Cieniolubne

Zanokcica skalna to niewielka, delikatna paproć rozpowszechniona na całej kuli ziemskiej (strefa subarktyczna, strefy klimatu umiarkowanego, w tropikach na terenach górzystych).

Paproć o wąskich, pierzastych, bardzo delikatnych frondach o mocno postrzępionych końcówkach. Wymaga miejsca cienistego, wilgotnego. Nie należy jej sadzić w miejscach narażonych na przesychanie podłoża lub silniejszą operację słoneczną.

Roślina bardzo duża, dostojna, piękny soliter.  Wymaga stale wilgotnego (ale nie podmokłego) i zasobnego podłoża - dobrze rośnie nad zacienionymi strumieniami, stawami.

Całkowicie mrozoodporna w naszym klimacie paproć tworząca zwarte kępy wzniesionych i niezwykle delikatnych liści. Sprawia wrażenie delikatnej i wrażliwej, jest jednak bardzo odporną paprocią. Preferuje wilgotne i lekko kwaśne podłoże.

Kosmopolityczny gatunek paproci spotykany także (choć rzadko) w Polsce. Porasta lasy liściaste, preferuje miejsca chłodne i wilgotne. Długie liście zebrane są w rozetę, ciemnozielone, wyprostowane.

Paproć ta porasta lesiste wzgórza Azji, w Polsce całkowicie mrozoodporna. Dobrze rośnie w bogatej w próchnicę, wilgotnej glebie. Cieniolubna, choć na stanowisku zdecydowanie wilgotnym przyjmie dużą dawkę słońca. Częściowo zimozielona - wiosną należy usunąć stare, uszkodzone liście by zrobić miejsce nowym. 

Paproć o lśniących, ciemnozielonych frondach. Kępa raczej wyprostowana.

Idealna roślina do każdego ogrodu: bardzo tolerancyjna na różne warunki. Dobrze znosi okresowe przesuszenie, może rosnąć w miejscu nieosłoniętym od wiatru a jeśli podłoże jest wystarczająco wilgotne - dobrze zniesie także dość dużą dawkę słońca.

Mała hosta o lancetowatych, białych liściach z szerokim, ciemnozielonym brzegiem. Dodatkowy kolor pochodzi od jaskrawo odcinających się  na tle jasnych liści wiśniowo czerwonych łodyg liściowych i kwiatowych.

Jedno z mniejszych ogrodowych epimediów. Kwiaty śnieżnobiałe, przepiękne zwłaszcza przy masowym nasadzeniu. Liście dość drobne, tworzą gęste i zwarte kępy. Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami: nie wymaga gleb specjalnie żyznych, dobrze znosi okresowe susze.

Pochodzi z lasów wschodnich stron Ameryki Północnej. Z podziemnego kłącza wyrasta kilkanaście łukowato wygiętych pędów, na których zwisają wiosną żółte dzwoneczki.

Idealna roślina do każdego ogrodu: bardzo tolerancyjna na różne warunki. Dobrze znosi okresowe przesuszenie, może rosnąć w miejscu nieosłoniętym od wiatru a jeśli podłoże jest wystarczająco wilgotne - dobrze zniesie także dość dużą dawkę słońca.

Bletilla jest storczykiem pochodzącym z terenów Chin i Japonii. Jest jedną z niewielu odmian storczyków, które mogą być wysadzone w ogrodach naszej strefy klimatycznej. Najlepiej czuje się na stanowisku o warunkach zbliżonych do leśnych: dobrze zdrenowana ale wilgotna, próchnicza gleba i lekki cień.

Jest mieszańcem rodzimego dla Europy parzydła leśnego oraz pochodzącego z Korei parzydła blekotolistnego. Tworzy zwartą, gęstą kępę ciemnozielonych, koronkowych liści przypominających liście paproci. Jesienią przebarwia się na ciepły brąz, wzbogacony o oranż i koral. Kremowe kwiaty pojawiają się w czerwcu/lipcu na czerwonych łodyżkach wyniesionych mocno powyżej liści. Wymaga miejsca ocienionego, najlepiej stale wilgotnego.

Jak "Jack Frost" tylko większa, masywniejsza. Liście posrebrzone, kwiatki niezapominajkowo niebieskie. Lubi cień i stosunkowo wilgotne stanowisko, ale dobrze jest dać jej przeschnąć między kolejnymi podlewaniami.

Niewielka odmiana epimedium o drobnych, czysto białych kwiatach. Liście żywozielone, dość drobne, tworzące gęste i zwarte kępy. Dobrze znosi okresowe susze. Gubi liście na zimę.

Krzyżówka dwóch epimediów występujących na chińskiej świętej górze Omei (Emei Shan): Epimedium acuminatum i E. fangii. Spośród wielu spotykanych tam form Mikinori Ogisu wybrał dwie, "Akane" to jedna z nich; można ją także spotkać pod pierwotną nazwą E. "Emei Shan" lub jako E. "Rigoletto. Kwiaty w kolorach żółto-czerwonych czereśni. Liście delikatnie nakrapiane brązem. Piękne także w pojemniku.

Cyklamen dyskowaty o kwiatach w pośrednim różowym kolorze - między "Pink" a "Rubrum".

Cyklamen dyskowaty wyselekcjonowany pod kątem rysunku na liściu: wyrazisty, ciemnozielony środek liścia ma kształt choinki ("Christmas Tree") i jest otoczony srebrzystobiałym marginesem. Kwiaty bordowe.

Cyklamen dyskowaty wyselekcjonowany pod kątem rysunku na liściu: wyrazisty, ciemnozielony środek liścia ma kształt choinki ("Christmas Tree") i jest otoczony srebrzystobiałym marginesem. Kwiaty białe.

Bletilla jest storczykiem pochodzącym z terenów Chin i Japonii. Jest jedną z niewielu odmian storczyków, które mogą być wysadzone w ogrodach naszej strefy klimatycznej. Najlepiej czuje się na stanowisku o warunkach zbliżonych do leśnych: dobrze zdrenowana ale wilgotna, próchnicza gleba i lekki cień. Tutaj w ofercie bletilla o różowych kwiatach i liściach z wąskim, kredowobiałym brzegiem.

Cyklamen dyskowaty wyselekcjonowany pod kątem rysunku na liściu: wyrazisty, ciemnozielony środek liścia ma kształt choinki ("Christmas Tree") i jest otoczony srebrzystobiałym marginesem.

Bletilla jest storczykiem pochodzącym z terenów Chin i Japonii. Jest jedną z niewielu odmian storczyków, które mogą być wysadzone w ogrodach naszej strefy klimatycznej. Najlepiej czuje się na stanowisku o warunkach zbliżonych do leśnych: dobrze zdrenowana ale wilgotna, próchnicza gleba i lekki cień.

Inna niż wszystkie: liście wyjątkowo długie i wąskie, może bardziej przypominać turzycę rzędową niż funkię. Wąski biały brzeg.

Prześliczny sport Hosty „Halcyon” o grubych, kremowych liściach z niewielkim niebieskim środkiem. Latem brzegi stają się białe a środek nieznacznie zielenieje.

Niewielka odmiana o jaskrawym wybarwieniu liści - kremowy środek i niebieski, nieregularny brzeg nachodzący smugami ku środkowi. Liście dość grube - powinny się bronić przed ślimakami...

Kwitnie bardzo wczesną wioną intensywnie ciemnoróżowymi różowymi kwiatami (fuksja) zebranymi w miniaturowy bukiecik. Wymaga stanowiska ocienionego, dobrze radzi sobie pod drzewami i krzewami, na ocienionych skalniakach. 

Wspaniały sport H. „June”. Środek liścia kremowożółty, brzeg niebieski, nieregularny, nachodzący ku środkowi. Liście twarde, grube - odporna na ataki ślimaków.

Kompaktowa odmiana paprotnika sierpowatego - dorasta zaledwie do 30cm. Liście rosną pionowo i są niezwykle zwarte, gęsto upakowane. Bardzo wdzięczna i dekoracyjna. Tolerancyjna na poziom wilgotności, odczyn podłoża.

Paproć o ciemnozielonych frondach: płonne tworzą rozetę, zarodnikonośne są pionowe, zimozielone i wyrastają ze środka kępy. Łodyżki czarne. Wymaga miejsca cienistego i stale wilgotnego, często towarzyszą jej jodły lub świerki; preferuje gleby kwaśne i ubogie. Występuje w Polsce na obszarach górskich oraz na Kaszubach - wszędzie coraz mniej licznie stąd objęta jest ochroną gatunkową.

Cyklamen spotykany w naturze na pokrytych iglastymi lasami stokach gór Taurus w Turcji. Liście podobne jak u cyklamena bluszczolistnego. Kwitnie jesienią białymi kwiatami o wydłużonych płatkach.

Cyklamen bluszczolistny wyselekcjonowany pod kątem intensywności rysunku na liściu: czasem wyraziste, poszarpane na brzegach białe serce otoczone ciemnozielonym marginesem, czasem wzór przypominający skorupę żółwia.

Uroczy cyklamen dyskowaty wyselekcjonowany przez Marco ten Hoope: liście typowe dla gatunku w kształcie kopytka, z jasnym rysunkiem. Kwiaty są białe z bordowym noskiem i mają na płatkach cieniutkie, bordowo fioletowe żyłki. Należy grupy Cyclamen coum subsp. coum forma pallidum razem z lubianym C. coum "Porcelain", który w odróżnieniu od "Joe's Hope" ma ciemnozielone liście bez białego rysunku.

Maleńka kokoryczka pochodząca z Azji. Łodygi i liście jak u innych kokoryczek, sprawiają może wrażenie jakby nie mogły się w pełni rozwinąć. Kwiaty stosunkowo duże, bez szypułek, różowofioletowe. Urocza. Najlepsze rezultaty daje uprawa w jasnym cieniu, w podłożu zasobnym i przepuszczalnym.

Niewielki, liście okrągłe ze srebrzystym wzorkiem, kwiaty różowe i ciemnoróżowe. Rodzimy gatunek cyklamena - spotykany w południowej i środkowej części Europy, w Polsce można go znaleźć na jednym tylko stanowisku w Górach Kaczawskich. Wymaga stanowiska ocienionego, dobrze radzi sobie posadzony między korzeniami drzew lub między kamieniami na ocienionych skalniakach. Służy mu podłoże wapienne i żyzne - w ogrodzie dobrze jest zastosować ziemię liściową.