AGM - rośliny wyróżnione

"Krokus jesienny", "żółty zimowit". Cebulki sternbergii sadzimy podobnie jak zimowity, na przełomie lata i jesieni, w przepuszczalnym podłożu na nasłonecznionym stanowisku - może to być np. skalniak, łąka lub trawnik (jeśli pierwsze koszenie wykonamy nie wcześniej niż w czerwcu). Trawiaste liście pojawiają się wiosną i trwają do czerwca, a po ich zaschnięciu, w okresie spoczynku, sternbergia lubi mieć sucho. Kwitnie jesienią żółtymi kwiatami. 

Zielone, klapowane liście przypominające żurawkę mają srebrny nalot i czerwone żyłkowanie, a od spodu są czerwone; jesienią nabierają odcieni brązu i czerwieni. Telima najlepiej się czuje w miejscu zacienionym i wilgotnym. Nadaje się doskonale do obsadzania schodzących do wody skarp, brzegów stawów, strumieni. Wiosną na dość wysokich pędach pojawiają się drobne, dzwoneczkowate kwiaty; w pąku zdają są zielonkawe, otwierając się pokazują czerwoną falbankę. W osłoniętych, cieplejszych miejscach telima będzie zimozielona.

"Splendide White" ma delikatnie. absolutnie czysto białe kwiaty. Są niewielkie, wyjątkowo liczne i misternie zawieszone na cieniutkich pędach kwiatowych. W okresie kwitnienia jest bardzo wysoka - w sprzyjających warunkach (lekki cień, wilgoć) sięga nawet 2,5m - warto podeprzeć wiotkie pędy kwiatowe.

Kwiaty w kolorach od różowego do czerwonego wina, lekko zwieszone; liście jednolicie zielone. Potrzebuje kilku lat do osiągnięcia dojrzałości i osiągnięcia wieku, w którym kwitnie. Starsze okazy tworzą duże kępy.

Trillium erectum ma kwiaty czerwone, lekko zwieszone; forma luteum ma kremowożółte lub żółtozielonkawe kwiaty i należy do rzadkości. Jak wszystkie trójlisty potrzebuje kilku lat do osiągnięcia dojrzałości i osiągnięcia wieku, w którym kwitnie (oferowane przez nas egzemplarze już kwitły).

Trillium grandiflorum ma zazwyczaj białe kwiaty (choć zdarzają się także różowe), wyniesione na szypułce ponad liście. Jest rośliną  długowieczną i łatwą w uprawie choć rośnie stosunkowo wolno.

Oferowana odmiana należy do bardzo pięknych trójlistów: żółte kwiaty siedzą na pstrokatych liściach, które u dobrze już zadomowionych osobników tworzą dość gęste, zwarte kępy.

Pochodzi z lasów wschodnich stron Ameryki Północnej. Z podziemnego kłącza wyrasta kilkanaście łukowato wygiętych pędów, na których zwisają wiosną żółte dzwoneczki.