Ogrody Wodne

Orontium dobrze się czuje wysadzone w zasobne podłoże o kwaśnym odczynie, z zawartością mułu lub gliny. Można je sadzić dość głęboko - na głębokości prawie 0,5m (wykształci wówczas liście podwodne lub pływające po powierzchni wody) lub zdecydowanie płycej. Należy zapewnić sporo miejsca jego korzeniom: koszyk lud doniczka powinny być wystarczająco obszerne pozwalając na ich rozrastanie, jeszcze lepiej sadzić je w naturalnym, lekko mulistym podłożu. W Polsce nie powinno wymarzać.

Długosz to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, preferuje gleby kwaśne. Osmunda cinnamomea to gatunek charakteryzujący się dużym wigorem, wspaniałą odpornością na mróz (odnotowana nawet Alasce) i szczególnymi walorami dekoracyjnymi.

Duża, wilgociolubna paproć, która preferuje gleby kwaśne. Długosz Claytona rośnie w Ameryce Północnej na bagnach, brzegach jezior i strumieni. Przyjmuje się, że w miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, spotyka się go jednak także w miejscach suchych i słonecznych - jest gatunkiem bardzo tolerancyjnym co do stanowiska. Jego angielska nazwa to "interrupted fern" czyli "przerwana paproć": zarodniki na zarodnionośnych pędach umiejscowione są pośrodku w charakterystyczny sposób tworząc jakby lukę w liściu. Gatunek bardzo mrozoodporny.

Długosz królewski to okazała paproć, którą można spotkać w miejscach podmokłych: na groblach,  brzegach wód, w wilgotnych zaroślach, rowach. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym. Preferuje gleby kwaśne. Dorosłe osobniki wytwarzają zarodniki na wybranych frondach usytuowanych w środku kępy i nieco podobnych kwiatostanów: wyprostowane, zdecydowanie różne od pozostałych.

Długosz królewski to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosną na stanowisku słonecznym. Preferuje gleby kwaśne. 

Uroczy szczawik z górskich terenów Argentyny i Chile: wymaga miejsca słonecznego, podłoża dobrze zdrenowanego (zwłaszcza zimą nie może mieć mokro). Może zimować w gruncie, ale co kilka sezonów warto wykopać bulwki i po przesuszeniu wysadzić ponownie. Polecamy na skalniaki: miejsce powinno być zaciszne i koniecznie jasne dla obfitego kwitnienia, a podłoże lekko kwaśne. 

Kwiaty są duże, pojedyncze i mają kolor strażackiej czerwieni. W środku wypełnione są złotożółtymi pręcikami - gdyby nie to wyglądałaby jak mak. Pędy kwiatowe bardzo mocne - idealna do bukietów, w ogrodzie nie wymaga podpór. 

Bardzo duże kwiaty w kolorze koralowym lub łososiowym - piękna mieszanka różu z pomarańczowym; coraz jaśniejsze wraz z rozkwitaniem/przekwitaniem. Płatki rozbielone na brzegach, kwiaty bardzo kształtne - jedna z najpiękniejszych piwonii w naszej kolekcji. Ceniona odmiana uprawiana na kwiaty cięte.

"Koralowy zachód słońca" - piwonia o półpełnych, kulistych, koralowych kwiatach. Kolor początkowo bardzo mocny, intensywny, wpadający w róż, pod koniec kwitnienia staje się jaśniejszy, niemal kremowy. Kwiaty bardzo duże, pachnące, cenione w bukieciarstwie.

Wczesna odmiana o licznych, podwójnych kwiatach w kolorze maślanym. 

Kwiaty buraczkowe, półpełne, o intensywnym zapachu. Okazała. Jedna ze starszych europejskich odmian piwonii - wyselekcjonowana we Francji w połowie XIXw.  

Śmieszna piwonia o białych płatkach zebranych w kępkę na zielonej podstawie utworzonej przez szersze, zielone płatki. Kwiaty są spore, podwójne, sprawiają wrażenie całkiem puchatych - nasze zdjęcie niestety nie oddaje jej uroku. Odmiana należy do niższych, o zwartym pokroju - świetna do uprawy w donicach na słonecznych balkonach, tarasach. 

Wysoka, mocna odmiana o wielkich, pełnych kwiatach. Pomimo, że pędy kwiatowe są mocne i sztywne, w okresie kwitnienia warto podeprzeć je dodatkowo z uwagi na wielkość i ciężar kwiatów. Płatki błyszczące, intensywnie czerwone. Kwiaty pachną. 

Kwiaty pojedyncze w odcieniach różu i łososia: na płatkach liczne plamy i smugi, dodatkowo z każdym dniem kwitnienia traci tony morelowe na rzecz nasyconych różowych. Kępa tej piwonii jest wielokolorowa i dynamicznie się zmienia. 

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej o pięknych, żółtych kwiatach z czerwono zaznaczonym środkiem. Jedna z niższych międzysekcyjnych. Kwiaty kremowe lub żółte, wyraziste, bardzo piękne.

Kwiaty pojedyncze lub podwójne, kremowo żółte z czerwonym dnem kwiatowym i lekko zaczerwienionymi końcówkami płatków. 

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej o kwiatach żółtych, jasno koralowych lub morelowych (kolory zmieniają się zarówno w odcieniu jak i nasyceniu barwy).

Kwiaty półpełne, bardzo liczne. Płatki bladoróżowe, później białe białe, fuksjowe u nasady. Tworzy zgrabne kępy.

Kwiaty tej piwonii są intensywnie różowe lekko zabarwiony fioletem (blaknące ku końcowi kwitnienia), bordowe u nasady, z żółtymi pręcikami. Początkowo są pojedyncze, z wiekiem coraz pełniejsze. Kwitnie obficie na mocnych, sztywnych pędach. Jej nazwa oddaje wczesne kwitnienie: pierwsza w sezonie z otwartymi kwiatami.

Bardzo duże, półpełne, pachnące kwiaty. Płatki żółte, czerwone u nasady. Kwitnie długo i obficie.

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej. Dno kielicha kwiatowego niemal bordowe, prześwituje przez koralowe i różowe płatki, które z każdym dniem stają się jaśniejsze - kontrast interesująco się pogłębia. Kwiaty półpełne, duże, pachnące. Kwitnie długo.

Kwiaty pojedyncze lub podwójne, mogą być pastelowo żółte lub zdecydowanie bardziej cytrynowe, na płatkach zdarzają się różowe przebarwienia. Kępa niska i dość zwarta.

Kwiaty półpełne, w kolorach łagodnej pomarańczy lub moreli, miejscami mniej lub bardziej rozjaśnione, z bordowymi plamami przy dnie kwiatowym. Pachnące.

Kwiaty bardzo duże, półpełne, kremowe z bordowym dnem kwiatowym i różowymi naciekami na płatkach.

Piękna piwonia międzysekcyjna o różowych kwiatach. Jej róż jest nieoczywisty, lekko brudny, wygląda jak szlachetny stary jedwab: wewnątrz kwiatu ciemniejszy, na zewnątrz lekko rozbielony. Pędy kwiatowe mocne - nie wymaga podpór. 

Kwiaty - melanż kremu i różu. Kwitnie obficie, rośnie zdrowo. Nazwa trudna, a oznacza "słodaśność".

Piękna piwonia o dużych, podwójnych kwiatach (zdarzają się nawet pełne!) w kolorze ciemniejszego, brudnego różu, śliwki. Kwitnie obficie i długo na mocnych łodyżkach - nie wymaga podpór. Pachnie.

Przepiękna odmiana, o olbrzymich, pełnych, żółtych kwiatach; czerwone końcówki płatków. Obficie kwitnie w środku sezonu. Zdrowa, żywotna.

Półpełne żółte kwiaty z czerwonym dnem kwiatowym są duże i niezwykle obfite. Jedna z lepszych żółtych odmian piwonii międzysekcyjnych. 

Występuje też pod nazwą "Coral Beach". Kwiaty półpełne, bardzo duże i liczne; łososiowe. 

Piękne, duże, pełne kwiaty o dwukolorowych płatkach: kremowych z bordowymi/malinowymi naciekami.

Spośród intensywnie różowych płatków wyziera środek wypełniony złotymi pręcikami, a obrzeża płatków bieleją w ostatnich dniach kwitnienia. Kwiaty rosną na mocnych, sztywnych pędach, nie wyrastają wiele ponad kępę liści i nie pokładają się - odmiana idealna i niekłopotliwa, sprawdzi się w dużym ogrodzie i w donicy na balkonie. Pachnie delikatnie.

Odmiana o koralowych/łososiowych kwiatach, wczesna - apogeum kwitnienia to maj, jego końcówka sięga pierwszych dni czerwca. Kwiaty pachnące, chętnie wykorzystywane w bukietach. 

Piwonia o białych (czasem z różowym poblaskiem) płatkach dolnych i żółtych, drobniejszych płatkach górnych. Lekko pachnie.

Kwiaty bardzo duże, pełne, intensywnie czerwone, ciemne i błyszczące. Odmiana stara, ale wciąż jedna z najlepszych pełnych ciemnoczerwonych.