H

Ciekawa bylina wodna funkcjonująca jako roślina pływająca lub zakorzeniona w płytkich, spokojnych miejscach. Nerkowate liście przypominają miniaturowe grzybienie; kwiaty są białe i wyniesione około 5 cm ponad wodę.

Ta wyjątkowa bylina pochodzi z wilgotnych lasów liściastych wschodnich regionów USA oraz południowej Kanady, gdzie naturalnie rośnie w cieniu drzew, na próchnicznych, żyznych glebach. Rozrasta się powoli, ale długowieczna. Należy do rodziny jaskrowatych i osiąga zazwyczaj 20–50 cm wysokości. Tworzy charakterystyczne, dłoniaste liście z 5–7 klapami oraz pojedynczy, niepozorny kwiat w odcieniu zielonkawo-białym, pozbawiony płatków. Jego siostrzany gatunek to pochodząca z Japonii i wcześniej klasyfikowana jako Hydrastis palmatum, sóweczka dłoniasta (Glaucidium palmatum).

Wielokolorowe liście (różowo-kremowo-zielone) są rekompensatą za mało interesujące, niewielkie kwiatki. Tułacz nie ma wielkich wymagań co do stanowiska, jest dobrą rośliną okrywową. Ma tendencję do wędrowania po ogrodzie (stąd polska nazwa), dlatego w naszym ogrodzie rośnie w zadołowanej dużej donicy (70 cm średnicy).

Tutaj oferujemy 100 sztuk sadzonek.

Wielokolorowe liście (różowo-kremowo-zielone) są rekompensatą za mało interesujące, niewielkie kwiatki. Tułacz nie ma wielkich wymagań co do stanowiska, jest dobrą rośliną okrywową. Ma tendencję do wędrowania po ogrodzie (stąd polska nazwa), dlatego w naszym ogrodzie rośnie w zadołowanej dużej donicy (70 cm średnicy).

Sinozielony klasyk. Zawsze chętnie widziana w parkach i ogrodach. Moda na nią wydaje się nie przemijać.

Jedna z najbardziej ostatnio poszukiwanych funkii ze względu na krzyżowanie i uzyskiwanie nowych odmian. Liście zielone (góra seledynowa a spód w zasadzie biały lub blado niebieski), pofałdowane na brzegach. Ogonki liściowe mocno nakrapiane czerwienią. Wyselekcjonowana spośród osobników dziko rosnących w Japonii.

Jedna z nielicznych host uwielbianych ze względu na kwiaty, a nie liście. Liście jasnozielone, często błyszczące; kwiaty duże, porcelanowo białe, pachnące. Lepiej kwitnie na stanowisku słonecznym.

"Cukiniowe frytki". Liście twarde, zielone, długie - pokrój jak u H. "Praying Hands". Ogonki liściowe czerwone.

Podobna H. „Hanky Panky”, również sport H. „Striptease”. Brzeg liścia początkowo żółty, potem bardziej „zielone jabłuszko”, środek ciemnozielony a między nimi biała żyłka. Liście powykręcane.

Sport gigantycznej hosty "Empress Wu": oprócz wielkiego wzrostu mamy tu jeszcze jasny brzeg wokół niebieskawo zielonego liścia. Hodowca każe jej dać 5 lat na osiągnięcie docelowego (czyli ponad metrowego) wzrostu. Oczywiście im żyźniejsze podłoże i im więcej wody tym lepiej.

Odmiana średniej wielkości o ciemnozielonym liściu z charakterystyczną wąską, białą plamą/smugą na liściu. Biała smuga biegnie od końcówki liścia poprzez cały ogonek liściowy (ogonek jest biały z ciemnozielonymi brzegami podobnie jak liść) i zdaje się sięgać wgłąb ziemi, do korzeni.

Klasyczny look: liść zielony z zielonkawym a później żółtym brzegiem. Jej piękno tkwi w pomiętej fakturze błyszczącego  liścia.

"Czarodziejska sztuczka" to niska hosta o okrągłych, matowych, jasnozielonych liściach o mocno pofalowanych na brzegach. Środek liścia wybrzuszony. Blaszka liściowa dość konkretna - ślimak raczej poszuka łatwiejszego kąska.

Nowość (wprowadzona w 2003r.) pochodząca od dobrze znanej miłośnikom dużych odmian funkii H. „Sum and Substance”: olbrzymka o wielkich, złocistozielonych liściach z białym brzegiem (początkowo brzeg jest żółty). Kształt liści zmienia się z wiekiem rośliny: początkowo podłużne, później sercowato okrągłe. Toleruje słońce – liście nabierają bardziej złotawego odcienia.

Sport "innej niż wszystkie" hosty "Praying Hands" - ten sam wzniesiony pokrój, sztywny, wąski, pofalowany liść i fioletowe kwiaty. Różnią się chyba tylko kolorem obrzeżenia liścia: u "Wings of a Prayer" jest on kredowo biały.

Nieduża odmiana o żółtych, lancetowatych, mocno pofałdowanych liściach - sprawia wrażenie jakby drżała. Hodowca zaleca sadzić ją na stanowisku z porannym słońcem dla lepszego wybarwienia.

Niesamowity sport Hosty Mediovariegata Undulata: liście od początku sezonu są zupełnie białe/kremowe/maślane i w ogrodzie wyglądają jak duchy. Po kilku tygodniach zielenieją i do końca sezonu są zielone lub zielono-pasiaste.

Tetraploidalny sport H. "White Feather" - roślina większa, o twardszych liściach. Pojawia się wiosną jak duch - jej liście są wtedy kremowobiałe. Chlorofil (czyli zielony barwnik, dzięki któremu może odbywać się fotosynteza) pojawia się z czasem: liście dostają zielonych pasków a potem całkiem zielenieją. 

Wiosną 2025r. dostarczamy nieukorzenione kłącze, od kwietnia/maja roślinę ukorzenioną.

Sympatyczna odmiana o ciemnozielonych liściach ze skąpym jak bikini białym środkiem. Białe są także pędy kwiatowe. Tworzy ładne, eleganckie kępy.

Śmieszna hosta o kędzierzawych liściach. Zielony liść z żółtym brzegiem, kwiaty jasno lila.

"Zjeżdżalnia wodna" - świetna niebieska hosta o liściach podłużnych, ostro zakończonych i mocno pofałdowanych na brzegach. Liście grube, mięsiste - odporne na ślimaki. Wyjątkowa.

Liście kremowe z idącymi od brzegów smugami w dwóch odcieniach ciemniejszej zieleni, brzeżki liści pofałdowane.  Od końca czerwca środek liścia przechodzi w jasną zieleń.

Sport pięknej H. „Captain Kirk”: liście kremowobiałe, dość grube, z brzegiem w dwóch odcieniach zieleni „naciekających” ku środkowi liścia.

Liście mięsiste na czerwonych ogonkach, jasnozielone (lub chłodny odcień żółtego) z ciemnozielonym brzegiem. Pokrój wyprostowany.

Liść zielonkawo niebieski z żółtym, pofalowanym brzegiem - ta kombinacja zawsze wygląda dobrze. Spiczaste końcówki zwieszających się liści dotykają podłoża - kępa jest szeroka, zgrabna.

Świetna, nieduża odmiana o podłużnych, ostro zakończonych, grubych liściach. Środek liścia niebieskawo zielony, brzeg kremowożółty. Ładnie przyrasta. Tworzy zwarte, gęste, najeżone twardymi liśćmi kępy. 

Masywna odmiana o błyszczących, ciemnozielonych liściach z białymi brzegami. Sport olbrzymiej lecz całkowicie zielonej H. „Elatior”. Kwiaty prawie białe.

Prawdziwą wartością tej odmiany są kwiaty: duże, białe, pełne i słodko pachnące. Liście są zielone, lekko błyszczące. Sport H. „Aphrodite” o jeszcze większych kwiatach. Kwitnie w bardzo ciepłym i słonecznym miejscu.

Trójkątny, zielonkawoniebieski liść z białym, lekko pofałdowanym brzegiem. Pokrój kaskadowy, kwiaty jasne lila - prawie białe.

Hosta o liściach z ciemnozielonym środkiem i złotym, szerokim brzegiem - piękny, głęboki kontrast. Dobrze rośnie zarówno w miejscu cienistym jak i słonecznym. Tworzy rozłożyste kępy. Blaszka liściowa gruba i twarda - odporna na zakusy ślimaków.

Duża odmiana o błyszczących, zielonych, lekko pofalowanych liściach z ciemnoczerwonymi ogonkami. Czerwień ogonków wchodzi na liść. Liście przewieszają się kaskadowo - świetna w pojemnikach!

Nieduża złotożółta hosta z czerwonymi ogonkami. Liście wydłużone, dość mocno unerwione i pięknie pofalowane na brzegach.

Piękna krzyżówka z udziałem H. pycnophylla: jest większa, ma mocno pofalowany brzeg niebieskiego liścia; liść szeroki, całkiem masywny (lepszy niż rodzic), biały od spodu.

Czerwone ogonki i intensywnie żółty, ładnie unerwiony, pofałdowany liść. Nieduża. Dobrze jest dać jej trochę słońca dla lepszego wybarwienia.

Duża, rozłożysta, liście podługowate (trochę jak wielkie jęzory - wywodzi się od H. montana) z nerwami dość głęboko zatopionymi w blaszce liściowej. Jako odmiana została zarejestrowana już w 1977r. Dobrze zniesie nawet słoneczne stanowisko choć lub lekki cień.