Hosty

Trójkątny, zielonkawoniebieski liść z białym, lekko pofałdowanym brzegiem. Pokrój kaskadowy, kwiaty jasne lila - prawie białe.

Prawdziwą wartością tej odmiany są kwiaty: duże, białe, pełne i słodko pachnące. Liście są zielone, lekko błyszczące. Sport H. „Aphrodite” o jeszcze większych kwiatach. Kwitnie w bardzo ciepłym i słonecznym miejscu.

Masywna odmiana o błyszczących, ciemnozielonych liściach z białymi brzegami. Sport olbrzymiej lecz całkowicie zielonej H. „Elatior”. Kwiaty prawie białe.

"Łódź Wikingów" to bardzo duża odmiana o liściach niebieskawo zielonych, lekko wydłużonych sercowatych, ładnie wykrojonych. Nerwy wyraźne.

Świetna, nieduża odmiana o podłużnych, ostro zakończonych, grubych liściach. Środek liścia niebieskawo zielony, brzeg kremowożółty. Ładnie przyrasta. Tworzy zwarte, gęste, najeżone twardymi liśćmi kępy. 

Liść zielonkawo niebieski z żółtym, pofalowanym brzegiem - ta kombinacja zawsze wygląda dobrze. Spiczaste końcówki zwieszających się liści dotykają podłoża - kępa jest szeroka, zgrabna.

Liście mięsiste na czerwonych ogonkach, jasnozielone (lub chłodny odcień żółtego) z ciemnozielonym brzegiem. Pokrój wyprostowany.

Intensywnie niebieskie liście-gnieciuchy mają formę miseczek o zadartych w górę brzegach. Są twarde i grube. 

Fantazyjna hosta o kędzierzawych liściach, które mogą się kojarzyć z falbaniastymi spódnicami tancerek flamenco. Zielony liść z żółtym brzegiem, kwiaty jasno lila. Liście twarde, ślimaki ich nie jedzą.

Odmiana wywodzi się od H. "Empess Wu", i nie miejmy do  niej pretensji, że nie jest tak olbrzymia: jest przecież odmianą variegata, ma mniej chlorofilu, więc mniejsze możliwości wzrostowe, ale za to jaka piękna! Kremowy środek liścia + niebiesko-zielony, pofalowany brzeg. I białe kwiaty.

Urocza odmiana o dość grubych, wykręconych (zwłaszcza na końcówkach) liściach. Liście w dwóch tonacjach zieleni + kremowobiały, zmienny środek.

Sympatyczna odmiana o ciemnozielonych liściach ze skąpym jak bikini białym środkiem. Białe są także pędy kwiatowe. Tworzy ładne, eleganckie kępy.

Tetraploidalny sport H. "White Feather" - roślina większa, o twardszych liściach. Pojawia się wiosną jak duch - jej liście są wtedy kremowobiałe. Chlorofil (czyli zielony barwnik, dzięki któremu może odbywać się fotosynteza) pojawia się z czasem: liście dostają zielonych pasków a potem całkiem zielenieją.

Niesamowity sport Hosty Mediovariegata Undulata: liście od początku sezonu są zupełnie białe/kremowe/maślane i w ogrodzie wyglądają jak duchy. Po kilku tygodniach zielenieją i do końca sezonu są zielone lub zielono-pasiaste.

Nieduża odmiana o żółtych, lancetowatych, mocno pofałdowanych liściach - sprawia wrażenie jakby drżała. Hodowca zaleca sadzić ją na stanowisku z porannym słońcem dla lepszego wybarwienia.

Sport "innej niż wszystkie" hosty "Praying Hands" - ten sam wzniesiony pokrój, sztywny, wąski, pofalowany liść i fioletowe kwiaty. Różnią się chyba tylko kolorem obrzeżenia liścia: u "Wings of a Prayer" jest on kredowo biały.

Nowość (wprowadzona w 2003r.) pochodząca od dobrze znanej miłośnikom dużych odmian funkii H. „Sum and Substance”: olbrzymka o wielkich, złocistozielonych liściach z białym brzegiem (początkowo brzeg jest żółty). Kształt liści zmienia się z wiekiem rośliny: początkowo podłużne, później sercowato okrągłe. Toleruje słońce – liście nabierają bardziej złotawego odcienia.

"Czarodziejska sztuczka" to niska hosta o okrągłych, matowych, jasnozielonych liściach o mocno pofalowanych na brzegach. Środek liścia wybrzuszony. Blaszka liściowa dość konkretna - ślimak raczej poszuka łatwiejszego kąska.

Klasyczny look: liść zielony z zielonkawym a później żółtym brzegiem. Jej piękno tkwi w pomiętej fakturze błyszczącego  liścia.

Odmiana średniej wielkości o ciemnozielonym liściu z charakterystyczną wąską, białą plamą/smugą na liściu. Biała smuga biegnie od końcówki liścia poprzez cały ogonek liściowy (ogonek jest biały z ciemnozielonymi brzegami podobnie jak liść) i zdaje się sięgać wgłąb ziemi, do korzeni.

Zielonkawo niebieski liście z żółtym brzegiem i konkretny wzrost (ma w genach H. "Empress Wu"). 

Sport gigantycznej hosty "Empress Wu": oprócz wielkiego wzrostu mamy tu jeszcze jasny brzeg wokół niebieskawo zielonego liścia. Hodowca każe jej dać 5 lat na osiągnięcie docelowego (czyli ponad metrowego) wzrostu. Oczywiście im żyźniejsze podłoże i im więcej wody tym lepiej.

Miniaturowa hosta o kremowych liściach z ciemnozielonym brzegiem. Blaszka liściowa jest twarda i gruba, dzięki temu hosta ta odporna jest na ślimaki i nie przypala się łatwo od słońca - można sadzić w miejscach słonecznych. Odznacza się wigorem i żywotnością, ładnie przyrasta.

Podobna H. „Hanky Panky”, również sport H. „Striptease”. Brzeg liścia początkowo żółty, potem bardziej „zielone jabłuszko”, środek ciemnozielony a między nimi biała żyłka. Liście powykręcane.

Białe liście z zielonymi żyłkami wzdłuż nerwów, często także plamkami i smużkami na blaszce liściowej. Starsza, zadbana kępa wygląda prześlicznie, trzeba się jednak liczyć z tym, że biały liść to mniejsza ilość chlorofilu i wolniejsze tempo wzrostu.

"Cukiniowe frytki". Liście twarde, zielone, długie - pokrój jak u H. "Praying Hands". Ogonki liściowe czerwone.

Jedna z nielicznych host uwielbianych ze względu na kwiaty, a nie liście. Liście jasnozielone, często błyszczące; kwiaty duże, porcelanowo białe, pachnące. Lepiej kwitnie na stanowisku słonecznym.

Jedna z najbardziej ostatnio poszukiwanych funkii ze względu na krzyżowanie i uzyskiwanie nowych odmian. Liście zielone (góra seledynowa a spód w zasadzie biały lub blado niebieski), pofałdowane na brzegach. Ogonki liściowe mocno nakrapiane czerwienią. Wyselekcjonowana spośród osobników dziko rosnących w Japonii.

Sinozielony klasyk. Zawsze chętnie widziana w parkach i ogrodach. Moda na nią wydaje się nie przemijać.