółtawe, z żółtych zielone a na koniec dostają jeszcze niebieskiego odcienia i są prawie niebieskie. Mistrzyni metamorfozy...

Ta hosta jest jak słońce: intensywnie żółte liście z falistymi brzegami na czerwonych ogonkach. Pokrój wyprostowany.

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej o pięknych, żółtych kwiatach z czerwono zaznaczonym środkiem. Jedna z niższych międzysekcyjnych. Kwiaty kremowe lub żółte, wyraziste, bardzo piękne.

Niska piwonia dla swych delikatnych liści zwana „koperkową”. Kwiaty pojedyncze, intensywnie czerwone, błyszczące, jakby atłasowe ze środkiem wypełnionym kontrastującymi żółtymi pręcikami. Kwitnie bardzo wcześnie - już w kwietniu.

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej. Dno kielicha kwiatowego niemal bordowe, prześwituje przez koralowe i różowe płatki, które z każdym dniem stają się jaśniejsze - kontrast interesująco się pogłębia. Kwiaty półpełne, duże, pachnące. Kwitnie długo.

Podwodna łąka stanowi piękne tło dla kolorowych ryb w sadzawce, maskuje nieatrakcyjne dno, daje schronienie narybkowi i drobnej faunie wodnej. Jest natleniająca - w ciągu dnia, gdy zachodzi proces fotosyntezy, do wody uwalniane są cząsteczki tlenu.

Piękna, delikatna paproć o liściach jak koperek (anglojęzyczni mówią „paproć marchewkowa” a w Azji jest znana jako „koronka syczuańska”). Najlepiej czuje się w miejscach ocienionych, osłoniętych i wilgotnych. Dobrze jest okryć ją na zimę - w naszym ogrodzie rośnie już kolejny sezon.

Podłużne, niebieskawozielone liście z wąskim, kremowym brzegiem, lekko pofalowane, pofałdowane i wykręcone na końcu. Liście z czasem stają się sercowate i szersze u nasady - jest piękna. 

Ta hosta "papuguje słońce". Jej liście są żółte, twarde, pofałdowane na brzegach, zdają się drżeć od słonecznego żaru. Trochę mniejsza od "Coast to Coast" i bardziej pofałdowana. 

Przepiękny jagodowiec o liściach, które złocą się na koniec sezonu. Kwitnie wiosną charakterystycznymi żółtymi dzwoneczkami. Wymagania jak u pozostałych jagodowców: stanowisko cieniste, zasobne w wilgoć i próchnicę. Tworzy regularne, gęste kępy do 45 cm wysokości.

Historia tego kruszczyka w europejskich ogrodach sięga połowy XIXw. - trafił do kolekcji pana Royle z brytyjskich kolonii w Azji. Aby osiągnąć sukces w postaci obficie kwitnącej, gęstej kępy należy pilnować, żeby podłoże było stale wilgotne ale - ważne szczególnie zimą - dobrze zdrenowane; kruszczyk uwielbia wilgoć, ale nie powinien rosnąć w wodzie. Kwiaty w pięknym kolorze ciemnego różu wyrastają po kilkanaście na jednym pędzie.

Oferowane rośliny są kilkuletnie, już kwitły. Rosną w doniczkach p11.

Zjawiskowa: duże sercowate liście są zielone, wyraźnie unerwione i mają falujący, żółty brzeg (pod koniec lata kremowy). Kępa szeroka, rozłożysta.

Piękny, sercowaty liść jest najpierw zielony i ma żółte obrzeże, potem nabiera niebieskich tonów a obrzeże bieleje. Kwiaty prawie białe.

Biało obrzeżona wersja H. "Gentle Giant". Kępa wyprostowana, wysoka; liście u dorosłej rośliny okrągłe i pomarszczone, a biały margines całkiem szeroki, nachodzący lekko w głąb blaszki liściowej. Kto chce szybko mieć dużą, niech dobrze poi i karmi. 

Klasyczny look: liść zielony z zielonkawym a później żółtym brzegiem. Jej piękno tkwi w pomiętej fakturze błyszczącego  liścia.

Świetna niebieska hosta o mocno pofałdowanym brzegu (wygląda jakby drżała). Niebieski kolor jest dość trwały, a gdy wreszcie letnie burze zmyją z liści puder puder, robi się ciemnozielona i lśniąca. Spód liścia pudrowany biało.

Piękny sport H. "Ben Vernooij": niebieskie liście są znacznie grubsze, brzeg liścia bardziej zielonkawy niż żółty. Nie jedzą go ślimaki, nie kąsają wczesne przymrozki - wygląda doskonale od początku do końca sezonu.

Selekt kruszczyka olbrzymiego, rodzimego dla Ameryki Północnej. Bardziej okazały i barwniejszy niż nasz kruszczyk błotny (Epipactis palustris): okazy dorastają do prawie metra wysokości. Kwiaty są pomarańczowo-brązowe, całkiem spore, jednak to intensywnie bordowo fioletowe liście są u tego kruszczyka prawdziwym skarbem. Wymaga stale wilgotnego, próchniczego podłoża. Kłączy nie należy sadzić zbyt głęboko.

Kwiaty półpełne, bardzo liczne. Płatki bladoróżowe, później białe białe, fuksjowe u nasady. Tworzy zgrabne kępy.

Liście tego kopytnika są sercowate, zdobne w srebrnobiałe plamki i żyłki. Kwitnie wiosną, kwiaty są jednak słabo widoczne - ukryte wśród liści. W naturze występuje w lasach liściastych, w podłożu próchniczym, raczej okresowo podsychającym niż mokrym. Jest zimozielony, warto lekko okrywać go na zimę.

Urocze łaciate epimedium: liście biało-zielone (młody liść ma w sobie jeszcze róż). Kwiaty białe.

Kwiaty pojedyncze, jasno morelowe. Dno kwiatowe jest ciemniejsze niż górna część płatków, dzięki czemu kwiaty wyglądają jakby świeciły. Bardzo wczesna. Bardzo piękna. Pachnąca. 

Piękna hosta o zielonkawo żółtych, zwieszających się kaskadowo liściach. Ogonki liściowe czerwone, a brzegi liści pofalowane. Śliczna i duża. 

Kokoryczka inna niż wszystkie: niezbyt duże, wąskie liście zebrane są w okółkach na wysokich, wyprostowanych łodygach. Kwiaty dzwoneczkowate, nieduże, koralowe z zieloną koronką, zwieszające się z tych samych okółków co liście.

Ciemiernik cuchnący ma mocno powcinane liście i zielonkawe kwiaty, lubi cień i wilgotne podłoże. Ten ma dodatkowo białe przebarwienia na liściach.