Rośliny A-Z

Nieduże epimedium o jasno różowych kwiatach; liście dość drobne, tworzące gęste i zwarte kępy. Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami: nie wymaga gleb specjalnie żyznych, zadomowione dobrze znosi okresowe susze. Świetne w nasadzeniach masowych. Epimedia są roślinami zimozielonymi w cieplejszych strefach klimatycznych, w polskich ogrodach należy ścinać suche liście wczesną wiosną.

Epimedium Younga to jedno z mniejszych epimediów. Kwiaty białe, u odmiany "Yenomoto" lekko zaróżowione, obfitsze i troszkę większe niż u innych youngianów, przepiękne zwłaszcza przy masowym nasadzeniu. Drobne liście tworzą gęste i zwarte kępy. Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami: nie wymaga gleb specjalnie żyznych, dobrze znosi okresowe susze.

Piękna, żywotna krzyżówka amerykańskiego kruszczyka olbrzymiego i naszego rodzimego błotnego. W kwiatach znajdziemy odcienie oranżu, bordo, bieli i żółci (określany jako „storczyk tęczowy”). Pokrój wyprostowany, roślina odporna i zdrowa.

Storczyk rodzimy dla Ameryki Północnej, spotykany na brzegach rzek i strumieni - w ojczyźnie zwany jest „stream orchid”. Bardziej okazały i barwniejszy niż nasz kruszczyk błotny (Epipactis palustris): okazy dorastają do prawie metra wysokości. Kwiaty, nawet czterocentymetrowe, są pomarańczowo-brązowe.

Selekt kruszczyka olbrzymiego, rodzimego dla Ameryki Północnej. Bardziej okazały i barwniejszy niż nasz kruszczyk błotny (Epipactis palustris): okazy dorastają do prawie metra wysokości. Kwiaty są pomarańczowo-brązowe, całkiem spore, jednak to intensywnie bordowo fioletowe liście są u tego kruszczyka prawdziwym skarbem. Wymaga stale wilgotnego, próchniczego podłoża. Kłączy nie należy sadzić zbyt głęboko.

Kruszczyk błotny to jeden z piękniejszych rodzimych storczyków o nienachalnej, subtelnej urodzie. Łodyga kwiatowa osiąga do 70 cm wysokości, kwiaty zebrane w luźne kwiatostany na jej szczycie mają delikatną barwę beżową lub biało-różową. Kwitnienie przypada na czerwiec i lipiec.Spotkać go można na mokrych łąkach, torfowiskach, łęgach i innych otwartych obszarach przynajmniej okresowo podmokłych.

Historia tego kruszczyka w europejskich ogrodach sięga połowy XIXw. - trafił do kolekcji pana Royle z brytyjskich kolonii w Azji. Aby osiągnąć sukces w postaci obficie kwitnącej, gęstej kępy należy pilnować, żeby podłoże było stale wilgotne ale - ważne szczególnie zimą - dobrze zdrenowane; kruszczyk uwielbia wilgoć, ale nie powinien rosnąć w wodzie. Kwiaty w pięknym kolorze ciemnego różu wyrastają po kilkanaście na jednym pędzie.

Oferowane rośliny są kilkuletnie, już kwitły. Rosną w doniczkach p11.

Piękny azjatycki storczyk, kuzyn naszego kruszczyka błotnego - nieco bardziej okazały i kolorowy (bogatszy w odcienie oranżu, żółci i różu). Wymaga chłodnego, wilgotnego stanowiska z próchniczą, świeżą glebą.

Okazały kruszczyk pochodzący ze skrzyżowania amerykańskiego Epipactis gigantea (który lubi tworzyć efektowne hybrydy) z azjatyckim kruszczykiem Thunberga. Lubi chłodne, wilgotne stanowisko z próchniczą, świeżą glebą. Rośnie bujnie, kwitnie obficie. Może rosnąć na obrzeżu sadzawki (byle miejsce nie było stale mokre a jedynie wilgotne), na przeciętnej rabacie bylinowej, słonecznej i umiarkowanie wilgotnej; dobrze daje radę także w pojemniku. Kwiaty są ładnie wybarwione.

Oferowane rośliny są kilkuletnie, już kwitły. Rosną w doniczkach p11.

Piękny azjatycki storczyk spokrewniony z naszym kruszczykiem błotnym - znacznie bardziej okazały i kolorowy (bogatszy w odcienie oranżu, żółci, różu i bordo). Bliski kuzyn kruszczyka Thunberga, z którym się krzyżuje. Wymaga chłodnego, wilgotnego stanowiska z próchniczą, świeżą glebą. W naturze występuje na wilgotnych obrzeżach lasów. Obszar jego występowania jest bardzo szeroki i bardzo upraszczając rozciąga się od Turcji aż po chińską prowincję Yunnan; nieliczne stanowiska notowane są także w Afryce.

Okazały kruszczyk pochodzący prawdopodobnie od Epipactis gigantea (który lubi tworzyć efektowne hybrydy). Rośnie bujnie, kwitnie obficie i ma niewielkie wymagania: może rosnąć na przeciętnej rabacie bylinowej, słonecznej i umiarkowanie wilgotnej. Kwiaty są ładnie wybarwione.

Jedna z ładniejszych dużych odmian skrzypów: długie pędy tej rośliny są proste i grube, wielu osobom kojarzą się z bambusem. 

Oferowane rośliny rosną w doniczce p9, mają co najmniej po 6 pędów. Należy sadzić 9 do 12 sztuk na 1m2.

Ranniki to rośliny leśne, które można spotkać w naturze w Europie Południowej i Zachodniej. Bardzo szybko (bo już w XVI w.!) trafiły do upraw w parkach i ogrodach, a stąd trafiły do naszych lasów i zarośli. Dobrze się czują na stanowisku ocienionym, najlepiej jeśli gleba jest przepuszczalna, wilgotna, próchnicza. Kwitną u zarania wiosny - stąd ich nazwa.

Oferujemy mieszankę odmian w p9. Na zdjęciach można zobaczyć, z jakich odmian zbierane były nasiona. W każdej doniczce jest jedna roślina kwitnąca, a za jakiś czas pod tymi kwitnącymi wzejdą mniejsze siewki, i powinno ich być sporo. Te zakupy to randka w ciemno: nie wiadomo jak zakwitną te młode...

Wełnianki to rośliny zupełnie niepozorne, wyglądające niemalże jak najzwyklejsza trawa dopóki nie zakwitną. Rosną na bagnach (jako rośliny towarzyszące sadzawce wymagają miejsca podmokłego z podłożem na bazie kwaśnego torfu) i gdy masowo kwitną.

Fenomenalna odmiana mikołajka iberyjskiego o zwartym, kępiastym pokroju i uderzająco niebieskim kolorze - w apogeum kwitnienia cała roślina jest absolutnie blue, przed kwitnieniem jej kolor można określić jako stalowy.  Wymaga gleby dobrze zdrenowanej i suchej, stanowiska zdecydowanie słonecznego. Jest rośliną niewymagającą. Kwitnie dużymi, intensywnie niebieskimi kwiatami, które utrzymują się na roślinie całe lato. Raj dla ludzi, pszczół i motyli.

Roślina dwuletnia: w pierwszym roku wytwarza rozetę zielonych, mięsistych liści. W drugim roku na wysokiej, sztywnej łodydze pojawiają się srebrzyste kwiaty tak charakterystyczne dla mikołajków. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nich roje owadów. Kwiaty można suszyć (najlepiej zbierać je zanim w pełni rozkwitną) albo zostawić na roślinie: pewnie się rozsieje, a puste kwiatostany będą zdobić ogród także zimą. Jest rośliną niewymagającą.

Mikołajek występujący także w Polsce w siedliskach naturalnych: porasta wydmy nad Morzem Bałtyckim. Doskonale przystosowany jest do trudnych warunków panujących w tym środowisku: liście i łodyga kwiatowa pokryte są woskiem co chroni roślinę przed wiatrem i palącym słońcem, długi system korzeniowy (nawet kilkumetrowy) zapewnia dostęp do wody. Mikołajek znosi zasolenie gleby.

Z rozety zielonych liści wyrasta sinoniebieski, rozgałęziony i ulistniony pęd kwiatowy z licznymi, niebieskimi kwiatami. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nim roje owadów; ze względu na wysoką wydajność miodową i pyłkową polecany jest do obsadzania ogrodów przy pasiekach. Kwiaty mają też wartość florystyczną jako cięte, można je także suszyć albo zostawiać jako atrakcję ogrodu zimą. 

Nowa odmiana mikołajka płaskolistnego o niskim, krępym wzroście i bardzo obfitym kwitnieniu. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nim roje owadów. Mają też wartość florystyczną jako cięte, można je także suszyć albo zostawiać jako atrakcję ogrodu zimą. 

Roślina atrakcyjna zarówno ze względu na kwiaty (przypominające kwiatostany ostu) jak i liście – lśniące, ciemnozielone z białym rysunkiem. Kwiaty mają wartość florystyczną jako cięte, można je także suszyć albo zostawiać jako atrakcję ogrodu zimą. Wabią pszczoły i motyle. Jak każdy mikołajek - wymaga gleby dobrze zdrenowanej i suchej, stanowiska zdecydowanie słonecznego.

Mikołajek wymaga gleby dobrze zdrenowanej i suchej, stanowiska zdecydowanie słonecznego. Jest rośliną niewymagającą. Kwitnie dużymi, intensywnie niebieskimi kwiatami, które utrzymują się na roślinie całe lato. Raj dla ludzi, pszczół i motyli.

Mikołajek wymaga gleby dobrze zdrenowanej i suchej, stanowiska zdecydowanie słonecznego. Jest rośliną niewymagającą. Kwitnie dużymi, intensywnie niebieskimi kwiatami, które utrzymują się na roślinie całe lato. Raj dla ludzi, pszczół i motyli. Odmiana "Pen Blue" jest szczególnie atrakcyjna: kwiaty maja szeroką kryzkę, są uderzająco niebieskie na fioletowej łodyżce. 

Naturalnym siedliskiem tego mikołajka jest północnoamerykańska preria. W ogrodzie dobry jako soliter lub sadzony w niedużych grupach, także w towarzystwie traw. Z rozety srebrnozielonych liści wyrasta sinoniebieski, rozgałęziony i ulistniony pęd kwiatowy. Kwiaty mikołajka stanowią doskonały pożytek dla pszczół i motyli - zawsze uwijają się przy nim roje owadów; ze względu na wysoką wydajność miodową i pyłkową polecany jest do obsadzania ogrodów przy pasiekach.

Niewielka roślina cebulowa kwitnąca wiosną, o liściach zielonych z brązowymi plamami. Po przekwitnięciu zamiera (usuwamy całkowicie uschnięte liście) by pojawić się w marcu lub kwietniu następnego roku.

Niewielka roślina cebulowa kwitnąca wiosną, o liściach zielonych z brązowymi plamami. Po przekwitnięciu zamiera (usuwamy całkowicie uschnięte liście) by pojawić się w marcu lub kwietniu następnego roku. Swą nazwę psiząb zawdzięcza charakterystycznemu kształtowi cebulek. Najlepiej prezentuje się w nasadzeniach masowych - po kilka lub kilkanaście cebul. Odmiana „Lilac Wonder” ma intensywnie różowe kwiaty, uważana jest za jedną z najpiękniejszych.

Roślina cebulowa kwitnąca wiosną o charakterystycznych wydłużonych cebulkach przypominających kształtem psie zęby. Kwiaty żółte o płatkach wywiniętych ku górze; liście zielone z brązowymi plamami. Po przekwitnięciu zamiera (usuwamy całkowicie uschnięte liście) by pojawić się w marcu lub kwietniu następnego roku.

Niewielka roślina cebulowa kwitnąca wiosną, o liściach zielonych z brązowymi plamami. Po przekwitnięciu zamiera (usuwamy całkowicie uschnięte liście) by pojawić się w marcu lub kwietniu następnego roku.

Biało kwitnąca odmiana „Snowflake” został wyselekcjonowana z gatunku. Jest to niewielka roślina cebulowa kwitnąca wiosną. Kwiaty białe, płatki wywinięte ku górze; liście zielone z niebieskim nalotem i z brązowymi plamami.

Roślina rodem z Afryki, u nas prawie zimotrwała - być może najlepszym pomysłem jest uprawianie jej w pojemniku i przenoszenie do pomieszczenia z dodatnia temperaturą na zimę. Wymaga stanowiska słonecznego, podłoże powinno być zdrenowane, bez zastoin. Gatunek został opisany niecałe 100 lat temu, jest endemitem z południowoafrykańskich Gór Smoczych. 

Olbrzymia bylina tworząca krzaczaste zarośla - najchętniej w miejscu słonecznym, żyznym i wilgotnym. Odpowiednia roślina na mokrą łąkę, skraj rowu, strumienia, stawu. Piękne różowe kwiatostany wabią motyle i pszczoły.

Okazała bylina mogąca pełnić w ogrodzie rolę mniejszego krzewu - osiąga wzrost ok. 1m, ma zwarty pokrój. Warto sadzić ją w pojemnikach zakopanych w gruncie - ograniczy to jej rozrost i wędrowanie po ogrodzie. Fantastycznie prezentuje się zwłaszcza w okresie kwitnienia, gdy przyprószona kolorem pomarańczowym zieleń liści dostaje towarzystwo w postaci pomarańczowych kwiatów.

Wiosną 2022 w ofercie roślina kopana.

Okazała bylina mogąca pełnić w ogrodzie rolę mniejszego krzewu - osiąga wzrost niewiele poniżej 1m, ma zwarty pokrój. Fantastycznie prezentuje się zwłaszcza w okresie kwitnienia, gdy przyprószona kolorem pomarańczowym zieleń liści dostaje towarzystwo w postaci pomarańczowych kwiatów - wygląda jak biblijny krzew gorejący! Sok wypływający ze złamanych lub uciętych łodyg wilczomlecza może powodować podrażnienia skóry.

Jedyny wilczomlecz wymagający wilgotnego podłoża. Jest okazałą byliną porastającą w naturze wilgotne łąki, brzegi zbiorników wodnych, podmokłe lasy. Występuje również w Polsce, jest jednak na tyle rzadki, że został wpisany na Czerwoną listę roślin. W ogrodzie interesujący przez cały okres wegetacyjny: od wiosny przez całe prawie lato żółte kwiaty ładnie kontrastują z zielenią liści, jesienią zapala się oranżem i czerwienią.

Kompaktowa odmiana wilczomlecza wymagającego wilgotnego podłoża. Interesująca przez cały okres wegetacyjny: od wiosny przez całe prawie lato żółte kwiaty ładnie kontrastują z zielenią liści, jesienią zapala się oranżem i czerwienią. Kwitnie bardzo obficie. Sok wypływający ze złamanych lub uciętych łodyg wilczomlecza może powodować podrażnienia skóry. Polecamy na wilgotne brzegi stawów (i stawków) i do ogrodów deszczowych.

Kuzyn języczki pochodzący z dalekiego wschodu (Chiny, Japonia), w naszym klimacie wymagający ochrony zimą - najlepiej uprawiać w ogrodzie zimowym lub w pojemniku i przenosić na zimę do jasnego, chłodnego pomieszczenia. Roślina zimozielona. Jej liście są mięsiste, błyszczące, ciemnozielone z pięknymi żółtymi plamami. Kwiaty pojawiające się w październiku/listopadzie, podobnie jak kwiaty języczki pomarańczowej, przypominają małe słoneczka. Będzie dorodna w zasobnym, wilgotnym podłożu. Ma wiele przydomków, m.in. "tractor seat plant", "leopard plant".