Ogrody Wodne

Wielka hosta o złotych, mięsistych, mocno pomarszczonych liściach. Dla koloru warto posadzić ją w miejscu z przedpołudniowym słońcem.

Pełne, jasnoróżowe kwiaty tej odmiany są gigantyczne, największe wśród piwonii - mają ok. 18cm średnicy. Doskonała na kwiat cięty (należy ścinać gdy jeszcze w pąku). Silna, mocna, obficie kwitnąca. Kwitnie późno, pachnie delikatnie, a jej nazwa oznacza talerz obiadowy.

Wspaniała, olbrzymia odmiana o zielonych liściach z widocznym unerwieniem i falbanką okalającą liść.

O tej hoście się mówi z powodu kwiatów, bo to pierwsza odmiana o kwiatach żółtych! Została wyhodowana w Japonii Liście zielone, niewielka.

Dobry sport H. „Orange Marmalade”: liście grube, kolory wyraziste, ładnie się rozrasta. Odporna na ślimaki.

Bardzo piękna odmiana o okrągłych, mocno pomarszczonych liściach. Złoty środek poprzez jasnozielone nacieki przechodzi w ciemnozielony brzeg. Prawie białe kwiaty.

Najlepsza według mnie niebieska odmiana średniej wielkości: sercowate liście są pięknie wykrojone, grube, mięsiste z ładnie widocznymi nerwami. Pokryte są grubo jasnoniebieskim pudrem (na naszym zdjęciu częściowo zmyty przez podlewanie od góry). Kwiaty dość duże, wyniesione niezbyt wysoko powyżej liści, prawie białe.

Jeszcze jedna świetna, świetlista odmiana: średniej wielkości, o błyszczących, mięsistych, żółtych liściach. Ich kolor jest trwały - nie zmienia się w ciągu sezonu wegetacyjnego. Bonusem są jeszcze czerwone ogonki liściowe i łodygi kwiatowe.

Wyjątkowa lilia wodna o kwiatach rozpoczynających kwitnienie jako różowe, kończących jako białe. Zmienia się także kształt kwiatów: w pierwszych dniach (te różowe) są kuliste, bardziej zwarte, pod koniec kwitnienia stają się rozłożyste, prawie płaskie.

Jaskrawo żółte kwiaty pojawiają się już nawet w styczniu przy łaskawej zimie, jest typową rośliną przedwiośnia. Liście bardzo mocno powcinane, koronkowe, rozwijają się dopiero po przekwitnięciu kwiatów.

Odmiana Marliaca, sprawdzona i niezawodna. Biała, klasyczna. Doskonała w naturalistycznych założeniach ogrodowych. Może być sadzona głęboko, rozrasta się pokrywając liśćmi sporą powierzchnię – polecana do dużych stawów.

Kwiaty w kolorach od różowego do czerwonego wina, lekko zwieszone; liście jednolicie zielone. Potrzebuje kilku lat do osiągnięcia dojrzałości i osiągnięcia wieku, w którym kwitnie. Starsze okazy tworzą duże kępy.

Sport H.  „Blue Angel”. Liść początkowo ma biały środek, z czasem pojawia się na nim coraz więcej „nacieków” od strony niebieskiego obrzeżenia, pod koniec okresu wegetacyjnego prawie całkiem niebieski. Jedna z ciekawszych odmian. Liczne i duże białe kwiaty.

Duże, gwiaździste, różowo-morelowe kwiaty. Odmiana zdrowa, szybko rosnąca i bardzo obficie kwitnąca. Słodko pachnie, w zapachu wyraźna jest anyżowa nuta.

Kwiaty jasnożółte lub kremowe. Zielone liście mocno nakrapiane brązem. Kwitnie intensywnie, nadaje się zarówno do dużych jak i bardzo niewielkich oczek.

Doskonały wybór szczególnie do dużych stawów. Duże liście szybko pokrywają powierzchnię wody na przestrzeni kilku metrów kwadratowych. Kwiaty bladoróżowe, których średnica nierzadko przekracza 20 cm.

Odmiana z XIX wieku, sprawdzona i niezawodna. Piękne białe płatki okalają żółty środek. Klasyczna. Doskonała w naturalistycznych założeniach ogrodowych. 

Anemonowe kwiaty tej piwonii mają kryzę szerokich, jasnych płatków u dołu i czuprynę żółtych, wąskich i poskręcanych płatków na górze kwiatu. Kwiaty pachną. Kwitnie w czerwcu. 

"Millennium" jest chłodna i wyniosła. Kępa duża, rozłożysta; liście duże, lekko miseczkowate i niebieskie (do czasu, gdy deszcze nie zmyją sinego pudru). Kwiaty białe. Warto nie szczędzić wysiłków, nawozić i podlewać by cieszyć się jej maksymalnym wzrostem.

Mała hosta o gęsto upakowanych, lancetowatych, lekko pofalowanych liściach rosnących dość pionowo. Zaczynają sezon jako zielone, bardzo szybko wybarwiają się na żółto i takie zostają do końca wegetacji.

Bardzo duża hosta ze złotymi liśćmi. Tony Avent powiedział o niej, że "wygląda jakby ktoś umieścił słońce w leśnym ogrodzie".

Liście szaroniebieskie, miseczkowate, lekko pofałdowane, masywne. Pokrój wzniesiony, roślina wysoka. Kwiaty jasno lila, w chłodne lata niemal białe. Dobra tolerancja na słońce (chyba najlepsza wśród niebieskich odmian). Odporna na ślimaki.

Ta wyjątkowa bylina pochodzi z wilgotnych lasów liściastych wschodnich regionów USA oraz południowej Kanady, gdzie naturalnie rośnie w cieniu drzew, na próchnicznych, żyznych glebach. Rozrasta się powoli, ale długowieczna. Należy do rodziny jaskrowatych i osiąga zazwyczaj 20–50 cm wysokości. Tworzy charakterystyczne, dłoniaste liście z 5–7 klapami oraz pojedynczy, niepozorny kwiat w odcieniu zielonkawo-białym, pozbawiony płatków. Jego siostrzany gatunek to pochodząca z Japonii i wcześniej klasyfikowana jako Hydrastis palmatum, sóweczka dłoniasta (Glaucidium palmatum).

Helleborus Frostkiss "Rhythm Pink" to wielogatunkowa krzyżówka, uzyskana w angielskiej szkółce specjalizującej się w takich skomplikowanych "akcjach" międzygatunkowych. Ma duże, ciemnoróżowe, lekko piegowate kwiaty, które rosną na wysokich, dość sztywnych pędach ponad ciemnozielonymi liśćmi z białym marmurkiem (rysunek na liściach jest intensywniejszy gdy roślina dostaje trochę słońca). Biały marmurek może okresowo nabiegać różem (jak na naszym zdjęciu): dzieje się tak na wiosnę i jesienią, gdy dni są cieplejsze, a noce przynoszą przymrozki. Kwiaty pojawiają się pod koniec stycznia, są bardzo liczne i trwają długo. Okazały.

Liście podłużne, lekko pofałdowane na brzegach, szmaragdowe, matowe, z fioletowymi nerwami (wiosną) i fioletowymi, długimi ogonkami. Kwitnie późno i dobrze się trzyma jesienią.

Pochodzi z Kaukazu, czasem jest brana za wariant sasanki albańskiej, ma jednak nieco inną budowę kwiatów i trochę późniejszy termin kwitnienia. Lubi miejsca słoneczne lub lekko zacienione, podłoże suche, niekoniecznie wapienne. 

Pełna wigoru, obficie kwitnąca krzyżówka dziko rosnących storczyków. Odpowiada jej stanowisko lekko ocienione, ze stale wilgotną glebą.

Tę kukułkę można spotkać na łąkach i torfowiskach Danii, Szwecji, Norwegii i Wysp Brytyjskich. Liście ma mniej lub bardziej nakrapiane ciemnymi plamkami, kwiaty ciemnofioletowe, podbarwione mocnym fuksjowym różem. W idealnych warunkach (lekka lecz żyzna i stale wilgotna gleba, stanowisko bez konkurentów w postaci chwastów i tłoczących się w pobliżu traw) roślina w okresie kwitnienia może sięgać grubo powyżej pół metra. Rośliny te bardzo łatwo krzyżują się między gatunkami, u osobników otrzymanych z siewu często występują różnice w wysokości, kształcie kwiatów, wybarwieniu liści.

Kokorycz o czerwonych kwiatach, które pojawiają się wiosną. Niezbyt wymagająca co do warunków - rośnie pod krzewami, w umiarkowanym cieniu. Podłoże powinno być przepuszczalne. Latem przechodzi w stan spoczynku.

Zielonkawo niebieskie, sercowate, pomarszczone liście mają pierzasty, biały brzeg. Odwrócona (i duża!) wersja słodkiej miniaturki "Marshmallow Sky".

Kwiaty intensywnie czerwone, płatki podłużne i wąskie. Kwiat zdecydowanie gwiaździsty. Liście jednobarwne, zielone z charakterystycznym wcięciem na przeciwległej stronie pęknięcia. Odmiana zdrowa, żywotna.

Podobna do ramondy bylina o liściach dość grubych, mięsistych, owłosionych, z ząbkowanymi brzegami. Kwiaty fioletowe z żółtymi pręcikami na dziesięciocentymetrowych łodyżkach. Gatunek endemiczny, spotykany dziś jeszcze na górzystych obszarach Bułgarii i Grecji. Należy do tej samej rodziny co popularne fiołki alpejskie, w naszym klimacie zimozielona i zimotrwała. Rośnie w szczelinach skał na ocienionych zboczach - w ogrodzie należy sadzić ją również na pochyłych, ocienionych stanowiskach - nie znosi zbierania się wody w rozecie. Rewelacyjnie znosi suszę.

"Ivory Prince" to międzygatunkowa krzyżówka ciemierników. Kwitnie długo i niezwykle obficie. Kwiaty od wewnątrz kremowo białe (a ku końcowi kwitnienia zielonkawe) są lekko zwieszone pokazując zewnętrzną, uroczo zaróżowioną stronę płatków. Liście ciemnozielone ze srebrnym rysunkiem (po ciemierniku korsykańskim), twarde, skórzaste.

Kompaktowa odmiana o przepięknych białych, dużych kwiatach z dodatkową kryzą białych sepali otaczających środek kwiatu (wyglądają jak kwiaty podwójne o płatkach zróżnicowanej wielkości). U starszych osobników kwiat w pąku lekko zaróżowiony,  a gdy rozkwitnie wygląda jak kwiat jabłoni, z lekką różową poświatą. Kwiaty spoglądają na zewnątrz. Odmiana o długim czasie kwitnienia i mocnych łodyżkach - dobra do bukietów. Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone.

Sport "innej niż wszystkie" hosty "Praying Hands" - ten sam wzniesiony pokrój, sztywny, wąski, pofalowany liść i fioletowe kwiaty. Różnią się chyba tylko kolorem obrzeżenia liścia: u "Wings of a Prayer" jest on kredowo biały.