Ogrody Wodne

Uroczy szczawik z górskich terenów Argentyny i Chile: wymaga miejsca słonecznego, podłoża dobrze zdrenowanego (zwłaszcza zimą nie może mieć mokro). Może zimować w gruncie, ale co kilka sezonów warto wykopać bulwki i po przesuszeniu wysadzić ponownie. Polecamy na skalniaki: miejsce powinno być zaciszne i koniecznie jasne dla obfitego kwitnienia, a podłoże lekko kwaśne. 

Świetna, długo kwitnąca krzyżówka o dość drobnych liściach i jaskrawo różowych kwiatkach. Kwitnienie trwa od czerwca do listopada. Zadomowiona dobrze znosi okresowe przesychanie. 

Niska odmiana bambusa o pasiastych, zielono-białych liściach. Dzięki zwartemu pokrojowi chętnie stosowany jako średniej wielkości roślina zadarniająca, okrywowa; bardzo dobrze znosi przycinanie - szczególnie wczesną wiosną dobrze jest go przyciąć by odświeżyć wygląd kępy. Świetny do pojemników, większych donic. Dobrze znosi nasze zimy. Zadomowiony dobrze toleruje suszę.

Kwiaty w kolorze jasnym wrzosowym, liczne i duże. Mają nietypową budowę: nie mają sterczących pionowo płatków górnych, za to mają aż 6 szerokich płatków dolnych (podobnie jak odmiana "Ama No Hane"). 

Szachownica ta pochodzi z łąk Półwyspu Iberyjskiego i południa Francji, w naszym klimacie całkowicie mrozoodporna. Rośnie pośród traw, w podłożu umiarkowanie żyznym, wilgotnym i przepuszczalnym. Kwiaty to czekoladowo brązowe dzwonki, bardziej wydłużone niż u naszej szachownicy kostkowatej, a charakterystyczna krateczka jest na nich ledwie zarysowana. Końcówki kwiatków wywinięte, dzięki czemu pokazują żółte wnętrze kwiatu. 

Przypominająca do złudzenia czterolistną koniczynę niewielka paproć wodna (na wiosnę jej młode liście - jak u większości paproci - wyrastają na kształt pastorałów).

Niebieski kolor kwiatów pontederii powoduje, że jest niezmiernie atrakcyjną rośliną wodną. Ma błyszczące, ciemnozielone, gładkie liście - trudno znaleźć podobną roślinę wśród gatunków rodzimych, spotykanych w Polsce dziko.

Okazała paproć o dwóch rodzajach frond: zarodnikonośne (są wyprostowane i usytuowane w środku kępy) i sterylne (rozkładają się wachlarzowato naokoło). Najlepiej czuje się w podłożu chłodnym, wilgotnym i zasobnym w próchnicę.

Rozpław o wąskich, lancetowatych, błyszczących liściach i niebieskich kwiatach. Rośnie bujnie w trochę głębszej strefie przybrzeżnej; podłoże powinno być żyzne, stanowisko słoneczne.

Kopytnik zawdzięcza swą nazwę kształtowi liści – jakby wyciętych na kształt kopytek. W głębokim cieniu drzew liściastych (w naturze rośnie często w lasach bukowych) tworzy zwarty, gęsty kobierzec lśniących, ciemnozielonych (i zimozielonych) liści.

Pochodząca z cienistych lasów Korei kępiasta bylina kłączowa. Kwiaty - żółte, zwieszające się dzwoneczki, dość masywne, o płatkach mocno „upakowanych” - ukazują się na przełomie kwietnia i maja. Liście błyszczące. Pokrój wyprostowany: kępa Disporum flavum w czasie kwitnienia wygląda jak mocno związany, gęsty bukiet.

Roślina okazała; w bardzo dobrych warunkach bywa dość ekspansywna, choć w założeniu łąkowym jest poskramiana przez sąsiadujące gatunki roślin. Liście duże, szorstkie, ciemnozielone, kwiaty lila, rzadziej białe lub kremowe na wysokich, masywnych, wysokich nawet do 1m łodygach. Chętnie odwiedzane przez pszczoły.

Wspaniale ożywi „nudną” ścianę zieleni utworzoną przez trzciny i pałki wodne. Wysadzone w strefie bagiennej będzie wspinać się po wyższych roślinach i użyczać im swoich jaskrawych, różowych kwiatów.

Sinozielony klasyk. Zawsze chętnie widziana w parkach i ogrodach. Moda na nią wydaje się nie przemijać.

Gatunek kosaćca dobrze znoszący latem stanowisko mokre, zimą należy mu jednak zapewnić „suche nogi”. Świetny na obrzeża stawu lub każde inne miejsce w ogrodzie, pod warunkiem, że będzie miał stale wilgotno, szczególnie do okresu kwitnienia - kwitną wówczas licznymi, wielkimi kwiatami. Podłoże może być obojętne lub lekko kwaśne, bogate w składniki odżywcze - za nawożenie obornikiem lub kompostem odwdzięczą się obfitym kwitnieniem i mocnym wzrostem. Idealne dla irysów japońskich jest stanowisko słoneczne. Odmiana „Variegata” charakteryzuje się dwukolorowymi, biało-zielonymi liśćmi.

Odmiana kosaćca żółtego o liściach w kremowo-zielone pasy. Przebarwienie na liściach jest szczególnie intensywne wiosną, latem może zanikać zupełnie. Charakteryzuje się niższym wzrostem niż gatunek.

Odmiana o pięknych, fioletowoniebieskich kwiatach. Dolne płatki rozpostarte płasko.

Piękna krzyżówka Iris versicolor i I. virginica. Wczesną wiosną liście są intensywnie fioletowe - szczególnie u nasady, pędy kwiatowe niemal czarne. Bardzo dobrze rośnie w miejscach podmokłych, bagiennych, na brzegach zbiorników wodnych i w płytkiej wodzie. Bardzo mrozoodporny. Odmiana zdobyła wiele ogrodniczych nagród.

Pochodzi z cieplejszych stanów Ameryki Północnej i swym wyglądem przypomina nasz krajowy żabiściek (z którym jest zresztą spokrewnione przez przynależność do rodziny żabiściekowatych – Hydrocharitaceae). Do żabiścieku (również wartościowej rośliny sadzawkowej) upodabnia ją rozetkowaty pokrój, sercowate liście o gładkiej, połyskującej blaszce i intensywne rozmnażanie za pomocą sadzonek pędowych.

Grzybieńczyk to „fałszywa” lilia wodna: okrągłe pływające liście i kłącza zakorzenione w dnie na głębokości około 0,5m tak bardzo przypominają miniaturowego grzybienia.

Pierwiosnek o bordowych kandelabrowych kwiatach wyniesionych ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Pierwiosnki japońskie lubią miejsca wilgotne i cieniste - stanowią idealne towarzystwo dla leśnych paproci.

Wspaniały, nietypowy, późnokwitnący pierwiosnek. Kwiatostany osiągają wysokość nawet 25 cm, wyniesione są na wysokich łodygach (nawet 80 cm) i rozkwitają od dołu - z dnia na dzień, w miarę otwierania się poszczególnych kwiatków, zmienia się dominanta kolorystyczna kwiatostanu od karminu do różowego tworząc ciekawy kontrast.

Rodzima paproć wilgotnych siedlisk - torfowisk, lasów łęgowych, skrajów podmokłych łąk; w zespole z trzciną tworzy pło. Należy sadzić narecznicę w podłożu o kwaśnym odczynie, w miejscu podmokłym, mokrym, okresowo zalewanym. Jest nieocenioną rośliną cienistych i mokrych zakątków w ogrodach i parkach, choć przy dostatku wody może rosnąć także w miejscu słonecznym.

Kwiat żółty, niemal pomarańczowy na dość grubych łodygach. Płatki mięsiste, konkretne:) Lekko pachnie.

Rodzima roślina pływająca - nie trzeba jej sadzić, nie trzeba też żegnać się z nią po jednym sezonie (w przeciwieństwie do popularnych pływających roślin tropikalnych takich jak pistia rozetkowa). Osoka jesienią opada  na dno stawu i tam zimuje, a gdy woda zaczyna się wiosną ogrzewać podchodzi coraz bliżej lustra wody by w końcu wystawić ponad powierzchnię końcówki sztywnych, ostrych liści i - w lipcu/sierpniu - także niewielkie białe kwiatki.

Bladoróżowe kwiaty utrzymywane pionowo na stosunkowo sztywnych łodyżkach pośród traw mokrej łąki. Kwitnie bardzo obficie, uwielbiany przez pszczoły. Idealna bylina do naturalistycznych nasadzeń okołowodnych.

Miniaturka o długich, sztyletowatych i pofałdowanych na brzegach liściach. Pełna wigoru, doskonała jako roślina okrywowa.

Kwiat duży, intensywnie różowoczerwony z jasnym paseczkiem i falbanką na płatkach (roślina na naszym zdjęciu jest wyblakła - rosła w pełnym słońcu).

Małe, bardzo liczne kwiaty wysoko wyniesione ponad kępę liści; żółte z brązowym gardłem.

Uroczy liliowiec o dużych, niemal jednolicie białych, porcelanowych kwiatach o szerokich płatkach; gardziel zielona.

Niewysoki liliowiec o dość dużych czerwonych kwiatach z żółtą gardzielą. Płatki wykończone delikatną falbanką.

Piękna, klasyczna odmiana o zielonych liściach z wąskim kremowym brzegiem.

Doskonała krzyżówka Geranium platypetalum (zawdzięcza mu wielkie fioletowoniebieskie kwiaty) i G. ibericum. Kwiaty utrzymują się długo i są bardzo obfite - szczególnie na stanowisku słonecznym. Jak większość bodziszków nie wymaga obfitego podlewania, jest więc dobrym rozwiązaniem do niepodlewanych parków i ogrodów, nasadzeń miejskich. Bardzo dobry do podsadzania krzewów i drzew.

Odmiana wyraźnie niższa od gatunku. Kwiaty głęboko fioletowe o pofałdowanych, okrągłych płatkach.

Liście zdecydowanie podłużne, lancetowate, zielone z lekkim niebieskawym odcieniem. Kwiaty różowe z rozjaśnionymi końcówkami, po 7 do 10 na łodyżce długości ok. 20cm. Kępa liczy ok. 27cm wysokości. W ogrodach zdominowanych przez zimozielone drzewa i krzewy konwalia będzie bardzo dobrą rośliną okrywową.