Rośliny wodne

Podstawowa roślina do każdego oczka wodnego. Cechuje ją niezwykła tolerancja na warunki, w jakich przychodzi jej rosnąć: może być rośliną podwodną (głębokość prawie do 1m).

Bylina charakterystyczna dla mokrych łąk, łęgów, brzegów strumieni, powszechna na całej półkuli północnej. Liście szorstkie, wachlarzowate; kwiaty niewielkie, czerwone lub czerwonobrązowe zwieszające się na wysokich, delikatnych łodyżkach powyżej liści. Nadaje się do wysadzania w miejscach słonecznych i cienistych.

Roślina występująca naturalnie na terenie całej Polski - można ją spotkać na mokrych łąkach razem z firletką czy wiązówką. Wymaga stanowiska stale wilgotnego. Kwitnie jaskrawożółtymi kwiatami.

Turzyca ta występuje na mokrych łąkach i brzegach zbiorników wodnych całej Europy. Rośnie na stanowisku zacisznym o żyznym, mulistym podłożu. W sprzyjających warunkach tworzy dość wysokie gęste łany, w zwartych nasadzeniach nie wpuszcza innych roślin (nie dopuszcza więc do zachwaszczenia). Nie jest inwazyjna i nie rozrasta się nadmiernie. Dobrze nosi zasolenie wody. Wykorzystywana w biologicznych oczyszczalniach ścieków - redukuje zanieczyszczenie potasem.

Niezwykle ekspansywna trawa występująca powszechnie w miejscach mokrych i podmokłych: na brzegach stawów, jezior i rzek. Dobrze znosi wody płynące - może służyć do obsadzania strumieni. Szczególnie chętnie występuje tam, gdzie podłoże jest żyzne.

Pięknie pachnąca mięta o podłużnych liściach (można wykorzystywać w kuchni). Niższa i nie tak intensywnie rosnąca jak mięta nadwodna - trzyma się raczej w kępie, nie wędruje. Przyda się do wysadzenia wokół sadzawki - rośnie gęsto, jest zwarta i niska, ładnie zaciera granicę między brzegiem i wodą.

Firletka to roślina mokrej lub wilgotnej (stale lub tylko okresowo) łąki. Lubi wilgoć w strefie korzeniowej, nie może jednak rosnąć w wodzie. Łąka porośnięta firletką przebarwia się w okresie jej kwitnienia na różowo. Rośnie masowo na koszonych, naturalistycznych łąkach obok trzęślicy, bodziszka, wiązówki, kaczeńców (po przekwitnięciu i skoszeniu zakwitnie jeszcze raz).

Występuje na terenie całej Polski na mokradłach, brzegach zbiorników wodnych. Wspaniała turzyca o pięknym, fontannowym pokroju, tworząca bardzo gęste, zwarte kępy. Przydatna do obsadzania stawów o charakterze naturalistycznym, mokrych łąk, stref czyszczących w stawach. Dobrze znosi okresowe przesychanie; idealna do uprawy hydroponicznej (np. pływające wyspy).

Potocznik można spotkać nad brzegami strumieni, jezior, stawów. Łatwo przystosowuje się do głębokości wody, w której przychodzi mu rosnąć: w głębszej wodzie będzie rośliną podwodną lub pływającą, rosnąc na mokrym brzegu wyrośnie wysoko i bujnie (z łatwością osiągnie ponad metr wysokości). Zdarza mu się też porastać unoszące się na wodzie gałęzie, suche trzciny itp. - może być stosowany do obsadzania pływających wysp. Kwitnie białymi baldachami.

Turzyca występująca na mokrych terenach leśnych (lasy łęgowe) w całej niemal Europie (z wyjątkiem regionów wschodnich i północnych). Liście i piękne, długie kłosy są charakterystycznie łukowato wygięte. Chętnie stosowana w zacienionych i mokrych założeniach parkowych, a z racji dość dobrej tolerancji na okresowe przesuszenie, także w ogrodach deszczowych. Tworzy gęste, zimozielone kępy.

Szerokie, płaskie (ok. 1,5 cm), jasnozielone liście tworzą zwarte duże kępy. Występuje na mokrych łąkach, łęgach, na terenach okresowo zalewanych, na brzegach wód. Rozrasta się przy pomocy silnych kłączy. Dobry wybór do ogrodów deszczowych (toleruje okresowe przesuszenie), do umacniania brzegów stawów.

Biało-zielona odmiana mozgi. Uwielbia tereny wilgotne i mokre, może być okresowo zalewana, dobrze znosi okresy suszy. Warto pamiętać, że może być inwazyjna i sadzić z rozmysłem tam, gdzie jej silny charakter będzie atutem. Idealna do ogrodów deszczowych. 

Turzyca występująca w Europie i zachodniej części Azji, pospolita w całej Polsce. Rośnie na wilgotnych łąkach, terenach bagiennych i na brzegach wód. W sprzyjających warunkach tworzy dość wysokie, gęste, lekko pokładające się łany. Może być stosowana do umacniania niezbyt stromych brzegów zbiorników.

Z płożącego się kłącza wyrastają pionowo zielone pędy wysokości do 1 m. Obecny na całej półkuli północnej. Spotykany w stawach, na starorzeczach i gliniankach, na płytkich brzegach jezior i wolno płynących rzek. Służy mu podłoże zasobne, muliste, bogate w składniki odżywcze. Dobrze znosi wahania poziomu wody, okresowo może być nawet całkowicie wynurzony, nie powinien jednak przesychać. Tworzy monokultury.

Trawa występująca niemal na całej kuli ziemskiej, na terenach mokrych lub okresowo zalewanych, najczęściej żyznych i bardzo  żyznych - bogatych w azot. Uprawiana jako trawa pastewna, zwłaszcza na podmokłych terenach. W naturze występuje na obrzeżach wód i w lasach łęgowych (dość dobrze rośnie na stanowiskach ocienionych).

Rukiew wodna chętnie rośnie na mokrym stanowisku i w płytkich  wodach, także płynących. W naturze często spotykana na stanowiskach okresowo zalewanych, w rowach i starorzeczach. Jej pędy mogą mieć od kilku centymetrów do nawet 3 metrów długości - pełzając po podłożu i wodzie tworzą dość ścisłą okrywę i mogą się przydać do  zadarniania brzegów oczek wodnych, strumyków, maskowania folii. Rukiew jest smaczną rośliną o zastosowaniu kulinarnym.

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Kosaciec  żółty bardzo dobrze czuje się zarówno w wodzie jak i na stanowisku zaledwie wilgotnym - można go sadzić tam, gdzie występują wahania poziomu wody w stawie lub sadzawce, lub na pograniczu lądu i wody

Roślina podwodna, przeważnie zakorzeniona w dnie choć może również funkcjonować jako pływająca swobodnie w toni wodnej. W środowisku naturalnym występuje zazwyczaj w dużych skupiskach, zarówno w wodzie stojącej jak i wolno płynącej.