Ogrody Wodne

Niesamowite kwiaty tego grzybienia nie są liczne, ale bardzo spektakularne: za główny kolor możemy uznać fuksjowy czerwony, a na jego tle feeria barw od żółtego przez oranż i koral. Liście w dużej mierze czekoladowe - świetne tło dla kwiatów. Krzyżówka tropikalnej z zimotrwałą. 

Z całą pewnością jeden z najpiękniejszych różowych grzybieni. Duże, jednolicie jasnoróżowe, gwiaździste kwiaty wyraźnie odcinają się na tle wody i liści.

Wyjątkowa lilia wodna o kwiatach rozpoczynających kwitnienie jako różowe, kończących jako białe. Zmienia się także kształt kwiatów: w pierwszych dniach (te różowe) są kuliste, bardziej zwarte, pod koniec kwitnienia stają się rozłożyste, prawie płaskie.

Ta zjawiskowa odmiana została uzyskana przez amerykańskiego hodowcę Tony Moora (dzięki jego staraniom mamy też takie rewelacyjne odmiany jak "Fuchsia Pom Pom", Awesome" czy Lemon Meringue"). Pełne, białe kwiaty tej odmiany mają lekką różową poświatę, a dzięki wydłużonym płatkom - promienny, gwiaździsty kształt. Intensywnie pachną. "Snowflake" nadaje się do małych i średnich zbiorników.

Stosunkowo nowa odmiana o olbrzymich pastelowych kwiatach i wielkich liściach. Maksymalne rozmiary można uzyskać sadząc kłącze w dnie naturalnego zbiornika z żyzną warstwą mułu lub w dużym okrągłym pojemniku (np. kastra murarska 90 litrów). Im więcej żyznego podłoża, tym większe rozmiary będzie uzyskiwać. Głębokość sadzenia nawet 200 cm jeśli woda jest przezroczysta.

Kwiaty gwiaździste, różowe, wyraźnie widoczne na tle wody, wyniesione. Odmiana duża, idealna do dużych stawów i wysadzania wprost w dnie lub w dużych, okrągłych koszach.

Kwiaty różowe z zewnątrz i żółte w środku - piękna odmiana z serii "zachód słońca". Kolory mogą być mniej lub bardziej intensywne - pierwsze kwiaty bywają pastelowe, te późniejsze mocniej wybarwione, o bardziej skontrastowanej kolorystyce. Kwiaty liczne i pachnące.

Duże, gwiaździste, różowo-morelowe kwiaty. Odmiana zdrowa, szybko rosnąca i bardzo obficie kwitnąca. Słodko pachnie, w zapachu wyraźna jest anyżowa nuta.

Duże, żółte, gwiaździste kwiaty. Odmiana całkowicie mrozoodporna. Kwitnie od czerwca do września. Średnie tempo wzrostu.

Lilia o dużych kwiatach w kolorach zachodu słońca: zewnętrzne płatki są różowe, wewnętrzne żółte. Liście lekko nakrapiane brązem. Obficie kwitnąca, idealna do dużych oczek i stawów. 

Przepiękny, wielopłatkowy, kulisty, duży kwiat. Płatki wybarwione jednolicie. Kwitnienie obfite. Krzyżówka Nymphaea "Mayla" i N. "Perry's Fire Opal" - królewskie pochodzenie.

Kwiaty duże, podwójne, jednolicie ciemnoróżowe; kwitnie obficie. Z racji bujnego wzrostu polecana do dużej sadzawki. Wspaniała. Według IWGS "najlepsza zimotrwała lilia wodna roku 2006". 

Nymphaea „Tanzanite” to grzybień tropikalny. Ma kwiaty wielopłatkowe, gwiaździste, intensywnie fioletowe. Kwitnie obficie.

Nymphaea „Tina” to grzybień tropikalny. Jej niebieski kwiat zabarwiony jest fioletem, wyniesiony ponad wodę i pięknie pachnący.

Nymphaea „Tropic Sunset” to grzybień tropikalny. Ma półpełne, gwiaździste, brzoskwiniowe i intensywnie pachnące kwiaty. Płatki nie są jednolicie wybarwione: wewnętrzne są kremowożółte, świetliste, a zewnętrzne różowe - mają przypominać zachód słońca w tropikach.

Młoda polska odmiana grzybienia o kwiatach zmiennych różowo-żółtych i wydłużonych płatkach. Młode liście nakrapiane brązowymi plamkami, z czasem zielenieją.

Kwiaty intensywnie czerwone, pachnące, dość duże i bardzo obfite. Pozostaje otwarta popołudniami i w pochmurniejsze dni - można ją sadzić w miejscach ocienionych przez jakąś część dnia. Ma długi okres kwitnienia.

"Violicious" to lilia wodna średniej wielkości o dotąd niespotykanym wśród mrozoodpornych lilii kolorze niebiesko-fioletowym. Kwitnie obficie, a jej kolor jest lekko zmienny, może być bardziej niebieskawy lub bardziej różowawy w zależności od stadium kwitnienia. Powstała ze skrzyżowania grzybieni mrozoodpornych z tropikalnymi. Zachowuje się jak mrozoodporna - zimuje w oczku wodnym lub stawie, a kolor jej kwiatów uderza swą egzotyką.

Odmiana Marliaca, sprawdzona i niezawodna. Biała, klasyczna. Doskonała w naturalistycznych założeniach ogrodowych. Może być sadzona głęboko, rozrasta się pokrywając liśćmi sporą powierzchnię – polecana do dużych stawów.

Odmiana nowa, o niespotykanych kwiatach: płatki w kolorze od pomarańczowego do różowego (zmienne) z kremowymi plamkami. Wśród kwiatów  może zdarzyć się nawet pół na pół różowo-kremowy. Liście zielone, nakrapiane brązem (lub odwrotnie: brązowe z zielonymi plamkami - szczególnie młode liście są bardzo ciemne). Wymaga co najmniej średniego zbiornika: rośnie szybko, jest zdrowa i żywotna.

Odmiana silna, zdrowa, duża o pełnych, czystobiałych kwiatach. Świetnie czuje się w średnich i dużych oczkach. 

Nieduża odmiana o ładnych, choć niedużych, czerwonych kwiatach. Kwitnie bardzo intensywnie i obficie; jest też jedną z pierwszych z kwiatami jeszcze w maju, kwitnienie kończy w październiku. Liście dość mocno wcięte u nasady.

Polska odmiana o żółtych kwiatach, prawie identycznych w budowie do odmiany „James Brydon” i stąd jej nazwa - "Yellow James".

Kwiaty jasnożółte, gwiaździste; płatki mocna zwężające się ku końcom. Zielone liście z wierzchu mocno nakrapiane brązem, pod spodem czerwonobrązowe. Kwitnie dość intensywnie, nadaje się do średnich i dużych oczek wodnych.

Nowa polska odmiana o kwiatach różowych. Płatki wydłużone, w biało-różowe prążki. "Zebra" została wyróżniona w 2021r. III miejscem w konkursie na najlepszą zimotrwałą lilię wodną (waterplants.it).

Grzybień rodzimy dla gorących stref Azji, narodowy kwiat Bangladeszu i Sri Lanki o dużym znaczeniu symbolicznym w buddyzmie. Kwiaty gwiaździste, wyniesione ponad wodę, błękitne (choć w wybarwieniu może występować spora zmienność w stronę fioletu lub nawet różu). Uprawiana także w akwariach jako roślina podwodna.

Lilia o białych, dużych, kwiatach z mocno zaznaczonym żółtym środkiem. Łagodne, szerokie płatki sprawiają, iż kwiat przypomina rozwiniętą różę. Odmiana ta nadaje się również na stanowiska półcieniste, a na stanowisku w pełnym słońcu kwiaty pozostają otwarte do późnego wieczora.

Grzybieńczyk to „fałszywa” lilia wodna: okrągłe pływające liście i kłącza zakorzenione w dnie na głębokości około 0,5m tak bardzo przypominają miniaturowego grzybienia.

Piękna, delikatna paproć o liściach jak koperek (anglojęzyczni mówią „paproć marchewkowa” a w Azji jest znana jako „koronka syczuańska”). Najlepiej czuje się w miejscach ocienionych, osłoniętych i wilgotnych. Dobrze jest okryć ją na zimę - w naszym ogrodzie rośnie już kolejny sezon.

Onychium japonicum to piękna, delikatna paproć o liściach jak u marchewki (Onychium cryptogrammoides jest delikatniejsze, bardziej przypomina koperek). Najlepiej czuje się w miejscach ocienionych, osłoniętych i wilgotnych, ale nie mokrych. Dobrze jest okryć ją na zimę, choć w naszej strefie klimatycznej (Polska zachodnia) jest uprawiana z powodzeniem.

Ciekawa paproć rodzima dla polskiej flory, rzadka i chroniona. Spotkać ją można na pastwiskach i łąkach trzęślicowych całej półkuli północnej: lubi miejsca słoneczne, wilgotne. Wyglądem nie przypomina "tradycyjnych" paproci: jej liście są gładkie, jajowate, jasnozielone. Na ich tle od maja do sierpnia sterczy kłos zarodnionośny mogący się kojarzyć z niezbyt wyrafinowanym kwiatem. Może to jest właśnie pożądany przez wszystkich kwiat paproci?

Orontium dobrze się czuje wysadzone w zasobne podłoże o kwaśnym odczynie, z zawartością mułu lub gliny. Można je sadzić dość głęboko - na głębokości prawie 0,5m (wykształci wówczas liście podwodne lub pływające po powierzchni wody) lub zdecydowanie płycej. Należy zapewnić sporo miejsca jego korzeniom: koszyk lud doniczka powinny być wystarczająco obszerne pozwalając na ich rozrastanie, jeszcze lepiej sadzić je w naturalnym, lekko mulistym podłożu. W Polsce nie powinno wymarzać.

Długosz to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, preferuje gleby kwaśne. Osmunda cinnamomea to gatunek charakteryzujący się dużym wigorem, wspaniałą odpornością na mróz (odnotowana nawet Alasce) i szczególnymi walorami dekoracyjnymi.

Duża, wilgociolubna paproć, która preferuje gleby kwaśne. Długosz Claytona rośnie w Ameryce Północnej na bagnach, brzegach jezior i strumieni. Przyjmuje się, że w miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, spotyka się go jednak także w miejscach suchych i słonecznych - jest gatunkiem bardzo tolerancyjnym co do stanowiska. Jego angielska nazwa to "interrupted fern" czyli "przerwana paproć": zarodniki na zarodnionośnych pędach umiejscowione są pośrodku w charakterystyczny sposób tworząc jakby lukę w liściu. Gatunek bardzo mrozoodporny.

Długosz królewski to okazała paproć, którą można spotkać w miejscach podmokłych: na groblach,  brzegach wód, w wilgotnych zaroślach, rowach. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym. Preferuje gleby kwaśne. Dorosłe osobniki wytwarzają zarodniki na wybranych frondach usytuowanych w środku kępy i nieco podobnych kwiatostanów: wyprostowane, zdecydowanie różne od pozostałych.