P

Ten śliczny pierwiosnek o cukierkowo różowych kwiatach z żółtym oczkiem zwiastuje wiosnę w Himalajach. Spotykany jest na tych samych stanowiskach co biały kaczeniec - stale wilgotnych, nawet okresowo zalewanych brzegach strumieni, mokrych łąkach. Podłoże, w którym rośnie nigdy nie powinno przesychać. Kwiaty na wysokiej do 20 cm łodyżce pojawiają się z małej, ciasnej rozetki, często czerwonych o tej porze roku, liści.

Pierwiosnek o żółtych kwiatach zabranych na szczycie niskich łodyg wyrastających z małych rozetek owalnych, głęboko unerwionych liści. Najbardziej lubi miejsca lekko ocienione, osłonięte i stale wilgotne - naturalne miejsca występowania tego pierwiosnka to stare parki.

Dobrze znany pierwiosnek tutaj w wersji nie żółtej, lecz kolorowej: kwiaty w ciepłych odcieniach żółci, oranżu, czerwieni i bordo. najlepiej sadzić w grupach po kilka - wtedy jest szansa na różne kolory. W kolejnym roku można już liczyć na własne siewki. Lubi miejsca lekko ocienione, osłonięte i stale wilgotne - naturalne miejsca występowania tego pierwiosnka to stare parki, brzegi cieków wodnych, skraj wilgotnych łąk.

Wspaniały, nietypowy, późnokwitnący pierwiosnek. Kwiatostany osiągają wysokość nawet 25 cm, wyniesione są na wysokich łodygach (nawet 80 cm) i rozkwitają od dołu - z dnia na dzień, w miarę otwierania się poszczególnych kwiatków, zmienia się dominanta kolorystyczna kwiatostanu od karminu do różowego tworząc ciekawy kontrast.

Pierwiosnek o kandelabrowych kwiatach wyniesionych wysoko ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Kwiaty w ciepłym odcieniu żółci i fioletu - jest to mieszaniec P. bulleyana x P. beesiana. Świetnie wyglądają wysadzone w ogrodzie bagiennym wśród paproci podobnego siedliska i roślin o większych liściach (np. Darmera peltata).

Liście tej rośliny przypominają niektóre paprocie (np. paprotki lub podrzenie), dodatkowo o ich wielkim uroku decydują delikatne białe kwiaty pojawiające się w kwietniu na wysokich łodyżkach. Należy do rodziny makowatych, pochodzi z Japonii gdzie porasta lasy iglaste. Dobrze rośnie w glebie próchniczej, najlepiej wysadzić we własny kompost liściowy.

Świetna roślina okrywowa do cienistego, wilgotnego ogrodu. Liście ciemnozielone, pochlapane rozległymi, srebrnymi plamami. Wiosną bladoniebieskie (prawie białe) i dość duże jak na miodunkę kwiaty. Jedna z najpiękniejszych odmian, niezwykle ujmująca.

Świetna roślina okrywowa do cienistego, wilgotnego ogrodu. Liście ciemnozielone, nakrapiane białymi plamami. Kwiaty czysto białe (pąki kwiatowe bladoróżowe).

Świetna roślina okrywowa do cienistego, wilgotnego ogrodu. Niebieskie i różowe kwiaty ładnie odcinają się na tle jasnych, srebrnych liści (liście są niezwykle gęsto nakrapiane, po kwitnieniu prawie całkiem srebrne).

Pochodzi z Kaukazu, czasem jest brana za wariant sasanki albańskiej, ma jednak nieco inną budowę kwiatów i trochę późniejszy termin kwitnienia. Lubi miejsca słoneczne lub lekko zacienione, podłoże suche, niekoniecznie wapienne. 

Gatunek endemiczny dla Karpat, znany w Polsce z jednego stanowiska w Tatrach Zachodnich. Rośnie na suchych górskich łąkach, na półkach skalnych porośniętych trawami i na leśnych polanach - lubi miejsca słoneczne lub lekko zacienione, podłoże wapienne, suche. Biało kwitnąca forma bardzo rzadko spotykana.