Rośliny A-Z

Bladoróżowe kwiaty utrzymywane pionowo na stosunkowo sztywnych łodyżkach pośród traw mokrej łąki. Kwitnie bardzo obficie, uwielbiany przez pszczoły. Idealna bylina do naturalistycznych nasadzeń okołowodnych.

Rodzima roślina pływająca - nie trzeba jej sadzić, nie trzeba też żegnać się z nią po jednym sezonie (w przeciwieństwie do popularnych pływających roślin tropikalnych takich jak pistia rozetkowa). Osoka jesienią opada  na dno stawu i tam zimuje, a gdy woda zaczyna się wiosną ogrzewać podchodzi coraz bliżej lustra wody by w końcu wystawić ponad powierzchnię końcówki sztywnych, ostrych liści i - w lipcu/sierpniu - także niewielkie białe kwiatki.

Kwiat żółty, niemal pomarańczowy na dość grubych łodygach. Płatki mięsiste, konkretne:) Lekko pachnie.

Pierwiosnek o bordowych kandelabrowych kwiatach wyniesionych ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Pierwiosnki japońskie lubią miejsca wilgotne i cieniste - stanowią idealne towarzystwo dla leśnych paproci.

Grzybieńczyk to „fałszywa” lilia wodna: okrągłe pływające liście i kłącza zakorzenione w dnie na głębokości około 0,5m tak bardzo przypominają miniaturowego grzybienia.

Pochodzi z cieplejszych stanów Ameryki Północnej i swym wyglądem przypomina nasz krajowy żabiściek (z którym jest zresztą spokrewnione przez przynależność do rodziny żabiściekowatych – Hydrocharitaceae). Do żabiścieku (również wartościowej rośliny sadzawkowej) upodabnia ją rozetkowaty pokrój, sercowate liście o gładkiej, połyskującej blaszce i intensywne rozmnażanie za pomocą sadzonek pędowych.

Piękna krzyżówka Iris versicolor i I. virginica. Wczesną wiosną liście są intensywnie fioletowe - szczególnie u nasady, pędy kwiatowe niemal czarne. Bardzo dobrze rośnie w miejscach podmokłych, bagiennych, na brzegach zbiorników wodnych i w płytkiej wodzie. Bardzo mrozoodporny. Odmiana zdobyła wiele ogrodniczych nagród.

Odmiana o pięknych, fioletowoniebieskich kwiatach. Dolne płatki rozpostarte płasko.

Odmiana kosaćca żółtego o liściach w kremowo-zielone pasy. Przebarwienie na liściach jest szczególnie intensywne wiosną, latem może zanikać zupełnie. Charakteryzuje się niższym wzrostem niż gatunek.

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi”. Świetny na obrzeża stawu lub każde inne miejsce w ogrodzie, pod warunkiem, że będzie miał stale wilgotno, szczególnie do okresu kwitnienia - kwitną wówczas licznymi, wielkimi kwiatami. Podłoże może być obojętne lub lekko kwaśne, bogate w składniki odżywcze - za nawożenie obornikiem lub kompostem odwdzięczą się obfitym kwitnieniem i mocnym wzrostem. Idealne dla irysów japońskich jest stanowisko słoneczne. Odmiana „Variegata” charakteryzuje się dwukolorowymi, biało-zielonymi liśćmi.

Sinozielony klasyk. Zawsze chętnie widziana w parkach i ogrodach. Moda na nią wydaje się nie przemijać.

Wspaniale ożywi „nudną” ścianę zieleni utworzoną przez trzciny i pałki wodne. Wysadzone w strefie bagiennej będzie wspinać się po wyższych roślinach i użyczać im swoich jaskrawych, różowych kwiatów.

Roślina okazała; w bardzo dobrych warunkach bywa dość ekspansywna, choć w założeniu łąkowym jest poskramiana przez sąsiadujące gatunki roślin. Liście duże, szorstkie, ciemnozielone, kwiaty lila, rzadziej białe lub kremowe na wysokich, masywnych, wysokich nawet do 1m łodygach. Chętnie odwiedzane przez pszczoły.

Pochodząca z cienistych lasów Korei kępiasta bylina kłączowa. Kwiaty - żółte, zwieszające się dzwoneczki, dość masywne, o płatkach mocno „upakowanych” - ukazują się na przełomie kwietnia i maja. Liście błyszczące. Pokrój wyprostowany: kępa Disporum flavum w czasie kwitnienia wygląda jak mocno związany, gęsty bukiet.

Kopytnik zawdzięcza swą nazwę kształtowi liści – jakby wyciętych na kształt kopytek. W głębokim cieniu drzew liściastych (w naturze rośnie często w lasach bukowych) tworzy zwarty, gęsty kobierzec lśniących, ciemnozielonych (i zimozielonych) liści.

Ten czosnek można bez obaw sadzić w miejscach wilgotnych lub zdecydowanie mokrych, choć dobrze znosi też okresowe przesuszenie. Większy, bardziej okazały niż nasz rodzimy czosnek kątowaty; ma też większe kwiaty. W okresie kwitnienia chętnie odwiedzany przez błonkoskrzydłe i motyle.

Rozpław o wąskich, lancetowatych, błyszczących liściach i niebieskich kwiatach. Rośnie bujnie w trochę głębszej strefie przybrzeżnej; podłoże powinno być żyzne, stanowisko słoneczne.

Okazała paproć o dwóch rodzajach frond: zarodnikonośne (są wyprostowane i usytuowane w środku kępy) i sterylne (rozkładają się wachlarzowato naokoło). Najlepiej czuje się w podłożu chłodnym, wilgotnym i zasobnym w próchnicę.

Niebieski kolor kwiatów pontederii powoduje, że jest niezmiernie atrakcyjną rośliną wodną. Ma błyszczące, ciemnozielone, gładkie liście - trudno znaleźć podobną roślinę wśród gatunków rodzimych, spotykanych w Polsce dziko.

Przypominająca do złudzenia czterolistną koniczynę niewielka paproć wodna (na wiosnę jej młode liście - jak u większości paproci - wyrastają na kształt pastorałów).

Iris sibirica „Lady Vanessa” to odmiana kosaćca syberyjskiego o kwiatach w intensywnym kolorze biskupim.

Kwiaty nie są duże (typowe dla kosaćców syberyjskich), ale bardzo widowiskowe: górne płatki są niebieskie, a dolne - złote (wyglądają jakby były pozłacane!). Rośnie bujnie, kwitnie obficie i wcześnie - już od maja. Należy do serii "Peacock Butterfly".

Lubi ocienione i stosunkowo wilgotne stanowisko z przepuszczalna glebą (ważne szczególnie dla dobrego zimowania), choć dobrze prezentuje się także w pojemnikach ustawionych w ocienionym miejscu. Jej długie, wąskie, błyszczące liście są zimozielone o zwieszają się miękko. Kwitnie wiosną, ale kwiaty są drobne, nie robią szału - jej urok tkwi w liściach.

Szachownica ta pochodzi z łąk Półwyspu Iberyjskiego i południa Francji, w naszym klimacie całkowicie mrozoodporna. Rośnie pośród traw, w podłożu umiarkowanie żyznym, wilgotnym i przepuszczalnym. Kwiaty to czekoladowo brązowe dzwonki, bardziej wydłużone niż u naszej szachownicy kostkowatej, a charakterystyczna krateczka jest na nich ledwie zarysowana. Końcówki kwiatków wywinięte, dzięki czemu pokazują żółte wnętrze kwiatu. 

Czerwony kosaciec syberyjski jeszcze niedawno był nieosiągalny. Teraz już jest, nazywa się Paprikash. Pochodzi z USA od Marty Schafer i Jana Sacksa. Kwiat nie jest czerwony jak mak, ale czerwony właśnie jak paprykarz: ciepła czerwień nierównomiernie wymieszana jest z oranżem, żółcieniami a nawet różem. Kwiaty nie są duże, bo takie właśnie powinny być u kosaćców syberyjskich. Rośnie bujnie.

Kwiaty w kolorze jasnym wrzosowym, liczne i duże. Mają nietypową budowę: nie mają sterczących pionowo płatków górnych, za to mają aż 6 szerokich płatków dolnych (podobnie jak odmiana "Ama No Hane"). 

Niska odmiana bambusa o pasiastych, zielono-białych liściach. Dzięki zwartemu pokrojowi chętnie stosowany jako średniej wielkości roślina zadarniająca, okrywowa; bardzo dobrze znosi przycinanie - szczególnie wczesną wiosną dobrze jest go przyciąć by odświeżyć wygląd kępy. Świetny do pojemników, większych donic. Dobrze znosi nasze zimy. Zadomowiony dobrze toleruje suszę.

Pochodząca z południa Europy niska krzewinka, u nas całkowicie mrozoodporna, a do tego zimozielona. Kwitnie bardzo obficie miododajnymi kwiatami od kwietnia do czerwca - całe kępy są wówczas białe. Stanowisko słoneczne, podłoże przepuszczalne - idealna na skarpy, skalniaki, obwódki.

Świetna, długo kwitnąca krzyżówka o dość drobnych liściach i jaskrawo różowych kwiatkach. Kwitnienie trwa od czerwca do listopada. Zadomowiona dobrze znosi okresowe przesychanie. 

Uroczy szczawik z górskich terenów Argentyny i Chile: wymaga miejsca słonecznego, podłoża dobrze zdrenowanego (zwłaszcza zimą nie może mieć mokro). Może zimować w gruncie, ale co kilka sezonów warto wykopać bulwki i po przesuszeniu wysadzić ponownie. Polecamy na skalniaki: miejsce powinno być zaciszne i koniecznie jasne dla obfitego kwitnienia, a podłoże lekko kwaśne. 

Bodziszek łąkowy o kwiatach różowych, jasnych i pudrowych jak pianka marsmallow, które ślicznie wyglądają na tle jego ciemnych liści. Można nim obsadzać stanowiska wilgotne, słoneczne. Mało wymagający, zadomowiony znosi także okresy suszy. Powtarza kwitnienie po usunięciu przekwitłych kwiatostanów. Dobry wybór na łąkę kwietną, chętnie odwiedzany przez pszczoły

Odmiana chabra górskiego o wyjątkowo dużych kwiatach w niemal jednolitym, intensywnie fioletowym kolorze. Ogławiane będą powtarzać kwitnienie do późnego lata. Wabi pszczoły i motyle. Zadomowiony doskonale radzi sobie na stanowiskach gorących i suchych. Rozrasta się tworząc z czasem zwarte maty.

Niski liliowiec o niedużych ale bardzo licznych kwiatach - 450 kwiatów w sezonie na dorosłej, dobrze utrzymanej kępie. Płatki różowe z jasnym żebrem pośrodku i delikatnie ryflowanym brzegiem. Gardziel żółta.

Niski liliowiec o niedużych ale bardzo licznych kwiatach - 400 kwiatów w sezonie na dorosłej, dobrze utrzymanej kępie. Płatki brudnoróżowe z jasnym żebrem pośrodku i żółtą gardzielą. 

Malutka hosta, klasyczny look. Niezawodna przy obsadzaniu brzegów rabat i przy nasadzeniach masowych. Liście dość grube, żółtozielone z ciemnozielonym szerokim brzegiem. Szybko tworzy zwarte, zgrabne kępy. Kwitnie długo i obficie. Wywodzi się bezpośrednio od H. "Amber Tiara", w rodowodzie ma oczywiście H. "Golden Tiara".