Rośliny A-Z

Przepiękny jagodowiec o liściach, które złocą się na koniec sezonu. Kwitnie wiosną charakterystycznymi żółtymi dzwoneczkami. Wymagania jak u pozostałych jagodowców: stanowisko cieniste, zasobne w wilgoć i próchnicę. Tworzy regularne, gęste kępy do 45 cm wysokości.

Jest to odmiana jagodowca wielkokwiatowego charakteryzująca się niższym wzrostem i bledszym kolorem zarówno kwiatów (chłodny żółty) jak i liści (bladozielone) - jest subtelniejsza od gatunku. Płatki dzwoneczkowatych kwiatów rozchylają się u dołu jak wirująca spódnica tancerki.

Bywa mylona z jagodowcem wielkokwiatowym (jest od niego jednak niższa, a kwiaty mają bledszy odcień żółtego) lub  odminą pallida (płatki kwiatów  perfoliaty sa bardziej stulone u dołu, kwitnie później niż jagodowce wielkokwiatowe). Wskazówka zawarta w nazwie - przeszyte łodygą liście - nie pomogą nam rozróżnić gatunków: są przeszyte u większości jagodowców.

W wilgotnym naturalistycznym ogrodzie utrzymywanym w charakterze mokrej łąki dodaje lekkości i bieli - kwiaty unoszą się ponad łąką na różnych wysokościach (jeśli roślina czuje się dobrze, sięgają około 1,5m). Znajduje zastosowanie w ogrodach deszczowych - dobrze znosi okresowe zalewanie i następujący po nim okres suszy.

W wilgotnym naturalistycznym ogrodzie utrzymywanym w charakterze mokrej łąki dodaje lekkości i bieli - kwiaty unoszą się ponad łąką na różnych wysokościach (jeśli roślina czuje się dobrze, sięgają około 1,5m).

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Kwiaty prawie białe, drobne, zwisające na cienkich pędach. Liście drobne. Bywa mylona z epimediami. Lubi umiarkowany cień i mulczowanie kompostem liściowym. Świetna niska roślina okrywowa. Zadomowiona może stać się nawet ekspansywna - w trudnych miejscach pod krzewami, koronami drzew, w których pozwolimy jej rosnąć będzie to wielką zaletą...

Imponująca roślina rodzimej flory stanowisk leśnych, zagrożona wyginięciem (chroniona). W ogrodach wymaga stanowiska ocienionego, wilgotnego i zasobnego w próchnicę. Wspaniałe, żywozielone liście sprawiają wrażenie gęsto i regularnie plisowanych, kwiatostany sięgają niemal dwóch metrów. Trująca. Uwaga na ślimaki!

Mało znana ciemiężyca, warta spopularyzowania: pomimo że pochodzi z Tajwanu, jej mrozoodporność jest bardzo wysoka i w naszym klimacie dobrze daje sobie radę. Jest nieduża - rodzime ciemiężyce wymagają sporo miejsca, ta może rosnąć nawet w niewielkim ogródku.

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Chrzan japoński to wyjątkowa roślina. Cała jest jadalna, największą wartość ma jednak jej zielone kłącze, które się trze, żeby uzyskać charakterystycznie zielony chrzan. Kłącze jest wystarczająco duże, żeby je utrzeć u rośliny około dwuletniej, dobrze utrzymanej. Wasabia wymaga też wyjątkowych warunków: rośnie w miejscach stale wilgotnych, ocienionych i chłodnych latem, a zimą powinna mieć temperaturę nie niższą niż -5 stopni C.