Hosty

Odmiana nieduża; liść lancetowaty; czysta biel środka łączy się z ciemną zielenią dość szerokiego brzegu liścia. Kwiaty prawie białe na zielonkawobiałej łodydze. Sport pochodzący od H. „Cascades” - lepiej rośnie.

Piękne, duże, zielone liście mają szeroki, żółtawozielony, pofałdowany brzeg. Bardzo piękna.

Niewielka odmiana o wrzecionowatych, zielonych liściach z żółtymi paskami wzdłuż całego liścia. Odmiana wyselekcjonowana w Japonii, trafiła do Europy poprzez cenioną amerykańską szkółkę hostową Shady Oaks.

Mała hosta o okrągłych, mocno pomarszczonych, miseczkowatych liściach obrzeżonych szerokim, kremowym rantem. Koniuszek liścia w szpic. Liście rosną dość ciasno - kępa jest zwarta, kompaktowa.

Liść zielonkawo niebieski z żółtym, pofalowanym brzegiem - ta kombinacja zawsze wygląda dobrze. Spiczaste końcówki zwieszających się liści dotykają podłoża - kępa jest szeroka, zgrabna.

Słodka miniaturka o lancetowatych liściach z mocnym kontrastem kremowobiałego środka i zielonego brzegu liścia.

Zielone liście z bordowo fioletowymi ogonkami i nerwami (zwłaszcza głównym). Bordo rozsypuje się troszkę także na środkową część blaszki liściowej i delikatnie podkreśla jej krawędzie.

Odmiana bardzo przypominająca H. "Snow Mouse", jasny środek liścia ma być u niej jednak bielszy. Środek jasny często z zielonkawymi plamkami, brzeg zielonkawo niebieski.

Liście bladozielone, później złote; bardzo duża.

Liście szarozielone z fioletową poświatą wzdłuż głównego nerwu od ogonka aż po czubek liścia - efekt szczególnie mocno widoczny wiosną, później lekko blednie.

Przepiękna odmiana o intensywnie niebieskich, dość znacznie pomarszczonych liściach. Kwiaty białe. Rośnie wolno, ale warto poczekać.

Hosta o szarym liściu z kremowym, pięknie pofałdowanym brzegiem-falbanką (pochodzi od H. hypoleuca).

Wiosną żółtozielonkawy neon, później kolor trochę bardziej stonowany, jasnozielony. Liść głęboko unerwiony, mocno pomarszczony, z brzegiem pofałdowanym jak u pierożka. Przyrasta ładnie, widoczna z daleka. Świetna w cieniu i na słońcu.

Hosta o długich, sztyletowatych i pofałdowanych na brzegach liściach - jedna z tych "dynamicznych" odmian, roślina wygląda jakby drżała. Brzeg liścia żółty, z czasem bieleje.

Liście zielone z bardzo cieniutkim białym brzegiem, wąskie i pozwijane w trąbkę. Jeszcze troszkę mniejsza niż inne mysie uszka.

Bardzo długie, żółte liście mają delikatnie pofałdowane brzegi i są wyraźnie unerwione. Zwieszają się łagodnie ku ziemi - świetnie wygląda wysadzona na wyniesionej rabacie, murku lub w pojemniku. Ogonki liściowe czerwone. Kolor liści z żółtego przechodzi latem w błyszczącą zieleń.

Pionowo wzniesione, wydłużone niebieskie liście złożone są do wewnątrz - wygląda trochę jakby była siostrą H. "Praying Hands". Bardzo interesująca.

Sport hosty "Lipstick Blonde": do żółtego liścia dodane jest ciemnozielone, dość szerokie obrzeże. Kontrast szczególnie mocny wiosną i wczesnym latem, potem żółć liścia powoli przechodzi w jasną zieleń. Ogonki liściowe czerwone.

Według hodowcy niebieskie liście tej odmiany dobrze utrzymują swój niebieski kolor przez cały sezon (ale dla pewności najlepiej podlewać w nogi, nie z góry). Brzegi liści są mocno pofałdowane, a nad zgrabna kępą unoszą się niemal białe kwiaty.

Wspaniały "gnieciuch": ciemnozielone liście są mocno pomarszczone, pogniecione; mają dziesiątki dołeczków i zagniecenia idące przez całą blaszkę liściową. Jest absolutnie wyjątkowa, choć nie jest to klasyczne piękno...

Słodka miniaturka o okrągłych liściach - można ja uprawiać w pojemni(cz)ku. Kwiaty różowe na krótkich pędach. Przez pokrewieństwo z H. "Blue Mouse Ears" należy do rodziny "mysich uszu".

Złota siewka Hosty "Sagae". Duża, o pięknym pokroju. Kwiaty są białe i kwitnie dość wcześnie.

Liście mocno żółte, pofałdowane na brzegach, lekko wydłużone i zakończone w szpic. Ogonki liściowe czerwone.

Niezarejestrowana nowość ze stajni Danny'ego Van Eechaute: duża hosta o szarozielonkawych liściach z pięknym, nieregularnym, żółtym brzegiem. Pochodzi od H. "Lakeside Roy El Streaked".

Hosta o zwieszających się zielonych liściach z żółtawymi (bielejącymi pod koniec okresu wegetacyjnego), mocno pofałdowanymi brzegami. Jej bladoliliowe, prawie białe kwiaty są pachnące. Wyjątkowa.

Pochodzi od H. "Empress Wu" i jest jej mniejszą (niestety), za to piękniej wybarwioną wersją. Pomimo skromnego wybarwienia zwraca na siebie uwagę - bije od niej lodowaty blask. Wygląda jakby była pancerna, zrobiona z grubej stali. Oczywiście ślimaki o tym wiedzą i nawet się nie zbliżają...

"Spełnione proroctwo" - hosta o okrągłych, zielonych liściach z żółtym brzegiem (zmieniającym się w biały w trakcie sezonu). Liście mocno, mocno pomarszczone/pogniecione - fantastyczna faktura ropuszej skórki!

Podłużne, intensywnie niebieskie liście ładnie poliniowane zatopionymi nerwami są twarde, grube - nie dają się ślimakom. Kępa niska, rozłożysta, regularna. Bardzo piękna hosta.

Tetraploid o grubych, żółtych  liściach na czerwonych ogonkach.

Zielonkawo niebieskie liście z wąskim, białym brzegiem. Oczywiście mini.

Mniejszy sport H. "Marilyn Monroe" o twardych, grubych liściach i czerwonych łodyżkach. Liście złote (zwłaszcza wiosną), mocno pofałdowane na brzegach (jakby piłkowane) i z wykręconym czubkiem - dzięki temu ładnie widać ich biały spód.

To zdecydowanie mój typ hosty: jednobarwna, niebieskawo zielona, o liściach masywnych jak skóra nosorożca, mocno zmiętych (co za faktura!), okrągłych. Całkiem spora.

Liście niebieskie z szerokim białym brzegiem, pomarszczone. Piękna.

"Puchata" to mała złota hosta o mocno zmiętych liściach. Kwiaty prawie białe.

Ciemnozielone, lekko pofałdowane na brzegach liście z wyraźnym unerwieniem są twarde i grube. Rosną na wysokich, czerwonych nóżkach. Kępa pionowa, wyprostowana.