Rośliny A-Z

Łacińska nazwa tego trójlistu „recurvatum” odnosi się do mocno odgiętych ku dołowi działek kielicha. Nazwa potocznie stosowana w Ameryce to „Prairie Trillium” - trójlist preriowy. Należy do grupy trójlistów siedzących - kwiaty jak płomyki świecy „siedzą” na liściach bez szypułki.

Trillium rugelii należy do okazałych, żywotnych trójlistów. Liście ma zielone, szerokie, rombowate. Kwiaty na krótkich szypułkach umieszczone pod liśćmi; białe z bordowymi pręcikami, wyraźnie na tle czysto białych płatków. Płatki wywinięte ku górze i mocno zakręcone w formę ruloników.

Trillium sessile należy do niższych trójlistów. Na wierzchołku pstrokatych liści "siedzi" czekoladowo brązowy kwiat. Leśna roślina okrywowa, długowieczna i łatwa w uprawie choć rośnie stosunkowo wolno. Lubi zasobne,  wilgotne i ocienione miejsca.

Trillium smalii pochodzi z górskich lasów i łąk sięgających od południowej części Sachalinu, poprzez Wyspy Kurylskie po Japonię. Kwiat mały, zielonkawo brązowy, niepozorny na tle zielonych liści.

Występuje także pod nazwą Trillium erectum var. vaseyi. Kwiaty na szypułce ponad liśćmi, lekko zwieszone. Najczęściej spotykane okazy kwitną na bordowo, choć zdarzają się też kremowe.

Kwiaty na szypułce ponad liśćmi, lekko zwieszone. Najczęściej spotykane okazy kwitną na bordowo - tutaj oferujemy wyselekcjonowane osobniki o kremowobiałych kwiatach.

"Nowy" w rodzinie trójlistów: choć został odkryty w 1937r. , został błędnie oznaczony jako Trillium viride. Gdy w 2002 r. zrobiono porządek w systematyce, wyróżniono tego trójlista spośród T. viride. Należy do trójlistów siedzących (sessile): kwiaty siedzą na liściach jak płomienie. U tego gatunku są zielone, jedynie u nasady bordowe. Rzadki - jest endemitem i jego występowanie jest ograniczone do brzegów rzeki Wateree w Karolinie Południowej. Rośnie na terenach zalewowych w lasach liściastych. 

Pełnik europejski to gatunek rodzimy - kiedyś często obecny na mokrych łąkach i wzdłuż strumieni, dziś spotykany coraz rzadziej, objęty ochroną. Nazywany pełnikiem dla swego pełnego, kulistego kwiatu. Jest też symbolem ziemi kłodzkiej (zwany tam „różą kłodzką”).

Pełnik europejski to gatunek rodzimy - kiedyś często obecny na mokrych łąkach i wzdłuż strumieni, dziś spotykany coraz rzadziej, objęty ochroną. Nazywany pełnikiem dla swego pełnego, kulistego kwiatu. Jest też symbolem ziemi kłodzkiej (zwany tam „różą kłodzką”).

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Nieco mniejsza od pałki szerokolistnej ma też znacznie węższe liście (stąd nazwa) i mniejsze kolby. Roślina wykorzystywana do umacniania brzegów oraz w filtrach korzeniowych oczyszczalni ścieków i basenów kąpielowych.

Nieco mniejsza od pałki szerokolistnej ma też znacznie węższe liście (stąd nazwa) i mniejsze kolby. Wykorzystywana do umacniania brzegów oraz w filtrach korzeniowych oczyszczalni ścieków i basenów kąpielowych.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Nieco mniejsza od pałki szerokolistne j ma też znacznie węższe liście (stąd nazwa) i mniejsze kolby.

Porastająca brzegi stawów, jezior i rowów, bardzo żywotna roślina (dlatego najlepiej obsadzać nią tylko bardzo duże zbiorniki) była dawniej szeroko wykorzystywana: z mocnych włókien pałki robiono powrozy, kosze, maty, a młode pędy i kłącza jadano. Obecnie oprócz walorów ozdobnych w przydomowych sadzawkach i stawach wykorzystuje się też duże zdolności oczyszczające pałki:

Porastająca brzegi stawów, jezior i rowów, bardzo żywotna roślina (dlatego najlepiej obsadzać nią tylko bardzo duże zbiorniki) była dawniej szeroko wykorzystywana: z mocnych włókien pałki robiono powrozy, kosze, maty, a młode pędy i kłącza jadano. Obecnie oprócz walorów ozdobnych w przydomowych sadzawkach i stawach wykorzystuje się też duże zdolności oczyszczające pałki.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek.

Pałka szerokolistna o liściach w dekoracyjne kremowe pasy. Zawsze poszukiwana. Popularna w dużych, ozdobnych ogrodach.

Najmniejsza z pałek wodnych - dorasta do około 1 metra - tworzy kolby w kształcie kuleczek. Doskonała do nawet najmniejszych sadzawek.

Najmniejsza z pałek wodnych - dorasta do około 1 metra - tworzy kolby w kształcie kuleczek. Doskonała do nawet najmniejszych zbiorników wodnych. Rośnie jak gęsty szczypiorek. Pozostawione na zimę liście pałek wodnych wydatnie przyczyniają się do napowietrzania zbiornika.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, bryła korzeniowa 3,5 cm.

Pochodzi z lasów wschodnich stron Ameryki Północnej. Z podziemnego kłącza wyrasta kilkanaście łukowato wygiętych pędów, na których zwisają wiosną żółte dzwoneczki.

Jakiś czas temu udało nam się wyselekcjonować jagodowca o złoto obrzeżonych liściach. Cecha jest stała (pojawia się co roku), a wariegacja jest widoczna wiosną w okresie kwitnienia rośliny – po kwitnieniu z czasem słabnie i zanika. W okresie kwitnienia wygląda ślicznie, efekt jest zdublowany, żółty odcień brzegu ładnie współgra z kolorem kwiatów.

Przepiękny jagodowiec o liściach, które złocą się na koniec sezonu. Kwitnie wiosną charakterystycznymi żółtymi dzwoneczkami. Wymagania jak u pozostałych jagodowców: stanowisko cieniste, zasobne w wilgoć i próchnicę. Tworzy regularne, gęste kępy do 45 cm wysokości.

Jest to odmiana jagodowca wielkokwiatowego charakteryzująca się niższym wzrostem i bledszym kolorem zarówno kwiatów (chłodny żółty) jak i liści (bladozielone) - jest subtelniejsza od gatunku. Płatki dzwoneczkowatych kwiatów rozchylają się u dołu jak wirująca spódnica tancerki.

Bywa mylona z jagodowcem wielkokwiatowym (jest od niego jednak niższa, a kwiaty mają bledszy odcień żółtego) lub  odminą pallida (płatki kwiatów  perfoliaty sa bardziej stulone u dołu, kwitnie później niż jagodowce wielkokwiatowe). Wskazówka zawarta w nazwie - przeszyte łodygą liście - nie pomogą nam rozróżnić gatunków: są przeszyte u większości jagodowców.

W wilgotnym naturalistycznym ogrodzie utrzymywanym w charakterze mokrej łąki dodaje lekkości i bieli - kwiaty unoszą się ponad łąką na różnych wysokościach (jeśli roślina czuje się dobrze, sięgają około 1,5m). Znajduje zastosowanie w ogrodach deszczowych - dobrze znosi okresowe zalewanie i następujący po nim okres suszy.

W wilgotnym naturalistycznym ogrodzie utrzymywanym w charakterze mokrej łąki dodaje lekkości i bieli - kwiaty unoszą się ponad łąką na różnych wysokościach (jeśli roślina czuje się dobrze, sięgają około 1,5m).

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Kwiaty prawie białe, drobne, zwisające na cienkich pędach. Liście drobne. Bywa mylona z epimediami. Lubi umiarkowany cień i mulczowanie kompostem liściowym. Świetna niska roślina okrywowa. Zadomowiona może stać się nawet ekspansywna - w trudnych miejscach pod krzewami, koronami drzew, w których pozwolimy jej rosnąć będzie to wielką zaletą...

Imponująca roślina rodzimej flory stanowisk leśnych, zagrożona wyginięciem (chroniona). W ogrodach wymaga stanowiska ocienionego, wilgotnego i zasobnego w próchnicę. Wspaniałe, żywozielone liście sprawiają wrażenie gęsto i regularnie plisowanych, kwiatostany sięgają niemal dwóch metrów. Trująca. Uwaga na ślimaki!

Mało znana ciemiężyca, warta spopularyzowania: pomimo że pochodzi z Tajwanu, jej mrozoodporność jest bardzo wysoka i w naszym klimacie dobrze daje sobie radę. Jest nieduża - rodzime ciemiężyce wymagają sporo miejsca, ta może rosnąć nawet w niewielkim ogródku.

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Chrzan japoński to wyjątkowa roślina. Cała jest jadalna, największą wartość ma jednak jej zielone kłącze, które się trze, żeby uzyskać charakterystycznie zielony chrzan. Kłącze jest wystarczająco duże, żeby je utrzeć u rośliny około dwuletniej, dobrze utrzymanej. Wasabia wymaga też wyjątkowych warunków: rośnie w miejscach stale wilgotnych, ocienionych i chłodnych latem, a zimą powinna mieć temperaturę nie niższą niż -5 stopni C.