Hosty

Ta nieduża hosta ma liście jak płomienie: podłużne, powykręcane i oczywiście żółte. 

Średniej wielkości hosta o liściach z żółtym a potem kremowym środkiem i zielonym brzegiem. Piękna. 

Tetraploidalny sport H. "White Feather" - roślina większa, o twardszych liściach. Pojawia się wiosną jak duch - jej liście są wtedy kremowobiałe. Chlorofil (czyli zielony barwnik, dzięki któremu może odbywać się fotosynteza) pojawia się z czasem: liście dostają zielonych pasków a potem całkiem zielenieją.

Sport Hosty "Lipstick Blonde" - ulepszony, bo środek liścia jest ciemny, a tylko jego brzeg pozostaje blond. Liść wydłużony, lekko pofałdowany, ogonki liściowe bordowe.

Liście białe z zielonym brzegiem. Powykręcane, pofalowane, lekko pomarszczone.

Zgrabny, gęsty kopczyk lancetowatych, zielonych liści z białym wąskim brzeżkiem. Miniaturka.

Hosta średniej wielkości o wydłużonych, zakończonych w szpic zielonych liściach z początkowo żółtym, potem białym brzegiem (który u dorosłych roślin zajmuje znacznie więcej miejsca niż zielony środek ❤). Liście grube.

Odmiana średniej wielkości. Liście twarde, okrągłe, w kształcie miseczek i niesamowicie pogniecione, pomięte. Kępa ma pokrój wazowy. Dobre tempo wzrostu.

Piękna hosta o liściu w trzech odcieniach zieleni: środek jest najjaśniejszy (okresowo kremowy, pod koniec wegetacji nawet biały), brzeg ciemnozielony a między nimi szarozielone smugi. Średniej wielkości.

Nieduża hosta o wąskich, poskręcanych, zielonkawo żółtych liściach z niebieskozielonymi brzegami. Wybarwienie środka liścia będzie mocniejsze i cieplejsze gdy pozwolimy jej rosnąć na stanowisku bardziej słonecznym. Liść gruby - odporna na ślimaki. Świetny sport H. "Ripple Effect" o bardziej poskręcanych liściach, przypomina też lubianą H. "Wheee!".

Liście zielonożółte (żółty kolor pogłębi się i nabierze blasku gdy posadzimy ją w miejscu odwiedzanym przez słońce), bardzo powykręcane i pofałdowane, dość grube.

Jednobarwna hosta - żółte liście z pofalowanymi brzegami, a świat hostamaniaków oszalał na jej punkcie. Jest rzeczywiście obiecująca: bardzo świetlista, jakby była fluorescencyjna i przyzwoicie się rozrasta. Pochodzi od H. "Marilyn Monroe" i w zasadzie tak powinna się nazywać: jest stuprocentową blondynką. 

"Łódź Wikingów" to bardzo duża odmiana o liściach niebieskawo zielonych, lekko wydłużonych sercowatych, ładnie wykrojonych. Nerwy wyraźne.

Odwrócony sport H. "Lakeside Paisley Print". Brzeg liścia kremowy, nieregularne, "pierzasty" - rośliny ma naszych zdjęciach są jeszcze młodociane...

Liście żółte, wydłużone, o pofałdowanych brzegach. Ogonki liściowe i pędy kwiatowe intensywnie czerwone.

Średniej wielkości hosta o zielonych liściach. Od czerwca na wysokich pędach kwiatowych pojawiają się fioletowe, podwójne kwiaty.

Ulepszony sport hosty „Church Mouse” - brzeg tej odmiany jest pofałdowany i wyraźnie żółty, później kremowo żółty. Kwiaty nieproporcjonalnie duże - jak to u mysich uszek.  

„Fistaszek” - śmieszna, maleńka hosta o liściach z dużą dawką bieli na środku. Liście mocno pomarszczone (spodziewamy się tego raczej u dużych odmian) - przypominają skorupkę fistaszków. Tworzy gęste, zwarte kępki. 

Rewelacyjny sport H. „Mighty Mouse” z mocno powykręcanymi liśćmi. Liście - jak przystało na kolekcję „mysie uszy” - mocne i grube. Kolory - szary z kremowym.

Ulepszona wersja „Paradise Island” - grubsze liście, szerszy brzeg, lepsze tempo wzrostu. Liście wiosną są żółte z zielonym brzegiem, latem brzeg przebarwia się na niebieski, środek jest zielonkawy. Znakiem charakterystycznym są czerwone łodyżki liściowe - czerwień wchodzi także delikatnie na liście.

Prześliczna miniaturka o absolutnie czysto białych liściach z brzegiem w dwóch odcieniach zieleni. Liście powykręcane, pofałdowane. Sport H. „Orange Marmalade”.

Świetny sport H. „Bright Lights”: niebieski, pomarszczony liść z niewielkim nieregularnym złotym środkiem. Liść gruby, mięsisty. Dobrze znosi dość dużą dawkę słońca w ciągu dnia (lecz nie w samo południe!). Odporna na ślimaki.

Wielka hosta o złotych, mięsistych, mocno pomarszczonych liściach. Dla koloru warto posadzić ją w miejscu z przedpołudniowym słońcem.

Wspaniała, olbrzymia odmiana o zielonych liściach z widocznym unerwieniem i falbanką okalającą liść.

O tej hoście się mówi z powodu kwiatów, bo to pierwsza odmiana o kwiatach żółtych! Została wyhodowana w Japonii Liście zielone, niewielka.

Bardzo piękna odmiana o okrągłych, mocno pomarszczonych liściach. Złoty środek poprzez jasnozielone nacieki przechodzi w ciemnozielony brzeg. Prawie białe kwiaty.

Najlepsza według mnie niebieska odmiana średniej wielkości: sercowate liście są pięknie wykrojone, grube, mięsiste z ładnie widocznymi nerwami. Pokryte są grubo jasnoniebieskim pudrem (na naszym zdjęciu częściowo zmyty przez podlewanie od góry). Kwiaty dość duże, wyniesione niezbyt wysoko powyżej liści, prawie białe.

"Millennium" jest chłodna i wyniosła. Kępa duża, rozłożysta; liście duże, lekko miseczkowate i niebieskie (do czasu, gdy deszcze nie zmyją sinego pudru). Kwiaty białe. Warto nie szczędzić wysiłków, nawozić i podlewać by cieszyć się jej maksymalnym wzrostem.

Liście szaroniebieskie, miseczkowate, lekko pofałdowane, masywne. Pokrój wzniesiony, roślina wysoka. Kwiaty jasno lila, w chłodne lata niemal białe. Dobra tolerancja na słońce (chyba najlepsza wśród niebieskich odmian). Odporna na ślimaki.

Odmiana duża o grubych, ciemnozielonych, błyszczących liściach w kształcie serca. Brzegi liści kremowe.

Czy będzie wyglądać jak spódnica baletnicy? Liście ścielą się poziomo i szeroko, mają pofalowane brzegi. Wierzch liścia zielonkawo niebieski, a spód biały (geny H. pycnophylla). 

Sport H. "Pathfinder": brzeg liścia ciemnozielony, a środek jasny, "zamglony" - biały z zielonym smugami. 

Niesamowita krzyżówka białej Hosty "White Feather" i niebieskiej H. "Bulletproof". Rozpoczyna sezon na biało/kremowo, potem nabiera chlorofilu w postaci zielonych piegów i liść coraz bardziej zielenieje, ale nigdy nie do końca. Blaszka liściowa jest gruba jak u "Bulletproof".

Liście podłużne, lekko pofałdowane na brzegach, szmaragdowe, matowe, z fioletowymi nerwami (wiosną) i fioletowymi, długimi ogonkami. Kwitnie późno i dobrze się trzyma jesienią.

Zielonkawo niebieskie, sercowate, pomarszczone liście mają pierzasty, biały brzeg. Odwrócona (i duża!) wersja słodkiej miniaturki "Marshmallow Sky".