H

„Flamandzkie Złoto” to świetna odmiana o złotych liściach, wydłużonych i ostro zakończonych. Uroku i dynamiki dodają jej wyraźnie pofałdowane brzegi liści. Kwiaty prawie białe - tworzy jasną, świetlistą kępę.

Duża. Liście szaroniebieskie z zielonkawo-kremowym, szerokim brzegiem.

Szarozielone liście z czerwonymi ogonkami - największa do tej pory odmiana o czerwonych ogonkach. Płodna, co czyni z niej świetny materiał dla hodowców chcących poprzez krzyżówki uzyskać nowe odmiany. Pokrój wyprostowany.

"Puchata" to mała złota hosta o mocno zmiętych liściach. Kwiaty prawie białe.

Liście niebieskie z szerokim białym brzegiem, pomarszczone. Piękna.

Dobry sport H. „Orange Marmalade”: liście grube, kolory wyraziste, ładnie się rozrasta. Odporna na ślimaki.

Żywotna, odporna odmiana o wydłużonych, zielonych liściach z kremowym brzegiem. Szybko przyrasta tworząc rozległą kępę. Kwiaty fioletowe.

Stalowo niebieskie, sercowate liście o wyraźnym unerwieniu na grubych, pionowych łodygach łodygach układają się poziomo. Bardzo duża, architektoniczna - robi wrażenie.

Liście zielonożółte (żółty kolor pogłębi się i nabierze blasku gdy posadzimy ją w miejscu odwiedzanym przez słońce), bardzo powykręcane i pofałdowane, dość grube.

Wspaniałe, grube, zielonkawo niebieskie liście o mocno pofałdowanych brzegach mają piękny, pełny sercowaty kształt. Czasem kolor liści jest bardziej popielaty, wyglądają wtedy trochę jak wycięte z blachy.

Piękna olbrzymka o niebieskawozielonym liściu z żółtym (a pod koniec lata kremowobiałym) brzegiem. Kępa szeroka, rozłożysta - powinna mieć nawet 70-80 cm odstępu od sąsiednich roślin. Idealny soliter lub wypełnienie drugiego (trzeciego?) planu.

Liście ciemnozielone, błyszczące, z wąskim, pofałdowanym, białym brzegiem. Ogonki liściowe i pędy kwiatowe ciemnoczerwone.

Małe, ciemnozielone, okrągłe liście z ostrym koniuszkiem (jak łza). Miseczkowate. Kwiaty trochę jak u "mysich uszu" - stosunkowo duże, na krótkich, grubych pędach.

Mała hosta o okrągłych, mocno pomarszczonych, miseczkowatych liściach obrzeżonych szerokim, kremowym rantem. Koniuszek liścia w szpic. Liście rosną dość ciasno - kępa jest zwarta, kompaktowa.

Żółte liście na czerwonych nóżkach przechodzą pod koniec lata w zieleń. Ktoś pisze, że najpierw kombinacja jak cytryna i arbuz, później kiwi i truskawka, a w sierpniu pojawiają się jeszcze kwiaty w kolorze ciemnych winogron (jest to w końcu "Owocowy Poncz").

Średniej wielkości hosta o zielonych liściach. Od czerwca na wysokich pędach kwiatowych pojawiają się fioletowe, podwójne kwiaty.

Myszka o szmaragdowych liściach z kremowym rantem. Rośnie lepiej niż "Funny Mouse", od której się wywodzi. Oczywiście malutka.

Sport H. „Blue Mouse Ears”, jak odwrócona wersja H. „Snow Mouse”. Liście małe, grube, zaokrąglone; brzeg biały, środek zielony z lekko niebieskawym nalotem. Kwiaty jakby przypięte od innej rośliny: na grubych, krępych łodygach.

Olbrzymia (przeszło metr wzrostu!), efektowna. Pochodzi od H. "Empress Wu", wzbogacona o żółty brzeg liścia, któremu dla lepszego koloru dobrze jest zapewnić trochę słońca. Liście jak anielskie skrzydła.

To zdecydowanie mój typ hosty: jednobarwna, niebieskawo zielona, o liściach masywnych jak skóra nosorożca, mocno zmiętych (co za faktura!), okrągłych. Całkiem spora.

Liście szaroniebieskie, miseczkowate, lekko pofałdowane, masywne. Pokrój wzniesiony, roślina wysoka. Kwiaty jasno lila, w chłodne lata niemal białe. Dobra tolerancja na słońce (chyba najlepsza wśród niebieskich odmian). Odporna na ślimaki.

Tetraploidalna wersja H. "Chris' Tropical Sundown": liście tak samo słonecznie żółte ale jakie grube! Ogonki liściowe czerwone.

Tetraploid o grubych, żółtych  liściach na czerwonych ogonkach.

Złote mysie uszka o okrągłych, lekko pofałdowanych, masywnych liściach. Pod koniec lata nabiera bardziej zielonkawego odcienia.

Hosta o zwieszających się zielonych liściach z żółtawymi (bielejącymi pod koniec okresu wegetacyjnego), mocno pofałdowanymi brzegami. Jej bladoliliowe, prawie białe kwiaty są pachnące. Wyjątkowa.

Odmiana średniej wielkości o grubych liściach z zielonkawym środkiem i - w zależności od ilości światła - słonecznie żółtym lub kremowym, bardzo szerokim brzegiem. Bardzo wyrazista, ciepła, słoneczna. Liście pomarszczone.

Eric Smith uzyskał hostę o liściach fluorescencyjnych w pierwszej połowie okresu wegetacyjnego - widoczna z daleka, jaskrawa; później robi się bardziej stonowana - nie można błyszczeć cały czas...

Duża hosta o błyszczących, złotych liściach. Na początku sezonu zaczyna jako zielonkawożółta, z każdym dniem staje się bardziej złota. Dla koloru - stanowisko umiarkowani słoneczne. Mocno burchlasta gdy starsza. 

Odmiana o podłużnych, lekko pofałdowanych złotych liściach.

Odmiana o liściach żółtych, z zielonymi przebarwieniami. 

Niewielka, klasyczna, niezawodna przy obsadzaniu brzegów i nasadzeniach masowych. Liście jasnozielone z kremowożółtym brzegiem. Ładnie się rozrasta i szybko tworzy zwarte, zgrabne kępy. Kwitnie długo i bardzo obficie fioletowymi kwiatami. Jest niewybredna - pasuje jej w zasadzie każde stanowisko, od słonecznego po cieniste. Znosi okresowy brak wody, choć oczywiście całą swą urodę pokazuje właściwie podlewana.

Sympatyczna, nieduża nowość o wyglądzie dobrego klasyka: liście okrągłe, żółte z niebieskozielonym brzegiem. Ładnie przyrasta.

Odmiana średniej wielkości, liście słonecznie żółte (do sierpnia - potem lekko zielenieją), w ogrodzie dosłownie świeci, szczególnie wśród ciemnej zieleni. Wyhodował ją angielski „ojciec” wielu roślin Eric Smith, postać nietuzinkowa: kochał swoje rośliny tak bardzo, że gdy dla jakichś nie mógł znaleźć nabywcy i wspólnik skazywał je na kompost, Smith sadził je na kompoście...

Piękna odmiana wprowadzona do sprzedaży i opatentowana w 2001r. Bardzo podobna do H. „Touch of Class”: liście o żółtokremowym środku i szerokim niebieskim brzegu są grube i pięknie wykrojone, regularne. Odporna na ślimaki.