Ogrody Wodne

To niewielkie kompaktowe parzydło osiąga wzrost zaledwie 30cm (z kwiatami) - jest idealne do mniejszych ogrodów. Potrzebuje miejsca ocienionego i wilgotnego. Kwiaty białe wyniesione ponad kępę liści zebrane w grube, krótkie kiście. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe sprawiają, że kępka parzydła ma ciekawą fakturę - świetny towarzysz dla funkii i innych cieniolubnych bylin o dużych, gładkich liściach.

Jest mieszańcem rodzimego dla Europy parzydła leśnego oraz pochodzącego z Korei parzydła blekotolistnego. Tworzy zwartą, gęstą kępę ciemnozielonych, koronkowych liści przypominających liście paproci. Jesienią przebarwia się na ciepły brąz, wzbogacony o oranż i koral. Kremowe kwiaty pojawiają się w czerwcu/lipcu na czerwonych łodyżkach wyniesionych mocno powyżej liści. Wymaga miejsca ocienionego, najlepiej stale wilgotnego.

Bezplamkowa forma wyselekcjonowana z obrazków plamistich. Bylina występująca w Europie, także w Polsce (i od 2001r. objęta ochroną). Rośnie w żyznych i wilgotnych lasach i zaroślach. Zielone, strzałkowate liście z charakterystycznymi fioletowymi lub brązowymi plamkami pojawiają się wczesną wiosną. Kwiatów (typowej dla obrazkowatych spaty) można szukać pośród liści w maju. Zapylaczami dla tej rośliny są muchy, i żeby ułatwić im zadanie odnalezienia kwiatów, roślina wydziela przykry zapach i podnosi temperaturę kwiatostanu, żeby fetor lepiej się roznosił. Jesienią w miejsce kwiatów pojawiają się piękne, czerwone korale ciasno oblepiające kolbę. 

Obrazki plamiste to bylina występująca w Europie, także w Polsce (i od 2001r. objęta ochroną). Rośnie w żyznych i wilgotnych lasach i zaroślach. Zielone, strzałkowate liście z charakterystycznymi fioletowymi lub brązowymi plamkami pojawiają się wczesną wiosną. Kwiatów (typowej dla obrazkowatych spaty) można szukać pośród liści w maju. Zapylaczami dla tej rośliny są muchy, i żeby ułatwić im zadanie odnalezienia kwiatów, roślina wydziela przykry zapach i podnosi temperaturę kwiatostanu, żeby fetor lepiej się roznosił. Jesienią w miejsce kwiatów pojawiają się piękne, czerwone korale ciasno oblepiające kolbę. 

Roślina na stanowisko zbliżone do leśnego: wymaga zasobnej, przepuszczalnej gleby i umiarkowanego cienia. Obrazki włoskie zdobią ogród przez cały rok: już jesienią zaczynają wypuszczać liście (w naszej strefie klimatycznej dobrze jest je okrywać, zwłaszcza w surowsze zimy).

Arizema lubi cień, próchniczą i przepuszczalną (lecz stale wilgotną) glebę. Arizema japońska kwitnie w maju. Kwiaty są białozielone z ciemną (brązową lub bordo) czapeczką. Naturalnym siedliskiem tej arizemy są wilgotne lasy porastające Japonię, Koreę, Kuryle. 

Arizemy mają wielu miłośników i zagorzałych kolekcjonerów. Istnieje wiele gatunków z różnych części świata - różnią się pod względem wielkości, koloru dzbankowatego kwiatu, ilości blaszek liściowych osadzonych na wspólnej osadce.

Paproć o trójkątnych, mocno powcinanych, koronkowych liściach niesionych niemal poziomo. Tworzy gęste kępy. Bardzo przypomina Arachniodes standishi, od której powinna być bardziej mrozoodporna.

Bardzo piękna paproć o skórzastych, jakby plastikowych, ciemnozielonych, błyszczących liściach rozjaśnionych pośrodku zielonkawożółtą, niemal fluorescencyjną smugą. Dobrze czuje się w miejscu ocienionym, podłoże powinno być wilgotne i umiarkowanie żyzne - gatunek w naturze rośnie w wilgotnych lasach. Zimozielona.

W naszym klimacie onowodek dobrze sprawdza się w stawach i oczkach wodnych posadzony na głębokości 40-60 cm, w warunkach podobnych do tych, które odpowiadają też np. grzybieniom. Ważne, by bulwa zimowała pod lodem! Kwitnie wczesną wiosną, a gdy temperatura wody podnosi się, przechodzi w stan spoczynku. Zakwita ponownie na początku jesieni.

Bylina rodzima dla Europy południowej i środkowej, występuje naturalnie także w Polsce w dolinach Odry i Warty. Wszędzie rzadka i zagrożona wymarciem, w Polsce objęta całkowitą ochroną. Preferuje stanowisko o glebie zasobnej i przepuszczalnej, słoneczne lub lekko ocienione - idealne jest dla niej dosłoneczne zbocze, murawa kserotermiczna, przy czym w okresie rozwoju rośliny, od wiosny do czasu kwitnienia, nie powinna zaznawać suszy. Tworzy dość zwarte kępy przypominających trawę liści, ponad którymi w okresie kwitnienia unoszą się bardzo liczne i dość duże gwiazdy białych kwiatów. Chętnie odwiedzana przez pszczoły i motyle.

Na wilgotnej łące wspaniała roślina architektoniczna - wysoka, pokaźna. Z uwagi na tolerancję na zasolenie, doskonała do obsadzania miejskich ogrodów deszczowych. Jest rośliną dwuletnią. W nazwie zawarta jest informacja, że to roślina aniołów (w łacinie i w nazwach ludowych: anielskie ziele, archanielski korzeń, anielski korzeń). Objęta w Polsce częściową ochroną. W dalszym ciągu przez jednych tępiona jako barszcz Sosnowskiego, przez innych pozyskiwana jako materiał zielarski.

Czysto białe lub lekko zabarwione różem (zwłaszcza pod koniec kwitnienia) kwiaty są stosunkowo duże i bardzo intensywnie pachną - w okresie kwitnienia, który trwa u tej rośliny w zasadzie całe lato, wabią wszystkich, którzy znajdują się w pobliżu... Anemopsis pochodzi z południowej części Ameryki Północnej, znosi zimy do -15 stopni C. Rośnie na stanowisku mokrym, bagiennym, słonecznym. Tworzy mocne, duże kępy. Pod koniec lata na liściach i pędach pojawiają się czerwone plamy, z czasem cała roślina przebarwia się na czerwono.

Pełnokwiatowa odmiana zawilca gajowego o kwiatach dość dużych, płatkach bardzo wąskich, mocno podzielonych - kwiat jest "najeżony". Wymagania niewielkie: przeciętna gleba ogrodowa (choć oczywiście najchętniej kompost liściowy naśladujący podłoże leśne), przepuszczalna. Stanowisko ocienione. 

Mieszańcowe zawilce ogrodowe przypominają nieduże leśne zawilce kwitnące w naszych lasach wczesną wiosną. Te kwitną od lata do jesieni, a ich kwiaty są spore, z wierzchu czysto białe, od spodu fioletowe, z koroną złotych pręcików pośrodku. Dobrze się czują na stanowisku słonecznym lub lekko ocienionym; najlepiej jeśli gleba jest przepuszczalna, wilgotna, próchnicza. Odmiana "Ruffled Swan" należy do "łabędziej" (swan) serii zawilców; jest pełna wigoru, wysoka, obficie kwitnąca. Kwiaty półpełne. Może być również uprawiana w pojemnikach.

Bylina o dość dużych (jednak mniejszych niż u malwy), bladoróżowych kwiatach, wysoka - w okresie kwitnienia może osiągać nawet 2 metry. Z uwagi na dużą tolerancję na zasolenie, doskonała do obsadzania poboczy dróg i miejskich ogrodów deszczowych typu suchego. Dobrze się odnajdzie także w założeniach naturalistycznych, ogrodach stylizowanych na ogródek wiejski. Warto sadzić w grupach po kilka sztuk. Chętnie odwiedzana przez owady szukające pożytku. 

W naturze porasta żyzne i wilgotne lasy bukowe lub inne liściaste, częsty nad strumieniami - w Polsce na stanowiskach naturalnych objęty jest ochroną. Wiosną kwitnie masowo. Chętnie sadzony w cienistych, wilgotnych ogrodach i parkach a niegdyś - ważna roślina przyklasztornych herbariów w całej Europie.

Czosnek dziwny to leśna bylina pochodząca z terenów Kaukazu, północy Iranu, wprowadzony w XIXw. do flory Szwajcarii i południowych Niemiec, a w Polsce obecny w rezerwacie Grądowe Zbocze (Zachodniopomorskie). Z wyglądu może kojarzyć się ze śnieżycą wiosenną: ma podobne lancetowate liście (oczywiście pachnące czosnkiem) i białe kwiaty, które pojawiają się w kwietniu.

Ten czosnek można bez obaw sadzić w miejscach wilgotnych lub zdecydowanie mokrych, choć dobrze znosi też okresowe przesuszenie. Większy, bardziej okazały niż nasz rodzimy czosnek kątowaty; ma też większe kwiaty. W okresie kwitnienia chętnie odwiedzany przez błonkoskrzydłe i motyle.

W Polsce można spotkać ten czosnek na mokrych łąkach, częściej w południowej części kraju i w dolinach rzek (Bug, Odra, Wisła). W okresie kwitnienia chętnie odwiedzany przez błonkoskrzydłe i motyle.

Babka wodna jest zimotrwałą byliną o bulwiastym kłączu i - w wersji wynurzonej - długich, łopatowatych liściach, w wersji podwodnej zaś jej liście są długie, taśmowate, sięgają niemal 1m długości.

Interesująca roślina do strefy brzegowej. Tworzy krępą kępę okrągłych, ciemnozielonych i mocno unerwionych liści, nad którymi w porze kwitnienia (w zasadzie całe lato) górują drobne, białe kwiatki zebrane w luźną wiechę.

Popularna roślina okrywowa na „trudne stanowiska”: dobrze znosi niemal każde warunki. Rośnie w suchym miejscu w półcieniu, w wilgotnym – w pełnym słońcu; świetnie sprawdza się na skarpach schodzących do wody. Liście jasnozielone, matowe, pokryte są drobnymi włoskami dzięki którym na powierzchni długo utrzymują się krople wody.

Rozpowszechniona w Eurazji, obecna także w Polsce (ale nielicznie) na siedliskach naturalnych, którymi są suche, słoneczne łąki, widne dąbrowy. Śliczne niebieskie kwiaty są miododajne - wabią pszczoły. Liście i łodyżki są u niej kosmate i nie rozmnaża się przez rozłogi jak dąbrówka rozłogowa. 

Odmiana uzyskana w Japonii, Tony Avent podaje, że jest to tetraploidalna krzyżówka między Adonis multiflora i A. ramosa.  Pomarańczowe kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, jest typową rośliną przedwiośnia - niewiele kwiatów o tej porze roku ma taki ciepły kolor. Liście mocno powcinane, koronkowe, rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, na stanowisku lekko ocienionym (ale słonecznym wczesną wiosną, w okresie kwitnienia - krzewy i drzewa wyższego piętra są jeszcze nagie).

Wyjątkowy miłek, który niesie dwa rodzaje kwiatów: jaskrawożółte, takie jak u gatunku oraz kremowo zielone, wielopłatkowe. Ten drugi typ kwiatów pojawia się, gdy roślina jest w dobrej kondycji, gdy rośnie w ogrodzie (nie w pojemniku); trwają one dłużej. Kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, jest typową rośliną przedwiośnia.

Odmiana uzyskana w Japonii, bardzo wyjątkowa, o kwiatach gwiaździstych, podwójnych, zielonych. Kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, jest typową rośliną przedwiośnia. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe, rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, na stanowisku lekko ocienionym (ale słonecznym wczesną wiosną, w okresie kwitnienia - krzewy i drzewa wyższego piętra są jeszcze nagie).

Odmiana uzyskana w Japonii, bardzo wyjątkowa, o kwiatach podwójnych, zielonych. Kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, jest typową rośliną przedwiośnia. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe, rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, na stanowisku lekko ocienionym (ale słonecznym wczesną wiosną, w okresie kwitnienia - krzewy i drzewa wyższego piętra są jeszcze nagie).

Odmiana uzyskana w Japonii, o kwiatach podwójnych, jasno żółtych. Kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, jest typową rośliną przedwiośnia. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe, rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, na stanowisku lekko ocienionym (ale słonecznym wczesną wiosną, w okresie kwitnienia - krzewy i drzewa wyższego piętra są jeszcze nagie).

Odmiana uzyskana w Japonii, wyjątkowa, o kwiatach podwójnych, jasno kremowych (należy do grupy białych miłków). Kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, jest typową rośliną przedwiośnia. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe, rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, na stanowisku lekko ocienionym (ale słonecznym wczesną wiosną, w okresie kwitnienia - krzewy i drzewa wyższego piętra są jeszcze nagie).

Jaskrawo żółte kwiaty pojawiają się już nawet w styczniu przy łaskawej zimie, jest typową rośliną przedwiośnia. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe, rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów.

Delikatne liście tej paproci mają kształt trójkątów. Ogonki liściowe czarne - jak z chińskiej laki. Pomimo wrażenie niezwykle delikatnej, jest w pełni mrozoodporna (przy tym zimozielona!), dobrze przyjmuje okresowe przesuszenie, jak pozostałe adianta wymaga jedynie podłoża przepuszczalnego (nie może rosnąć w miejscu podmakającym).

Adianta to jedne z wdzięczniejszych paproci. Dzięki dużej mrozoodporności (do strefy 3) są odpowiednie dla naszego klimatu. Paprocie te wymagają głębokiego cienia i wilgoci, jeśli bezpośrednie słońce to tylko poranne.

Ogrodowa odmiana tataraku zwyczajnego o długich, mieczowatych liściach w kremowobiałe i zielone pasy. Tatarak paskowany dorasta do około metra (rośnie wolniej i nie osiąga takiej wielkości jak czysty gatunek).

Tutaj oferta na 70 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Ogrodowa odmiana tataraku zwyczajnego o długich, mieczowatych liściach w kremowobiałe i zielone pasy. Tatarak paskowany dorasta do około metra (rośnie wolniej i nie osiąga takiej wielkości jak czysty gatunek).