Ogrody Wodne

"Koralowy zachód słońca" - piwonia o półpełnych, kulistych, koralowych kwiatach. Kolor początkowo bardzo mocny, intensywny, wpadający w róż, pod koniec kwitnienia staje się jaśniejszy, niemal kremowy. Kwiaty bardzo duże, pachnące, cenione w bukieciarstwie.

Sport wspaniałej H. "Empress Wu". Liście duże, ciemnozielone i mocno błyszczące. Odmiana bardzo duża. Wiosną wcześnie startuje - warto pilnować i chronić przed późnymi przymrozkami.

"Pas Oriona" to hosta o niebanalnym wybarwieniu: wiosną zielonkawo niebieska, niemal turkusowa, z kremowym brzegiem; z czasem turkusowy środek zielenieje, a brzeg z kremowego staje się biały. Bywa, że w latem część liści ma już biały brzeg, a część jeszcze kremowy. Jasny brzeg jest szeroki, lekko pofałdowany i pierzaście nachodzi ku środkowi liścia. Baaaardzo piękna.

Zielona blaszka, biały brzeg liścia (zaczyna od kremowego), czerwone nóżki - niby nic takiego szczególnego, a jednak w ogrodzie prezentuje się naprawdę świetnie.

Liście lekko faliste, żółte, mocno pomarszczone (zwłaszcza u starszej rośliny). Pochodzi od H. plantaginea, stąd słodko pachnące, białe kwiaty:-) Potrzebuje trochę słońca dla lepszego koloru liści. Najlepiej kwitnie w upalne lata.

Śmieszna niewielka hosta, o miseczkowatych, okrągłych, ciemnozielonych liściach. Liście mocno pomarszczone.

Elegancka, szaroniebieska hosta z falistymi brzegami liści. Tworzy niewysokie, szerokie kępy. Kwiaty na BARDZO wysokich pędach. Spód liścia przypudrowany na biało.

A hosta ma liście szaroniebieskie, przypudrowane, podłużne, ostro zakończone. Odmiana niewielka - może rosnąć z miniaturkami.

Hosta o dużych, sinoniebieskich, lekko miseczkowatych liściach tworzących dość gęste, zwarte kępy. Udana krzyżówka H. "Abiqua Drinking Guord".

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o kwiatach białych z licznymi bordowymi piegami. Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Parnik o delikatnych, czysto białych kwiatach. Nie jest zimozielony i odznacza się dużą mrozoodpornością. Ładnie się rozrasta tworząc gęste kępy świeżo zielonych liści. Według literatury może przekracza 0,5m wzrostu, uprawiany przez nas jest jednak dużo niższy. Służy mu łagodny, jasny cień i podłoże na bazie kompostu liściowego.

Roślina występująca na mokradłach, płyciznach i brzegach jezior i cieków wodnych wschodniej części Ameryki Północnej - od Kanady po Kubę. Jej liście są spore (nawet 30 cm długości), skórzaste i przypominają liście naszej strzałki wodnej; kwiaty mają formę wydłużonej, białozielonkawej spaty charakterystycznej dla roślin z rodziny obrazkowatych. Po przekwitnięciu pojawiają się zielone jagody. Peltandrę dobrze jest posadzić w żyznym podłożu i umieścić w płytkiej wodzie.

Uroczy selekt konwalijki o błyszczących liściach z kremowożółtym brzegiem. Wiosną ponad liśćmi gwiazdkowate białe kwiaty, jesienią - kuliste jagody. Niewymagająca, lubi miejsca ocienione i raczej wilgotne, zadomowiona dobrze znosi suszę.

"Splendide White" ma delikatnie. absolutnie czysto białe kwiaty. Są niewielkie, wyjątkowo liczne i misternie zawieszone na cieniutkich pędach kwiatowych. W okresie kwitnienia jest bardzo wysoka - w sprzyjających warunkach (lekki cień, wilgoć) sięga nawet 2,5m - warto podeprzeć wiotkie pędy kwiatowe.

Liście duże, okrągłe, miseczkowate; bardzo mocno pomarszczone, pogniecione. Niebieskie.

Zdjęcia: http://www.hostalibrary.org/l/lakesidesapphirepleats.html

Nieduża hosta o okrągłych, żółtych liściach z naprawdę mocno czerwonymi ogonkami liściowymi; czerwień ogonków wlewa się na liść. Liście są wywinięte miseczkowato dzięki czemu czerwone łodyżki dobrze widać. Żółty kolor liścia intensyfikuje się na jasnym stanowisku. W drugiej połowie lata pojawiają się kwiaty na ciemnych i bardzo wysokich pędach kwiatowych.

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o podwójnych fioletowych kwiatach (ciemna śliwka). Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Baptyzje to pięknie kwitnące byliny na słoneczne stanowisko. Odmiana "Alba" kwitnie latem białymi kwiatami przypominającymi łubin, wabi pszczoły i motyle. Dobra na kwiat cięty. Baptyzje są długowieczne, rosną dobrze na glebach przeciętnych i gorszych -  ważne, żeby były przepuszczalne a miejsce powinno być słoneczne. Mają głęboki system korzeniowy - zadomowione nie wymagają właściwie podlewania.

Karłowa odmiana języczki nie osiągająca metra wzrostu. W czerwcu, wyniesione na smukłych, czarnych pędach, pojawiają się ciepło żółte kwiaty. Mają przypominać płomienie, stąd nazwa odmiany - "smoczy oddech". Języczka lubi lekki cień i żyzną, wilgotną glebę (w słońcu i przy braku wody mdleje). Uwielbiana przez pszczoły i motyle.

Okazała bylina mogąca pełnić w ogrodzie rolę mniejszego krzewu - osiąga wzrost niewiele poniżej 1m, ma zwarty pokrój. Fantastycznie prezentuje się zwłaszcza w okresie kwitnienia, gdy przyprószona kolorem pomarańczowym zieleń liści dostaje towarzystwo w postaci pomarańczowych kwiatów - wygląda jak biblijny krzew gorejący! Sok wypływający ze złamanych lub uciętych łodyg wilczomlecza może powodować podrażnienia skóry.

Mikołajek wymaga gleby dobrze zdrenowanej i suchej, stanowiska zdecydowanie słonecznego. Jest rośliną niewymagającą. Kwitnie dużymi, intensywnie niebieskimi kwiatami, które utrzymują się na roślinie całe lato. Raj dla ludzi, pszczół i motyli.

Kirengeszoma koreańska jest nieco niższa od dłoniastej i trochę wcześniej zakwita - żółte dzwoneczki pojawiają się już od końca lipca. Lubi próchnicze podłoże (liściaste, nie obornik!), chłód i wilgoć, tak jak miała w domu - w lasach Japonii i Korei. Nie lubi wapnia i zasolenia gleby. W ogrodzie leśnym, naturalistycznym tworzy przyjemne chaszcze - może być zestawiana np. z paprociami, funkiami, lepiężnikiem.

Średniej wielkości niebieska hosta o bardzo niebieskich sercowatych liściach z pofałdowanymi brzegami. Jedna z lepszych nowych niebieskich odmian.

Jedna z najlepiej wybarwionych niebieskich host. Tworzy bardzo zwarte kępy lekko miseczkowatych, twardych liści (omijana przez ślimaki). Średniego wzrostu. Dla trwałości wybarwienia należy unikać podlewania z góry.

Duża; liście ciemnozielone z wąskim kremowym brzegiem, błyszczące i ładnie unerwione, lekko pofalowane. Tworzy szerokie kępy - liście niesione są poziomo, ich końce przewieszają się ku ziemi.

Białe liście z ciemnozielonym, szerokim brzegiem są grube i masywne - ślimaki jej unikają, słońce nie robi krzywdy nawet na dość słonecznym stanowisku. Pokrój wyprostowany. 

Niezbyt duże, lancetowate liście zebrane są w okółkach na wysokich, wyprostowanych łodygach. Kwiaty nieduże, białe, zwieszające się wyrastają z tego samego miejsca co okółki liści, tuż przy łodydze. Kokoryczka okółkowa lubi miejsca cieniste, w naturze można ja spotkać w lasach; odmiana "Serbian Dwarf" została wyselekcjonowana na stanowisku w Serbii, jest mniejsza od gatunku stąd "dwarf" czyli karzełek w nazwie. 

Urocza miniaturowa odmiana budlei o cukierkowo różowych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.

Urocza miniaturowa odmiana budlei o fioletowych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.

Urocza miniaturowa odmiana budlei o malinowych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.

Urocza miniaturowa odmiana budlei o białych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.

Baptyzje to pięknie kwitnące byliny na słoneczne stanowisko. Odmiana "Blue Bubbly" należy do serii "Decadence": są to rośliny kompaktowe, niższe od gatunku, kwitnące nieprzerwanie przez całe lato, wabiące pszczoły i motyle. Baptyzje sa długowieczne, rosną dobrze na glebach przeciętnych i gorszych -  ważne, żeby były przepuszczalne a miejsce powinno być słoneczne. Mają głęboki system korzeniowy - zadomowione nie wymagają właściwie podlewania.

Duże, pomarszczone liście z klasycznym kontrastem: biały środek i nachodzący na niego smugami niebieskawy brzeg. Należy do promowanej przez hodowcę kolekcji "Shadowland", stąd czasami Shadowland pojawia się w nazwie. Liście twarde, mocne, dzięki czemu jest bardzo odporna na ślimaki - u nas praktycznie bez dziur w ślimaczym roku 2024.

Chyba największa śnieżyczka dostępna ogrodnikom: trzyletnia, dobrze utrzymana roślina osiąga nawet 40 cm wysokości, a kwiaty niemal 5 cm długości. Kwiaty są białe z charakterystycznymi zielonymi znamionami na wewnętrznych płatkach, pachnące miodem (cieszą się nimi pierwsze obudzone pszczoły).

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Ta piękna odmiana śnieżyczki Elwesa została wyselekcjonowana w 2016r. Jest to duży przebiśnieg, o dużych kwiatach z okrągłymi płatkami zewnętrznymi i dużym, zielonym znamieniem na wewnętrznych (dobrze widocznym przy cieplejszej pogodzie, gdy zewnętrzne płatki mocniej się rozchylają). Nazwę zawdzięcza skojarzeniu z białuchą arktyczną - kuzynem delfina, białym narwalem.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).