Cieniolubne

"Cynowy kielich" - hosta o liściach w formie głębokich, okrągłych miseczek; kształt ten pozwala nacieszyć się biało pudrowanym spodem liści - dzięki takiemu kształtowi jest wyraźniej widoczny. Wnętrze miseczki zielone, liść mocno pomięty.

Liście białe z ciemnozielonym brzegiem, mocno powykręcane. Sport H. "Kiwi Spearmint".

"Wódz Siedzący Byk" - potężna zielona hosta o dużych, pomarszczonych liściach, lekko pofałdowanych na brzegach.

Ogrodowy, miniaturowy cyklamen; odmiana wyselekcjonowana pod kątem rysunku na liściu: prawie cała blaszka jest srebrzystobiała. Kwitnie bardzo wczesną wioną bordowymi kwiatami zebranymi w miniaturowy bukiecik. W Polsce mrozoodporny, dla lepszej ochrony należy go okryć np. jedliną. 

Niewielka roślina cebulowa kwitnąca wiosną, o liściach zielonych z brązowymi plamami. Po przekwitnięciu zamiera (usuwamy całkowicie uschnięte liście) by pojawić się w marcu lub kwietniu następnego roku. Swą nazwę psiząb zawdzięcza charakterystycznemu kształtowi cebulek. Najlepiej prezentuje się w nasadzeniach masowych - po kilka lub kilkanaście cebul. Odmiana „Lilac Wonder” ma intensywnie różowe kwiaty, uważana jest za jedną z najpiękniejszych.

Fantastyczna, dość duża nerecznica o ciemnozielonych, połyskujących frondach. Wiosną widowiskowo wyglądają młode pastorały: ich zewnętrzna strona pokryta jest czarnymii łuskami. Pochodzi z wilgotnych lasów wschodniej Azji - na stanowisku osłoniętym i wilgotnym rośnie szybko i nie sprawia problemów.

Świetna odmiana lubianej paproci jesiennej: jej frondy bywają mocniej wycięte, jedna roślina niesie frondy mniej lub bardziej ażurowe. Pozostałe cechy jak u gatunku: błyszczące, mocno podzielone frondy pokazujące się wiosną są koloru ceglastego lub miedzianego, po tygodniu do dwóch  zielenieją, jesienią znów stają się czerwonawe. Zarodniki na spodzie frond także czerwone - stąd nazwa paproci erythro to czerwona, sora to zarodniki.

Odmiana tej nerecznicy Dickinsa ma jasnozielone, "pogniecione" (crispa) listki. Mniejsza od gatunku spotykanego w Japonii, na Tajwanie i północnych regionach Indii, bardziej, zwarta, kompaktowa. Wymaga miejsc wilgotnych, osłoniętych, może wymagać ochrony na zimę lub miejsca w chłodnej werandzie. Jest zimozielona.

Rutewka lubi cień i umiarkowanie wilgotne stanowisko. Ma delikatne, mocno podzielone liście i drobne, różowe, pełne kwiaty wyrastające na osiągających prawie 2 m cieniutkich, ciemnobrązowych pędach - to robi z niej doskonałego kompana cieniolubnych roślin o dużych liściach (np. host) lub niekwitnących (np. paproci). Można jej także użyć do nasadzeń naturalistycznych i sadzić np. wśród traw. "Hewitt's Double" ma delikatnie różowe, pełne kwiaty. Są niewielkie, bardzo liczne i misternie zawieszone na cieniutkich pędach kwiatowych.

Rutewka lubi cień i umiarkowanie wilgotne stanowisko. Ma delikatne, mocno podzielone liście i drobne, różowe kwiaty wyrastające na osiągających prawie 2 m cieniutkich, ciemnobrązowych pędach - to robi z niej doskonałego kompana cieniolubnych roślin o dużych liściach (np. host) lub niekwitnących (np. paproci). Można jej także użyć do nasadzeń naturalistycznych i sadzić np. wśród traw.

Ogrodowy, miniaturowy cyklamen; odmiana wyselekcjonowana pod kątem rysunku na liściu: prawie cała blaszka jest srebrzystobiała. Kwitnie bardzo wczesną wioną różowymi kwiatami zebranymi w miniaturowy bukiecik. W Polsce mrozoodporny, dla lepszej ochrony należy go okryć np. jedliną. 

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o kwiatach podwójnych, ciemnoróżowych z licznymi bordowymi piegami. Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o kwiatach podwójnych, białych z licznymi bordowymi piegami. Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Krzyżówka dwóch południowoeuropejskich ciemierników H. argutifolius i H. lividus, na granicy mrozoodporności w naszym klimacie. Liście srebrne, mocno piłkowane; kwiaty zielonkawe, miejscami podkolorowane lekkim fioletem. Pokrój zwarty, niski, kompaktowy. Dobrze rośnie w miejscach słonecznych o przepuszczalnej glebie.

Na pewno trzeba okryć je na zimę stroiszem lub otulić suchymi liśćmi; można też traktować jako rośliny jednoroczne. Wspaniały do pojemników.

Liście szerokie, błyszczące, ciemnozielone z szerokim, żółtym brzegiem.

Liście zielone, błyszczące, wydłużone, o pofałdowanych brzegach. Ogonki liściowe i pędy kwiatowe intensywnie bordowe (buraczkowe). Piękne kwiaty - obfite, wrzosowe (i kwitną w tym samym czasie co wrzosy).

Liście zielone, błyszczące, z kremowobiałym brzegiem. Czerwone nóżki. Odwrócony sport „Raspberry Sundae”. Ładnie wygląda wysadzona w sąsiedztwie H. "Goosberry Sundae". Dodatkowe atuty: dobre tempo wzrostu, odporna na ślimaki.

Liście grube, mięsiste, o lekko miseczkowatym kształcie tworzą zwarte kępy. Środek liścia kremowy, duży, otoczony brzegiem w dwóch odcieniach zieleni. Kolory liścia zmieniają się w ciągu sezonu wegetacyjnego: początkowo żółty środek, niebieski brzeg, później kremowobiały środek, zielony brzeg. Kwiaty w kolorze lila na białych pędach.

Piękna wietlica japońska o srebrzystej blaszce liściowej i purpurowej łodyżce, której kolor z czasem rozlewa się także na liść. Końcówki mocno poszarpane ("cristata").

Piękna paproć o mocno powycinanych liściach. Tworzy gęste kępy.

"Jedwabny Szlak" - liście sercowate, spiczasto zakończone, z wyraźnym unerwieniem. Obrzeże szerokie (szersze z wiekiem rośliny), nieregularne, początkowo żółtawe później kremowe.

Odmiana o liściach żółtych, satynowych, z wyraźnym unerwieniem, o kształcie sercowato-okrągłym, z dość szeroką, nieregularną, kremowobiałą obwódką. Żółty kolor liści jest bardzo ciepły, słoneczny. Świetnie wygląda szczególnie wśród zieleni i roślin o czarnych liściach.

Pochodzi z górskich terenów na pograniczu Turcji i Syrii (choć jego nazwa wskazywałaby na Półwysep Iberyjski). Jest wariacją na temat kwitnącego wczesną wiosną cyklamena dyskowatego - wyróżniają go trochę większe kwiaty o dłuższych płatkach. Wymaga stanowiska ocienionego, dobrze radzi sobie pod drzewami i krzewami, na ocienionych, wapiennych skalniakach.

Wspaniały gatunek nerecznicy - duża, o wyprostowanym pokroju. Jej iście są ciemnozielone, błyszczące, wyprostowane. Młode frondy są jasnozielone i pojawiają się późno - dopiero w maju lub nawet w czerwcu. Wymaga gleby wilgotnej, zasobnej. Piękny soliter w cienistym ogrodzie.

Roślina okrywowa o żywozielonych liściach (młode, wiosenne liście są zabarwione czerwienią i brązem, nakrapiane nierównomiernie), tworząca gęste, zwarte kępy. Wiosną ponad liśćmi pojawiają się masowo stosunkowo duże pajączki biało-różowych kwiatów. Kwitnie długo, zdarza mu się także powtarzać kwitnienie wczesną jesienią. Zadomowione dobrze zniesie warunki suchego cienia. Jedno z piękniejszych, wdzięczniejszych epimediów.

Odwrócony sport H. "Lakeside Paisley Print". Brzeg liścia kremowy, nieregularne, "pierzasty" - rośliny ma naszych zdjęciach są jeszcze młodociane...

Liść żółtozielony z ciemnozielonym pęknięciem pośrodku.

Małe, ciemnozielone, okrągłe liście z ostrym koniuszkiem (jak łza). Miseczkowate. Kwiaty trochę jak u "mysich uszu" - stosunkowo duże, na krótkich, grubych pędach.

Czerwone ogonki liściowe, czysto biały brzeg (wąski i pofałdowany). Liście lancetowate.

Liście dość duże, mięsiste, zielone, błyszczące na łukowato wygiętych łodygach. Wiosną kwitnie kremowobiałymi dzwonkowatymi kwiatkami. Jesienią i zimą wiszą na nim jagody w pięknym, fioletowym kolorze. Rozmnaża się dość intensywnie i tworzy gęste kępy. Mimo naszych obaw co do mrozoodporności, zimuje bez zarzutu nawet bez okrycia. Liście trwają jako zimozielone, stają się oczywiście coraz brzydsze, zszarzałe i potargane - wiosną trzeba je usunąć.

„Lady Luck” to średniej wielkości hosta o podłużnych liściach. Brzegi początkowo kremowe, później czysto białe, lekko pofałdowane. Ogonki liściowe bardzo ciemno czerwone - prawie czarne.

Ciemnozielone liście z kremowożółtym, stosunkowo wąskim centrum. Hosta średniego wzrostu.

Piękna odmiana kokoryczki wyselekcjonowana przez Ernsta Pagelsa. Kwiaty klasycznie białe z zielonymi końcówkami płatków, zebrane po 4; jagody matowo niebieskie.

Kolejna, tym razem złotolistna odmiana w rodzinie funkii „mysie uszka”. Liście małe, okrągłe, w czerwcu fioletowe kwiaty nisko nad kępą liści.

Charakterystyczne malutkie, okrągłe liście i nieproporcjonalnie duże kwiaty na grubych łodygach - mamy kolejne „mysie uszy”.  Liść początkowo niebieski, potem coraz bardziej szarozielony, z kremowym brzegiem. Odporna na ataki ślimaków.