Cieniolubne

Prześliczny sport H. „Halcyon”: liść żółty (blaknący pod koniec sezonu do niemal białego), sercowaty, z niebieskim nieregularnym brzegiem. Podobna do klasycznej już Hosty „June”.

Śliczny, miniaturowy klejnocik błyszczący bielą liści.

Ideał zielonej funkii: cudownie ciemnozielone, lekko nabłyszczone i regularnie wycięte jakby według wykrojnika liście.  Grube liście czynią ją odporną na ślimaki. Kwiaty białe. Elegancka. Wymaga cienia.

Wygląda trochę jak miniaturowa gunera. Ciemnozielone, mocno powcinane, masywne liście od wiosny do jesieni tworzą doskonałą okrywę. Prezentowane na zdjęciach kwiaty pojawiają się wczesną wiosną, wyrastają wprost z ziemi.

Roślina na stanowisko zbliżone do leśnego: wymaga zasobnej, przepuszczalnej gleby i umiarkowanego cienia. Obrazki włoskie zdobią ogród przez cały rok: już jesienią zaczynają wypuszczać liście (w naszej strefie klimatycznej dobrze jest je okrywać, zwłaszcza w surowsze zimy).

Rodzima paproć spotykana w wilgotnych, bogatych w próchnicę lasach liściastych lub mieszanych, porastająca ocienione brzegi strumieni. Jest niewymagająca i odporna - jedna z chętniej sadzonych paproci w dużych, cienistych ogrodach i parkach. Zniesie stanowisko dość słoneczne (pod warunkiem, że będzie miała dostatek wody).

Nieduże epimedium o jasno różowych kwiatach; liście dość drobne, tworzące gęste i zwarte kępy. Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami: nie wymaga gleb specjalnie żyznych, zadomowione dobrze znosi okresowe susze. Świetne w nasadzeniach masowych. Epimedia są roślinami zimozielonymi w cieplejszych strefach klimatycznych, w polskich ogrodach należy ścinać suche liście wczesną wiosną.

Niewielka odmiana epimedium. Kwiaty niezwykle obfite, białe z bladoróżowym rumieńcem (występuje także pod nazwą „Dawn” - „Świt”), przepiękne zwłaszcza przy masowym nasadzeniu. Liście dość drobne, zielone, tworzą gęste i zwarte kobierce. Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami i krzewami, także pod azaliami i rododendronami - epimediom służy kwaśny odczyn podłoża (zwłaszcza ta odmiana wymaga kwaśnego podłoża).

Nieduża paproć o pięknie wykrojonych, lśniących liściach. Latem liście pachną (raczej nieprzyjemnie, niestety - zapach jest „lisi”). Wiosną młode frondy są złotawe, później zielone. Paproć bardzo tolerancyjna co do jakości i zasobności gleby, wilgotności a także nasłonecznienia - bardzo dobrze rośnie na stanowisku słonecznym. Zimozielona.

Paproć o wąskich frondach wyrastających licznie i pionowo. Wymaga miejsca cienistego, wilgotnego. Bardzo odporna.

Jedna z piękniejszych odmian paprotnika. Uporządkowana, regularna. W Polsce powinna być sadzona w miejscach osłoniętych i okryta na zimę.

Urocza, maleńka bylina występująca w liściastych lasach całej Europy. W ogrodzie wymaga stanowiska ocienionego, zasobnego w kompost i lekko zasadowego.

Niska odmiana tworząca gęste kępy liści o pięknym rysunku: środek srebrnopopielatych frond jest czerwony (intensywniejszy z wiekiem). Wymaga cienia lub półcienia, lubi gleby próchnicze i wilgotne o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym.

Wspaniała, duża paproć idealna do mokrych i podmokłych cienistych zakątków i... świetnie sprawdzająca się w miejscach suchych. Szybko się rozwija wypełniając dostępną przestrzeń. Tworzy okazałe, wyprostowane kępy, jeśli ma dostatek miejsca będzie rosła łanami. Idealna na brzegi dużych stawów, strumieni. Świetna w nasadzeniach masowych.

Obrazki plamiste to bylina występująca w Europie, także w Polsce (i od 2001r. objęta ochroną). Rośnie w żyznych i wilgotnych lasach i zaroślach. Zielone, strzałkowate liście z charakterystycznymi fioletowymi lub brązowymi plamkami pojawiają się wczesną wiosną. Kwiatów (typowej dla obrazkowatych spaty) można szukać pośród liści w maju. Zapylaczami dla tej rośliny są muchy, i żeby ułatwić im zadanie odnalezienia kwiatów, roślina wydziela przykry zapach i podnosi temperaturę kwiatostanu, żeby fetor lepiej się roznosił. Jesienią w miejsce kwiatów pojawiają się piękne, czerwone korale ciasno oblepiające kolbę. 

Bezplamkowa forma wyselekcjonowana z obrazków plamistich. Bylina występująca w Europie, także w Polsce (i od 2001r. objęta ochroną). Rośnie w żyznych i wilgotnych lasach i zaroślach. Zielone, strzałkowate liście z charakterystycznymi fioletowymi lub brązowymi plamkami pojawiają się wczesną wiosną. Kwiatów (typowej dla obrazkowatych spaty) można szukać pośród liści w maju. Zapylaczami dla tej rośliny są muchy, i żeby ułatwić im zadanie odnalezienia kwiatów, roślina wydziela przykry zapach i podnosi temperaturę kwiatostanu, żeby fetor lepiej się roznosił. Jesienią w miejsce kwiatów pojawiają się piękne, czerwone korale ciasno oblepiające kolbę. 

Zimozielona trawa o liściach błyszczących, żywozielonych z dość szerokimi, kremowymi brzegami. Tworzy ładne, gęste kępy dorastające prawie do pół metra. Stosowana jest jako roślina okrywowa, zadarniająca. Dobrze rośnie na stanowisku cienistym i wilgotnym. Jeśli liście ucierpią od mrozów należy je przyciąć wczesną wiosną. 

Bylina ta należy do rośliny konwaliowatych i bardzo przypomina konwalnika (Ophiopogon). Długie, wąskie liście ze złotą obwódką pozostają zimozielone, drobne fioletowe kwiaty pojawiają się dość późno i zdobią roślinę przez całą jesień. Dobra niska roślina okrywowa. Zadomowiona bardzo dobrze znosi suche, cieniste stanowisko.

Pełnokwiatowa odmiana zawilca gajowego o kwiatach dość dużych, płatkach bardzo wąskich, mocno podzielonych - kwiat jest "najeżony". Wymagania niewielkie: przeciętna gleba ogrodowa (choć oczywiście najchętniej kompost liściowy naśladujący podłoże leśne), przepuszczalna. Stanowisko ocienione. 

Kwiat biały, dzwonkowaty z charakterystycznymi zielonymi znaczkami na wewnętrznych, krótszych i lekko schowanych płatkach. U tej odmiany płatki wewnętrzne są liczne - odmiana pełnokwiatowa. Wymaga stanowiska lekko ocienionego, wilgotnego, chłodnego, mile widziany kompost liściowy - śnieżyczka jest gatunkiem występującym w wilgotnych lasach i zaroślach.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Duża, wilgociolubna paproć, która preferuje gleby kwaśne. Długosz Claytona rośnie w Ameryce Północnej na bagnach, brzegach jezior i strumieni. Przyjmuje się, że w miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, spotyka się go jednak także w miejscach suchych i słonecznych - jest gatunkiem bardzo tolerancyjnym co do stanowiska. Jego angielska nazwa to "interrupted fern" czyli "przerwana paproć": zarodniki na zarodnionośnych pędach umiejscowione są pośrodku w charakterystyczny sposób tworząc jakby lukę w liściu. Gatunek bardzo mrozoodporny.

Epimedium o wydłużonych zielonych liściach z kolczastymi brzegami. Kwiaty liczne, małe, białe na długich, cieniutkich, niemal czarnych łodyżkach - wyglądają szczególnie pięknie na ciemnym tle, gdy widać tylko chmary białych kwiatków unoszących się nad liśćmi. Rośnie powoli, jednak z czasem dochowamy się efektownej i wytrzymałej okrywy gruntu w cienistym miejscu.

Ten pochodzący z Tajwanu paprotnik jest paprocią wiecznie zieloną – nie gubi liści na zimę. W polskich warunkach klimatycznych najlepiej wysadzać go w miejscach osłoniętych, zacisznych i okrywać na zimę. Można go także uprawiać w pojemnikach i hodować w domu jako roślinę doniczkową (dobrze znosi suche powietrze) lub od jesieni do wiosny przechowywać na parapecie lub w chłodnej werandzie. Jego liście są skórzaste, błyszczące; pojedyncze listki dość długie i lekko powykręcane.

Cyklamen spotykany w naturze tylko na Cyprze. Liście podobne jak u cyklamena bluszczolistnego. Kwitnie jesienią jasnoróżowymi kwiatami o wydłużonych płatkach.

Piękna zimozielona paproć o niezwykle lśniących, ciemnozielonych frondach. Zadomowiona dobrze znosi suszę. Preferuje miejsca cieniste - w słońcu liście mogą zasychać. Świetna gdy sadzona w grupach jako roślina okrywowa.

Ta świetna, wiosenna bylina do cienistego, wilgotnego ogrodu bardzo przypomina miodunkę (należą do tej samej rodziny). Bladoniebieskie, dzwonkowate kwiaty rozwijają się z różowych/fioletoworóżowych pąków. Liście zielone. Roślina zamiera po kwitnieniu: w jej naturalnym siedlisku na obrzeżach lasów, pod ulistnionymi już koronami drzew robi się wówczas zbyt ciemno i sucho.

Kwiat biały, pełny, z płatkami wewnętrznymi, które są trochę wyżej niż do połowy zielone i mają białą obwódkę. Płatki zewnętrzne mocniej rozchylone.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Kwiat biały, dzwonkowaty z charakterystycznymi zielonymi znaczkami na wewnętrznych, krótszych i lekko schowanych płatkach a także na płatkach zewnętrznych, które u gatunku są białe. Kultywar znaleziony w Holandii w 1922r.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Kwiat biały, pełny, bardzo kształtny z dość ciasno upakowanymi płatkami wewnętrznymi, które są zielone i mają białą obwódkę. Zakwita jako jeden z pierwszych wczesnowiosennych przebiśniegów.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Epimedium Younga to jedno z mniejszych epimediów. Kwiaty białe, u odmiany "Yenomoto" lekko zaróżowione, obfitsze i troszkę większe niż u innych youngianów, przepiękne zwłaszcza przy masowym nasadzeniu. Drobne liście tworzą gęste i zwarte kępy. Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami: nie wymaga gleb specjalnie żyznych, dobrze znosi okresowe susze.

Rutewka lubi cień i umiarkowanie wilgotne stanowisko. Ma delikatne, mocno podzielone liście i drobne, różowe kwiaty wyrastające na osiągających prawie 2 m cieniutkich, ciemnobrązowych pędach - to robi z niej doskonałego kompana cieniolubnych roślin o dużych liściach (np. host) lub niekwitnących (np. paproci). Można jej także użyć do nasadzeń naturalistycznych i sadzić np. wśród traw.

Kwiat biały, dzwonkowaty z charakterystycznymi zielonymi znaczkami, dzięki którym wygląda jak biało zielona pszczoła. Ich pojawienie się zwiastuje koniec zimy. Wymaga stanowiska lekko ocienionego, wilgotnego, chłodnego, mile widziany kompost liściowy. Jest to największa ze śnieżyczek, odkryta w Turcji w drugiej połowie XIXw.  

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o buraczkowych kwiatach. Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Jedna z nielicznych host uwielbianych ze względu na kwiaty, a nie liście. Liście jasnozielone, często błyszczące; kwiaty duże, porcelanowo białe, pachnące. Lepiej kwitnie na stanowisku słonecznym.

Olbrzymia hosta o jednolicie zielonych, jęzorowatych liściach. Kwiaty prawie białe. Dobrze podlewana i nawożona osiągnie przeszło metr wysokości, nie niepokojona dzieleniem utworzy kępę o około dwumetrowej średnicy. Trzeba przygotować miejsce...