Cieniolubne

"Czarne światło" - niewysoka odmiana o liściach lancetowatych, grubych i skórzastych. Liście ciemnozielone i bardzo błyszczące. Ogonki liściowe niemal czarne u podstawy.

Bardzo duże, błyszczące zielone liście na czerwonych ogonkach, od których na blaszkę liściową nachodzi delikatnie ciemna czerwień. Nerwy wyraźnie widoczne.

Mocno niebieskie, ostro zakończone liście na czerwonych (właściwie śliwkowo fioletowych) ogonkach. Kwiaty prawie białe - piękna.

Liście sercowate, niebieskawo zielone z szerokim, kremowożółtym, lekko pofałdowanym brzegiem.

Sport H. „Andrew” wyselekcjonowany przez T. Aventa: biały liść okolony niebieskim brzegiem, powykręcany i pofałdowany. Latem biel liścia lekko zielenieje i dzięki tej dodatkowej dawce chlorofilu „Hans” rośnie znacznie lepiej niż „Andrew”.

Liście szaroniebieskie, zaokrąglone, dość grube (dzięki temu niechętnie atakowana przez ślimaki i dość długo utrzymująca się jesienią). Jej największym atutem są czerwono nakrapiane ogonki liściowe - intensywnie i aż po nasadę liścia. 

Sport H. „Blue Mouse Ears”, jak odwrócona wersja H. „Snow Mouse”. Liście małe, grube, zaokrąglone; brzeg biały, środek zielony z lekko niebieskawym nalotem. Kwiaty jakby przypięte od innej rośliny: na grubych, krępych łodygach.

Oferowana odmiana pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej - porasta tam lasy liściaste. Lubi zasobne, cieniste stanowiska o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie. Kwiaty białe z czasem przechodzące w róż, lekko zwieszone, liście jednolicie zielone.

Ta bulwiasta bylina pochodząca z Chin i Tybetu to nowość wśród oferowanych w Europie roślin cieniolubnych. Duże, żywozielone, błyszczące liście mają od 5 do 9 klap. Kłącze silne, pełzające, z włóknistymi korzeniami. Wymaga stanowiska ocienionego, gleby zasobnej i wilgotnej (podobnie jak Darmera peltata). Kwiaty pod spodem liścia, jesienią czerwone lub czarne jagody.

Kłączowa bylina wschodniej części Ameryki Północnej. W kanadyjskich, umiarkowanie cienistych lasach tworzy podobny aspekt wiosenny jak nasze rodzime zawilce. 

Bardzo specjalna odmiana: jaskrawożółte liście osadzone są na czerwonych ogonkach liściowych. Blaszka liściowa pofałdowana, z wierzchu błyszcząca a pod spodem matowa. Tworzy gęste, zwarte kępy. Wspaniale wybarwiona zwłaszcza w miejscu odwiedzanym przez poranne słońce.

Roślina bardzo rzadka i delikatna, wymaga ochrony przed mrozem. W naturze znaleźć można tego cyklamena na libijskim przedgórzu, gdzie cieszy się łagodnym klimatem śródziemnomorskim. Gleba może zawierać wapń i koniecznie musi być przepuszczalna. Kwitnie wczesną jesienią różowymi kwiatami o ciemniejszym nosku i słodkim zapachu. Jego liście są spore i mają kształt liści klonu z mniej lub bardziej wyraźnym białym rysunkiem. 

Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone a na ich tle podwójne żółte kwiaty. Kwitnie bardzo obficie. 

Ranniki to rośliny leśne, które można spotkać w naturze w Europie Południowej i Zachodniej. Bardzo szybko (bo już w XVI w.!) trafiły do upraw w parkach i ogrodach, a stąd trafiły do naszych lasów i zarośli. Dobrze się czują na stanowisku ocienionym, najlepiej jeśli gleba jest przepuszczalna, wilgotna, próchnicza. Kwitną u zarania wiosny - stąd ich nazwa.

Oferujemy mieszankę odmian w p9. Na zdjęciach można zobaczyć, z jakich odmian zbierane były nasiona. W każdej doniczce jest jedna roślina kwitnąca, a za jakiś czas pod tymi kwitnącymi wzejdą mniejsze siewki, i powinno ich być sporo. Te zakupy to randka w ciemno: nie wiadomo jak zakwitną te młode...

Pierwsza czerwona odmiana, którą zobaczycie w ogrodzie pod kwiatem. Kwitnie obficie. Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone.

Odmiana o bardzo długim czasie kwitnienia (od jesieni do wiosny), dobrym wigorze. Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone. Kwiaty w kolorze śniegu na Mont Blanc.

"Winter Star" to międzygatunkowa krzyżówka ciemierników. Kwitnie bardzo długo - przepisowo od stycznia do maja, choć nasze rośliny wydały pierwsze kwiaty już w październiku. Przez te miesiące kwitnienia kwiaty przebarwiają się: są białe, zielone, pod koniec kwitnienia różowawe. Liście zimozielone, twarde, skórzaste.

Duża, rozłożysta, liście podługowate (trochę jak wielkie jęzory - wywodzi się od H. montana) z nerwami dość głęboko zatopionymi w blaszce liściowej. Jako odmiana została zarejestrowana już w 1977r. Dobrze zniesie nawet słoneczne stanowisko choć lub lekki cień.

Miniaturka należąca z nazwy do rodziny "mysich uszek", nie ma jednak wielu mysiouszkowych cech: liść podłużny a nie okrągły, kwiaty drobniejsze. Jesienią jest bardzo żółta. Jako miniaturka oczywiście cenna w niedużym ogrodzie, albo nawet dużym a "przeludnionym"...

Olbrzymia hosta o grubych, pomarszczonych, niebieskich liściach i prawie białych kwiatach.

Jest naprawdę piękna: liście masywne, okrągłe, mocno pomarszczone i mocno przypudrowane na niebiesko. Ze względu na niebieski puder lepiej nie podlewać jej z góry. Kwiaty niemal białe.

Hovercraft to poduszkowiec. Piękne niebieskie, okrągłe liście tej hosty niesione są dość poziomo, stąd sympatyczne skojarzenie z poduszkowcem. Kwiaty prawie białe, nisko ponad kępą liści.

Szaroniebieskie, grube, mocno wydłużone liście o pofałdowanych brzegach i spiczastym czubku wydają się stale falować, być w ruchu. Ulepszona wersja H. "Elvis Lives". Dobrze rośnie w miejscu słonecznym.

Ciemnozielone, błyszczące liście są mocno pomarszczone; ogonki liściowe czerwone, ładnie widoczne dzięki wzniesionemu pokrojowi rośliny. Odmiana średniej wielkości. Ładnie przyrasta. Sprawdzi się także na stanowisku słonecznym.

Roślina ta pochodzi z Chin, gdzie spotkać go można na górskich, lesistych obszarach. Lubi próchnicze, stale wilgotne podłoże - według literatury w idealnych warunkach ma osiągać ponad 60 cm wzrostu. Liście błyszczące, jajowate, szerokie, zimozielone przy łagodniejszych zimach. Kwiaty dzwonkowate, kremowobiałe. Owocami są granatowe jagody.

Jasny środek i ciemnozielony lub niebieskawozielony brzeg. Odmiana elegancka, tworzy ładną, kształtną kępę. Kwiaty prawie białe.

Świetna hosta o mocno pomarszczonych (na ten efekt nie trzeba długo czekać - jest widoczny także u młodych osobników), szaro- lub zielonkawoniebieskich, okrągłych liściach. Wraz z wiekiem rośliny na brzegach liści pojawia się falbanka.

Świetna hosta: czerwone nóżki, biały spód i mocno pofalowany brzeg zielonego liścia. Liście zaskakująco ciemnozielone i błyszczące. Pokrój pionowy, wyprostowany

Wspaniała, olbrzymia hosta o ciemnozielonych liściach i prawie białych kwiatach. Osiąga prawie metr wysokości, szeroko rozkłada liście - potrzebuje sporo miejsca.

Liście sercowate, lekko wydłużone, zakończone spiczasto, złote z zielonym, mocno pofałdowanym brzegiem. Cała blaszka liściowa lekko pofałdowana. Kwiaty fioletowe.

Sport H. "June" o jaśniejszym środku (pod koniec sezonu jaśniejącym niemal do białego). Liście twarde, odporne na ślimaki. Kwiaty fioletowe.

Bardzo dobra niebieska hosta średniego wzrostu: liść masywny, kolor stabilny i prawdziwie niebieski, ładny pokrój.

Liście grube, niebieskie z pięknym, kremowym, nieregularnie powcinanym brzegiem - nie za szerokim i nie za wąskim.

Duża. Liście szaroniebieskie z zielonkawo-kremowym, szerokim brzegiem.

Wspaniały sport H. "Stained Glass" - ma bardzo grube liście, bardzo mocno pomarszczone (3D), wyrazisty rysunek. Środek liścia kremowożółty, brzeg zielony. Nowość - jeszcze ciepła...