Gatunki rodzime

Roślina wodna, którą często spotka się nad brzegami rzek, na torfowiskach i starorzeczach. Zaczyna wegetację wczesną wiosną. Liście lancetowate, pierwsze wiosenne liście brązowe, z czasem zielenieją.

Dzika róża o pojedynczych kwiatach. Zdrowa, żywotna. Wykorzystywana do uzyskiwania ogrodowych krzyżówek, świetna na naturalistyczne, niskie, nieformalne żywopłoty. Roślina historyczna, znana, opisywana i ceniona już w starożytności, zidentyfikowana na freskach w Pompejach, uprawiana w przyklasztornych wirydarzach. Oferujemy czysty gatunek.

Rodzima strzałka wodna o mocno powcinanych, „ostrych” strzałkowatych liściach. Rośnie zarówno na płyciznach jak i całkiem głęboko. W wodzie o głębokości około metra pozostanie rośliną podwodną i będzie miała długie, wstęgowate liście lub wykształci podługowate liście pływające; na stanowiskach z płytszą wodą, przy brzegach, jej liście będą mieć kształt ostrych grotów strzał. Wymaga żyznego podłoża. Może rosnąć zarówno w wodach stojących jak i wolno płynących rzeczkach czy strumykach. Kępa tej strzałki doskonale urozmaici fakturę sąsiadującej z nią zieleni.

Z rozety pomarszczonych liści wyrasta ulistniony pęd kwiatowy z kłosem fioletowych, pełnych pszczelego (i trzmielego) pożytku kwiatów. W naturze można ją spotkać na suchych, dosłonecznych zboczach, nasypach kolejowych, poboczach dróg, miedzach. Może rosnąć na słonecznej ogrodowej rabacie, na kwietnej łące, na brzegu trawnika.

Z rozety pomarszczonych liści wyrasta ulistniony pęd kwiatowy z kłosem fioletowych, pełnych pszczelego (i trzmielego) pożytku kwiatów. W naturze można ją spotkać na suchych, dosłonecznych zboczach, nasypach kolejowych, poboczach dróg, miedzach. Może rosnąć na słonecznej ogrodowej rabacie, na kwietnej łące, na brzegu trawnika.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

W zespole roślin łąkowych znana i ceniona dla wielu zalet użytkowych, a dla miłośników łąkarskiego hobby również ze względu na urodę - ważny element łąkowego bukietu. W ekologii łąkarskiej atrakcyjny pokarm błonkówek, w tym pszczoły miodnej; jest też żywicielem pośrednim dla larw modraszków oraz motyla rocznego.

Gatunek europejski, w Polsce rzadki - umieszczona na czerwonej liście jako gatunek zagrożony. Lubi suche i słoneczne stanowiska, w naturze można ją spotkać m.in. na murawach kserotermicznych. Podłoże przepuszczalne, chętnie z zawartością wapnia.

Gatunek europejski, w Polsce rzadki - umieszczona na czerwonej liście jako gatunek zagrożony. Lubi suche i słoneczne stanowiska, w naturze można ją spotkać m.in. na murawach kserotermicznych. Podłoże przepuszczalne, chętnie z zawartością wapnia.

Gatunek europejski, w Polsce spotykany na północy i zachodzie kraju. Lubi suche i słoneczne stanowiska, w naturze można ją spotkać m.in. na murawach kserotermicznych, w podłożu przepuszczalnym, chętnie z zawartością wapnia. Liście tworzą rozety, nad którymi unoszą się fioletowoniebieskie kwiaty na ulistnionych i stosunkowo mocnych łodyżkach - można je wykorzystywać do bukietów i do plecenia naturalnych wianków. Kwitnie długo - w zasadzie całe lato. Uwielbiana przez motyle. 

Gatunek europejski, w Polsce spotykany na północy i zachodzie kraju. Lubi suche i słoneczne stanowiska, w naturze można ją spotkać m.in. na murawach kserotermicznych. Podłoże przepuszczalne, chętnie z zawartością wapnia. Liście tworzą rozety, nad którymi unoszą się fioletowoniebieskie kwiaty na ulistnionych i stosunkowo mocnych łodyżkach - można je wykorzystywać do bukietów i do plecenia naturalnych wianków. Kwitnie długo - w zasadzie całe lato. Uwielbiana przez motyle. 

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Gatunek występujący w Europie i Azji, również w Polsce. Lubi suche i słoneczne stanowiska. W naturze można ją spotkać m.in. na murawach kserotermicznych, w podłożu przepuszczalnym, chętnie z zawartością wapnia. Liście tworzą rozety, nad którymi unoszą się kremowożółte kwiaty na ulistnionych i stosunkowo mocnych łodyżkach - można je wykorzystywać do bukietów i do plecenia naturalnych wianków. Kwitnie długo - w zasadzie całe lato. Lubią ją pszczoły. Może być byliną lub roślina dwuletnią. 

Gatunek występujący w Europie i Azji, również w Polsce. Lubi suche i słoneczne stanowiska. W naturze można ją spotkać m.in. na murawach kserotermicznych, w podłożu przepuszczalnym, chętnie z zawartością wapnia. Liście tworzą rozety, nad którymi unoszą się kremowożółte kwiaty na ulistnionych i stosunkowo mocnych łodyżkach - można je wykorzystywać do bukietów i do plecenia naturalnych wianków. Kwitnie długo - w zasadzie całe lato. Lubią ją pszczoły. Może być byliną lub roślina dwuletnią. 

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Występuje w zbiornikach naturalnych i sztucznych (jeziora, stawy, starorzecza, glinianki). Wymaga wód stojących lub wolno płynących i żyznego podłoża.

Występuje w zbiornikach naturalnych i sztucznych (jeziora, stawy, starorzecza, glinianki). Wymaga wód stojących lub wolno płynących i żyznego podłoża - posadzony w podłożu zbyt ubogim (piasek, żwir) będzie chlorotyczny, niski i rzadki. Wygląda imponująco w dużych łanach.

Roślina z rodziny ciborowatych dorastająca do 1 metra. Nazwa wzięła się od charakterystycznie trójkanciastej, ostro zakończonej łodygi przypominającej sztylet. Występuje na bagnach i torfowiskach, na mulistych brzegach stawów. Oczeret ten został wpisany do Czerwonej Księgi Roślin - grozi mu wyginięcie.

Szerokie, płaskie (ok. 1,5 cm), jasnozielone liście tworzą zwarte duże kępy. Występuje na mokrych łąkach, łęgach, na terenach okresowo zalewanych, na brzegach wód. Rozrasta się przy pomocy silnych kłączy. Dobry wybór do ogrodów deszczowych (toleruje okresowe przesuszenie), do umacniania brzegów stawów.

Szerokie, płaskie (ok. 1,5 cm), jasnozielone liście tworzą zwarte duże kępy. Występuje na mokrych łąkach, łęgach, na terenach okresowo zalewanych, na brzegach wód. Rozrasta się przy pomocy silnych kłączy. Dobry wybór do ogrodów deszczowych (toleruje okresowe przesuszenie), do umacniania brzegów stawów.

Roślina polskiej flory, chroniona. Można ją spotkać w lasach bukowych, czasem w olszynach - wymaga stanowiska wilgotnego, ocienionego i podłoża próchniczego (w ogrodzie dobrze jest dać jej kompostu liściowego). Wiosną wychodzi bardzo wcześnie - w naturze korzysta ze światła, które później, gdy rozwiną się liście drzew,  będzie jej odebrane.

Sierpik barwierski to rodzima bylina występująca na wilgotnych łąkach, skrajach lasów i w zaroślach. Tworzy zwarte kępy wyprostowanych pędów dorastających do 60–120 cm wysokości. Od lipca do września zakwita fioletoworóżowymi kwiatami. Najlepiej rośnie na stanowiskach lekko ocienionych, w żyznych, umiarkowanie wilgotnych glebach. Sprawdza się w glebach cięższych, gliniastych. Jest mrozoodporny i łatwy w uprawie.

Urocza, maleńka bylina występująca w górach Europy. Charakterystyczne niebieskofioletowe kwiaty o płatkach jak frędzelki wyniesione są na dość wysokich łodyżkach ponad zebraną tuż przy ziemi rozetę liści. W ogrodzie wymaga stanowiska ocienionego, zasobnego w próchnicę, wilgotnego a jednocześnie dobrze zdrenowanego.

Jeżogłówka jest niesłusznie rośliną niedocenianą przez projektantów i właścicieli sadzawek. W płytkiej strefie brzegowej tworzy „szuwary” podobne do tataraku jednak nieco niższe. Może być sadzona z tatarakami, irysami wodnymi, pałkami, trzciną i podsadzana np. bodziszkiem błotnym czy niezapominajkami dla dodania koloru. Zakwita zabawnymi, kolczastymi kulkami.

W naturze występuje na wilgotnych łąkach, znosi też okresowe zalewanie. W naturalistycznym wilgotnym ogrodzie ujmuje jasnofioletowymi kwiatkami, a kwitnie długo i dość obficie. Stosowana w medycynie ludowej i zielarstwie.

Rodzima roślina pływająca - nie trzeba jej sadzić, nie trzeba też żegnać się z nią po jednym sezonie (w przeciwieństwie do popularnych pływających roślin tropikalnych takich jak pistia rozetkowa). Osoka jesienią opada  na dno stawu i tam zimuje, a gdy woda zaczyna się wiosną ogrzewać podchodzi coraz bliżej lustra wody by w końcu wystawić ponad powierzchnię końcówki sztywnych, ostrych liści i - w lipcu/sierpniu - także niewielkie białe kwiatki.

Roślina charakterystyczna dla wilgotnych łąk trzęślicowych, często spotykana także na skrajach lasów i zarośli. Kulki niebieskich lub fioletowych kwiatów (ok. 2 cm średnicy) unoszą się wśród traw wabiąc owady. Roślina zielarska (wykorzystuje się głównie kłącze).

Roślina okazała; w bardzo dobrych warunkach bywa dość ekspansywna, choć w założeniu łąkowym jest poskramiana przez sąsiadujące gatunki roślin. Liście duże, szorstkie, ciemnozielone, kwiaty lila, rzadziej białe lub kremowe na wysokich, masywnych, wysokich nawet do 1m łodygach. Chętnie odwiedzane przez pszczoły.

Okazała rodzima bylina, prawdziwa ozdoba krajobrazu, piękny zwiastun końca lata. Obecna na skrajach lasów, leśnych polanach, w przydrożnych rowach. Ma wiele zalet medycznych. Jego żółte kwiaty to baldachy składające się z dziesiątków kwiatków-guziczków. Są atrakcyjnym pożytkiem dla pszczół, wspaniałe w bukietach. Wrotycz rośnie na każdej niemal glebie, także ubogiej, suchej, piaszczystej.

Okazała rodzima bylina, prawdziwa ozdoba krajobrazu, piękny zwiastun końca lata. Obecna na skrajach lasów, leśnych polanach, w przydrożnych rowach. Ma wiele zalet medycznych. Jego żółte kwiaty to baldachy składające się z dziesiątków kwiatków-guziczków. Są atrakcyjnym pożytkiem dla pszczół, wspaniałe w bukietach. Wrotycz rośnie na każdej niemal glebie, także ubogiej, suchej, piaszczystej.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, bryła korzeniowa 3,5 cm.

Rodzima paproć wilgotnych siedlisk - torfowisk, lasów łęgowych, skrajów podmokłych łąk; w zespole z trzciną tworzy pło. Należy sadzić narecznicę w podłożu o kwaśnym odczynie, w miejscu podmokłym, mokrym, okresowo zalewanym. Jest nieocenioną rośliną cienistych i mokrych zakątków w ogrodach i parkach, choć przy dostatku wody może rosnąć także w miejscu słonecznym.

To chyba jedna z najpiękniejszych roślin wodnych o liściach pływających. Pomimo że jej kwiaty są bardzo niepozorne, liście kotewki nie pozwolą nam się nudzić. 

Pełnik europejski to gatunek rodzimy - kiedyś często obecny na mokrych łąkach i wzdłuż strumieni, dziś spotykany coraz rzadziej, objęty ochroną. Nazywany pełnikiem dla swego pełnego, kulistego kwiatu. Jest też symbolem ziemi kłodzkiej (zwany tam „różą kłodzką”).

Pełnik europejski to gatunek rodzimy - kiedyś często obecny na mokrych łąkach i wzdłuż strumieni, dziś spotykany coraz rzadziej, objęty ochroną. Nazywany pełnikiem dla swego pełnego, kulistego kwiatu. Jest też symbolem ziemi kłodzkiej (zwany tam „różą kłodzką”).

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Nieco mniejsza od pałki szerokolistnej ma też znacznie węższe liście (stąd nazwa) i mniejsze kolby. Roślina wykorzystywana do umacniania brzegów oraz w filtrach korzeniowych oczyszczalni ścieków i basenów kąpielowych.

Nieco mniejsza od pałki szerokolistnej ma też znacznie węższe liście (stąd nazwa) i mniejsze kolby. Wykorzystywana do umacniania brzegów oraz w filtrach korzeniowych oczyszczalni ścieków i basenów kąpielowych.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Porastająca brzegi stawów, jezior i rowów, bardzo żywotna roślina (dlatego najlepiej obsadzać nią tylko bardzo duże zbiorniki) była dawniej szeroko wykorzystywana: z mocnych włókien pałki robiono powrozy, kosze, maty, a młode pędy i kłącza jadano. Obecnie oprócz walorów ozdobnych w przydomowych sadzawkach i stawach wykorzystuje się też duże zdolności oczyszczające pałki:

Porastająca brzegi stawów, jezior i rowów, bardzo żywotna roślina (dlatego najlepiej obsadzać nią tylko bardzo duże zbiorniki) była dawniej szeroko wykorzystywana: z mocnych włókien pałki robiono powrozy, kosze, maty, a młode pędy i kłącza jadano. Obecnie oprócz walorów ozdobnych w przydomowych sadzawkach i stawach wykorzystuje się też duże zdolności oczyszczające pałki.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek.