Hosty

Piękna, nieduża, zwarta odmiana o białym liściu z zielonym brzegiem i wiśniowych ogonkach liściowych i łodydze kwiatowej. Kwiaty fioletowe, wysoko ponad liśćmi.

Liście mocne, grube, falbaniaste, bardzo pogniecione. Niebieskawo zielone z pudrowanym na biało spodem. Będzie najlepiej przyrastać i najefektowniej wyglądać w jasnym cieniu lub nawet na stanowisku odwiedzanym bezpośrednio przez słońce.

Bardzo duże, błyszczące zielone liście na czerwonych ogonkach, od których na blaszkę liściową nachodzi delikatnie ciemna czerwień. Nerwy wyraźnie widoczne.

Odmiana średniej wielkości o liściach zielonkawoniebieskich i czerwonych ogonkach liściowych.

Gruba blaszka liściowa wycięta w kształt serca, ciemno zielona z czerwonym, który napływa z ogonków liściowych i wlewa się w wyraźnie wyżłobione nerwy. Wiosną czerwony rumieniec także na brzegach liści. 

Siewka H. sieboldiana "Elegans", w odpowiednich warunkach (woda i nawóz) prawdziwa olbrzymka - kępa będzie rozłożysta i dobrze ponad metr wysokości. Kwiaty białe.

Rikishi to amerykański blond wrestler pochodzący z Samoa i hosta jego imienia jest oczywiście podobna: ma blond liście, nerwy czerwone jak żyłki nabiegnięte krwią w czasie zapasów. Jest rozłożystą hostą o niezwykle grubej, mocnej blaszce liściowej (jest tetraploidem). Ogonki liściowe czerwone. 

Odmiana średniej wielkości. Liście twarde, okrągłe, w kształcie miseczek i niesamowicie pogniecione, pomięte. Kępa ma pokrój wazowy. Dobre tempo wzrostu.

Świetny sport H. „June”: ciekawe wybarwienie, liście lancetowate, pokręcone, pofałdowane.

Mała hosta o lekko kręconych, lśniących żółtych liściach z wąskimi, zielonymi, trochę efemerycznymi brzegami typu "pojawiam się i znikam". Dobra na miejsce dość słoneczne.

Sport H. „Stritease”: biały środek liścia (tym razem sport H. „Striptease” nie jest trójkolorowy), brzeg ciemnozielony. Kwiaty lila na mlecznobiałej łodydze - po tym można ją rozpoznać ponad wszelką wątpliwość. Rośnie szybko, tworzy ładne, regularne kępy.

Liście tej hosty są chłodne, stalowoniebieskie - biały puder pokrywa nie tylko spód ale i wierzch liści. Zwraca też uwagę ich forma: są złożone ku środkowi, powykręcane, pofalowane na brzegach i mają wykręcone końcówki - kępa wygląda jak zamarznięte ognisko.

Wspaniały "gnieciuch": ciemnozielone liście są mocno pomarszczone, pogniecione; mają dziesiątki dołeczków i zagniecenia idące przez całą blaszkę liściową. Jest absolutnie wyjątkowa, choć nie jest to klasyczne piękno...

Piękna odmiana o ciemnoniebieskich (szczególnie wiosną, z czasem tracą niebieskie wybarwienie), okrągłych liściach z szerokim, nieregularnym, kremowym brzegiem. Tworzy okazałe, szerokie kępy.

Mała hosta o gęsto upakowanych, lancetowatych, lekko pofalowanych liściach rosnących dość pionowo. Zaczynają sezon jako zielone, bardzo szybko wybarwiają się na żółto i takie zostają do końca wegetacji.

Liście intensywnie niebieskie, mocno wydłużone i lekko pofalowane na czerwonych ogonkach. Tworzy bardzo piękne, regularne, spokojne kępy.

Zielony liść ma biały brzeg i mleczne, nieregularne nacieki. Kwiaty białe i pachnące - dodatkowy atut. Duża.

Tam nieduża hosta pochodzi od H. "Curly Fries" i po niej dziedziczy wąskie, pofałdowane liście. Zaczyna sezon jako prawie biała, potem niebieszczeje. Liście dość twarde, grube.

Hosta z kolekcji mysich uszek - małe, okrągłe, szaroniebieskie liście tej odmiany mają pofałdowany i odrobinę jaśniejszy brzeżek.

Fantastyczna olbrzymka o dżinsowo niebieskich, okrągłych liściach, mocno pogniecionych, pomarszczonych i obwiedzionych falbanką.

W zasadzie nie trzeba na zakup namawiać nikogo, kto widział dorosłą H. „Sagae” rosnącą u kogoś w ogrodzie. Jest prawdziwie królewska, dostojna, pewna siebie.

Inna niż wszystkie: liście wyjątkowo długie i wąskie, może bardziej przypominać turzycę rzędową niż funkię. Wąski biały brzeg.

Przepiękna odmiana o intensywnie niebieskich, dość znacznie pomarszczonych liściach. Kwiaty białe. Rośnie wolno, ale warto poczekać.

Podłużne, intensywnie niebieskie liście ładnie poliniowane zatopionymi nerwami. Liście twarde, grube - nie dają się ślimakom. Kępa niska, rozłożysta.

Ulepszony sport hosty „Church Mouse” - brzeg tej odmiany jest pofałdowany i wyraźnie żółty, później kremowo żółty.

Duża kępa złotych liści - skarb w cienistym zakątku ogrodu. Liście mocne, grube, lekko pofalowane z wyraźnym unerwieniem.

Błyszczące, zielone liście z wąskim, żółtym brzegiem na mocno czerwonych ogonkach. Liście dość grube, lekko pofałdowane na brzegach, ze spiczastym, wykręconym koniuszkiem. Kwitnie jesienią. Nie boi się słońca i ślimaków.

Piękne, duże, zielone liście mają szeroki, żółtawozielony, pofałdowany brzeg. Bardzo piękna.

Żółte, pięknie sercowate liście mają drobną falbankę na brzegach, trochę jakby brzegi były ząbkowane.

Hosta o jasnozielonych liściach, mocno wydłużonych i zakończonych wykręconym szpicem, ładnie pofałdowanych na brzegach i rosnących niemal poziomo (a więc kępa jest rozległa i osłania grunt). Ogonki liściowe czerwone. Ładnie rośnie także w miejscu dość słonecznym.

Zaczyna jako biała (jak np. H. "White Feather") a potem, żeby żyć, wybarwia się częściowo na zielono. Chlorofil na liściu jest zorganizowany w postaci nieregularnych plamek i maźnięć. Taki trochę brzydal (ale słodki). 

"Jedwabny Szlak" - liście sercowate, spiczasto zakończone, z wyraźnym unerwieniem. Obrzeże szerokie (szersze z wiekiem rośliny), nieregularne, początkowo żółtawe później kremowe.

Mała, bardzo niebieska hosta o sercowatych liściach. Liście pokryte bardzo trwałym woskiem, który trwa długo i chroni kolor aż ku końcowi sezonu (choć i tak lepiej nie podlewać z góry). Kwiaty prawie białe.

Elegancki sport H. „Devon Green” - ciemnozielony z białym brzegiem. Ten sam piękny pokrój, regularny, sercowaty kształt liścia i wyraźny połysk.

A hosta ma liście szaroniebieskie, przypudrowane, podłużne, ostro zakończone. Odmiana niewielka - może rosnąć z miniaturkami.