Miododajne - rośliny dla pszczół i motyli

Wyborna siewka bodziszka "Ann Folkard" wyselekcjonowana przez słynnego francuskiego ogrodnika: na tle jasnych liści znajdziecie kwiaty duże (większe niż u AF), intensywnie różowe, z czarnym gardełkiem. Przypomina lubianego bodziszka "Patricia". Na rabacie może się trochę rozpychać, pojawiać się wśród pędów sąsiadów - daje to efekt luzu i romantycznej lekkości. 

Kompaktowa forma bodziszka łąkowego o czekoladowych liściach (ciemnozielonych w pełni lata), na których tle pięknie odbijają się jasnoróżowe kwiaty. Można nim obsadzać stanowiska wilgotne, słoneczne. Mało wymagający, zadomowiony znosi także okresy suszy. Powtarza kwitnienie po usunięciu przekwitłych kwiatostanów. Dobry wybór na łąkę kwietną, do ogrodu deszczowego.

Bodziszek często spotykany w Polsce - typowy dla mokrych łąk, rowów, skrajów dróg. Nieoceniony w naturalistycznych założeniach ogrodowych - przez całe lato obecne są jasnofioletowe kwiaty a wraz z nimi uwijające się trzmiele, pszczoły i motyle.

Najlepszy okrywowy bodziszek. Wytrzymały na stanowiskach zarówno cienistych jak i  nasłonecznionych. Dobrze znosi suszę. Polecany do podsadzania drzew i krzewów.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, bryła korzeniowa 3,5 cm.

Ten niski bodziszek o cukierkowo różowych kwiatach kwitnie niezwykle obficie. Dość drobne, mocno powcinane liście przebarwiają się jesienią na czerwono. Jest to mieszaniec G. macrorrhizum - bardzo tolerancyjny na trudne warunki, dobrze znosi stanowisko nasłonecznione oraz okresowe przesuszenie. Doskonała okrywę gruntu, świetna roślina do pojemników. Chętnie odwiedzany przez zapylacze.

Krzyżówka Geranium lambertii i G. procurrens, nie najmłodsza a wciąż lubiana i poszukiwana: liście tego bodziszka są złote wiosną, a później, gdy liście zzielenieją, zaskakuje widza fioletowymi kwiatkami. Niby niewysokie, ale dzięki długim pędom ma cudowną właściwość pojawiania się tu i ówdzie pomiędzy sąsiednimi roślinami.

Odmiana szybko zadarniająca, interesująca zarówno ze względu na kwiaty jak i liście. Kwiaty niebieskie, bardzo liczne, długo się utrzymują. Wabią pszczoły.

Bodziszek o dość dużych jasnoróżowych kwiatach. Kwitnie bardzo długo - od początku lata aż do przymrozków. Doskonale nadaje się nie tylko na rabaty, ale także do uprawy w pojemnikach, wiszących koszach. Sadzony przy ścieżkach będzie się nieznacznie rozlewał zmiękczając ich linie, sadzony w dużych grupach ładnie okryje i zadarni większe powierzchnie (sadzić co ok. 40 cm). Bezproblemowy i bardzo wdzięczny.

Świetna, długo kwitnąca krzyżówka o dość drobnych liściach i jaskrawo różowych kwiatkach. Kwitnienie trwa od czerwca do listopada. Zadomowiona dobrze znosi okresowe przesychanie. 

Sport kochanego przez wszystkich, długo kwitnącego bodziszka "Rozanne". "Azure Snow" ma trochę bardziej zwarte kępy i jaśniejsze kwiaty z kolorem może bardziej w stronę różu. 

Choć ma we krwi Geranium psilostemon, G. procurens i G. wallichianum, jest dość niskim i schludnym bodziszkiem. Rozpoczyna wegetację z żółtymi liśćmi, które potem zielenieją. Sprawdza się w miejscu lekko ocienionym - najładniej się wtedy wybarwia. Kwitnie długo i obficie (w tym pomaga z kolei spora dawka słońca). Dla tego bodziszka sprawdzi się każde przeciętne podłoże, byle było przepuszczalne.

Potrafi być dużą byliną o walorach architektonicznych - w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu; potrafi też zająć skromniejsze miejsce wśród traw na łące i pokazać swoją urodę tylko w czasie kwitnienia. Wymaga miejsca mokrego lub co najmniej wilgotnego - w naturze najczęściej można ją spotkać na podmokłych łąkach (angielska nazwa wiązówki to „Queen of the Meadow” - „królowa łąki”).

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Potrafi być dużą byliną o walorach architektonicznych - w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu; potrafi też zająć skromniejsze miejsce wśród traw na łące i pokazać swoją urodę tylko w czasie kwitnienia. Wymaga miejsca mokrego lub co najmniej wilgotnego - w naturze najczęściej można ją spotkać na podmokłych łąkach (angielska nazwa wiązówki to „Queen of the Meadow” - „królowa łąki”).

Duża bylina o walorach architektonicznych - w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu. Wymaga miejsca mokrego lub co najmniej wilgotnego. Angielska nazwa tej wiązówki to „Queen of the Prairies” - „królowa prerii”).

Olbrzymia bylina tworząca krzaczaste zarośla - najchętniej w miejscu słonecznym, żyznym i wilgotnym. Odpowiednia roślina na mokrą łąkę, skraj rowu, strumienia, stawu. Piękne różowe kwiatostany wabią motyle i pszczoły.

Naturalnym siedliskiem tego mikołajka jest północnoamerykańska preria. W ogrodzie dobry jako soliter lub sadzony w niedużych grupach, także w towarzystwie traw. Z rozety srebrnozielonych liści wyrasta sinoniebieski, rozgałęziony i ulistniony pęd kwiatowy. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nim roje owadów; ze względu na wysoką wydajność miodową i pyłkową polecany jest do obsadzania ogrodów przy pasiekach.

Mikołajek wymaga gleby dobrze zdrenowanej i suchej, stanowiska zdecydowanie słonecznego. Jest rośliną niewymagającą. Kwitnie dużymi, intensywnie niebieskimi kwiatami, które utrzymują się na roślinie całe lato. Raj dla ludzi, pszczół i motyli.

Roślina atrakcyjna zarówno ze względu na kwiaty (przypominające kwiatostany ostu) jak i liście – lśniące, ciemnozielone z białym rysunkiem. Kwiaty mają wartość florystyczną jako cięte, można je także suszyć albo zostawiać jako atrakcję ogrodu zimą. Wabią pszczoły i motyle. Jak każdy mikołajek - wymaga gleby dobrze zdrenowanej i suchej, stanowiska zdecydowanie słonecznego.

Nowa odmiana mikołajka płaskolistnego o niskim, krępym wzroście i bardzo obfitym kwitnieniu. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nim roje owadów. Mają też wartość florystyczną jako cięte, można je także suszyć albo zostawiać jako atrakcję ogrodu zimą. 

Z rozety zielonych liści wyrasta sinoniebieski, rozgałęziony i ulistniony pęd kwiatowy z licznymi, niebieskimi kwiatami. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nim roje owadów; ze względu na wysoką wydajność miodową i pyłkową polecany jest do obsadzania ogrodów przy pasiekach. Kwiaty mają też wartość florystyczną jako cięte, można je także suszyć albo zostawiać jako atrakcję ogrodu zimą. 

Mikołajek występujący także w Polsce w siedliskach naturalnych: porasta wydmy nad Morzem Bałtyckim. Doskonale przystosowany jest do trudnych warunków panujących w tym środowisku: liście i łodyga kwiatowa pokryte są woskiem co chroni roślinę przed wiatrem i palącym słońcem, długi system korzeniowy (nawet kilkumetrowy) zapewnia dostęp do wody. Mikołajek znosi zasolenie gleby.

Roślina dwuletnia: w pierwszym roku wytwarza rozetę zielonych, mięsistych liści. W drugim roku na wysokiej, sztywnej łodydze pojawiają się srebrzyste kwiaty tak charakterystyczne dla mikołajków. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nich roje owadów. Kwiaty można suszyć (najlepiej zbierać je zanim w pełni rozkwitną) albo zostawić na roślinie: pewnie się rozsieje, a puste kwiatostany będą zdobić ogród także zimą. Jest rośliną niewymagającą.

Okazała bylina, prawdziwa ozdoba krajobrazu - obecna na skrajach lasów, leśnych polanach, w przydrożnych rowach. Entuzjaści przypisują jej wiele zalet medycznych i kulinarnych (stanowi jeden ze składników leczniczej herbatki Kapor). Purpurowe kwiaty są atrakcyjnym pożytkiem dla pszczół. Lubi podłoże bogate w azot. Jej angielska nazwa to „Fireweed” - chwast ognisty. Z uwagi na dużą tolerancję na zasolenie, doskonała do obsadzania poboczy dróg i miejskich ogrodów deszczowych typu suchego.

Okazała bylina, prawdziwa ozdoba krajobrazu - obecna na skrajach lasów, leśnych polanach, w przydrożnych rowach. Entuzjaści przypisują jej wiele zalet medycznych i kulinarnych (stanowi jeden ze składników leczniczej herbatki Kapor). Purpurowe kwiaty są atrakcyjnym pożytkiem dla pszczół. Lubi podłoże bogate w azot. Jej angielska nazwa to „Fireweed” - chwast ognisty. Z uwagi na dużą tolerancję na zasolenie, doskonała do obsadzania poboczy dróg i miejskich ogrodów deszczowych typu suchego.

Roślina kserotermicznej murawy, a więc jej żywiołem jest stanowisko słoneczne, gorące, suche. Liście i pędy ma owłosione (zapobiega to nadmiernej utracie wody); liście tworzą rozetę schowaną nisko wśród traw, w okresie kwitnienia żmijowiec osiąga wysokość nawet 1m. Kwitnienie przypada na okres od końca czerwca do sierpnia i trwa przeciętnie 2 do 3 tygodni. Wspaniała roślina miododajna. Sadzić na słonecznych rabatach, skalniakach.

Odmiana chabra górskiego o dużych białych kwiatach z fioletowym środkiem. Ogławiane będą powtarzać kwitnienie do późnego lata. Wabi pszczoły i motyle. Zadomowiony doskonale radzi sobie na stanowiskach gorących i suchych. Rozrasta się tworząc z czasem zwarte maty.

Odmiana chabra górskiego o wyjątkowo dużych kwiatach w niemal jednolitym, intensywnie fioletowym kolorze. Ogławiane będą powtarzać kwitnienie do późnego lata. Wabi pszczoły i motyle. Zadomowiony doskonale radzi sobie na stanowiskach gorących i suchych. Rozrasta się tworząc z czasem zwarte maty.

Rozpowszechniony w całej Polsce (i na świecie - jest to gatunek kosmopolityczny), trudno wyobrazić sobie bez niego łąkę, miedzę czy przydrożne zarośla. Kwiaty fioletoworóżowe są miododajne - wabią pszczoły i motyle.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Rozpowszechniony w całej Polsce (i na świecie - jest to gatunek kosmopolityczny), trudno wyobrazić sobie bez niego łąkę, miedzę czy przydrożne zarośla. Kwiaty fioletoworóżowe są miododajne - wabią pszczoły i motyle.

Jeden z piękniejszych polskich ostów, o zwieszających się sporych kwiatach. Przydatny do tworzenia rabat w stylu kwietnej łąki czy prerii - świetny w towarzystwie traw i innych roślin kwitnących. Rośnie na glebach ubogich i suchych, gliniastych, piaszczystych, chętnie z zawartością wapnia. Wabi olbrzymie ilości pszczół i motyli. Pracowite zapylacze spędzają na pojedynczym kwiecie sporo czasu (dzięki dużej ilości rurkowatych kwiatków składających się na koszyczek)  i dają nam szansę dobrze się obejrzeć.

Urocza miniaturowa odmiana budlei o białych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.

Urocza miniaturowa odmiana budlei o malinowych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.

Urocza miniaturowa odmiana budlei o fioletowych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.

Urocza miniaturowa odmiana budlei o cukierkowo różowych kwiatach. Jest niewielkim, zwartym krzewem - świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów i do obsadzania pojemników. Kwitnie obficie od początku lata do jesieni i wabi zapylacze (zwłaszcza motyle) - wokół kwitnącej budlei jest ciągły ruch! Wymaga miejsca słonecznego i ciepłego, dobrze zdrenowanego podłoża. Nie lubi ciężkiej, wilgotnej gleby za to dobrze znosi suszę. Na zimę warto okryć, a wiosną należy przyciąć ubiegłoroczne pędy - budleja kwitnie na pędach tegorocznych.