Rośliny A-Z

Odmiana Marliaca, sprawdzona i niezawodna. Biała, klasyczna. Doskonała w naturalistycznych założeniach ogrodowych. Może być sadzona głęboko, rozrasta się pokrywając liśćmi sporą powierzchnię – polecana do dużych stawów.

Odmiana nowa, o niespotykanych kwiatach: płatki w kolorze od pomarańczowego do różowego (zmienne) z kremowymi plamkami. Wśród kwiatów  może zdarzyć się nawet pół na pół różowo-kremowy. Liście zielone, nakrapiane brązem (lub odwrotnie: brązowe z zielonymi plamkami - szczególnie młode liście są bardzo ciemne). Wymaga co najmniej średniego zbiornika: rośnie szybko, jest zdrowa i żywotna.

Odmiana silna, zdrowa, duża o pełnych, czystobiałych kwiatach. Świetnie czuje się w średnich i dużych oczkach. 

Nieduża odmiana o ładnych, choć niedużych, czerwonych kwiatach. Kwitnie bardzo intensywnie i obficie; jest też jedną z pierwszych z kwiatami jeszcze w maju, kwitnienie kończy w październiku. Liście dość mocno wcięte u nasady.

Kwiaty jasnożółte, gwiaździste; płatki mocna zwężające się ku końcom. Zielone liście z wierzchu mocno nakrapiane brązem, pod spodem czerwonobrązowe. Kwitnie dość intensywnie, nadaje się do średnich i dużych oczek wodnych.

Nowa polska odmiana o kwiatach różowych. Płatki wydłużone, w biało-różowe prążki. "Zebra" została wyróżniona w 2021r. III miejscem w konkursie na najlepszą zimotrwałą lilię wodną (waterplants.it).

Grzybień rodzimy dla gorących stref Azji, narodowy kwiat Bangladeszu i Sri Lanki o dużym znaczeniu symbolicznym w buddyzmie. Kwiaty gwiaździste, wyniesione ponad wodę, błękitne (choć w wybarwieniu może występować spora zmienność w stronę fioletu lub nawet różu). Uprawiana także w akwariach jako roślina podwodna.

Lilia o białych, dużych, kwiatach z mocno zaznaczonym żółtym środkiem. Łagodne, szerokie płatki sprawiają, iż kwiat przypomina rozwiniętą różę. Odmiana ta nadaje się również na stanowiska półcieniste, a na stanowisku w pełnym słońcu kwiaty pozostają otwarte do późnego wieczora.

Grzybieńczyk to „fałszywa” lilia wodna: okrągłe pływające liście i kłącza zakorzenione w dnie na głębokości około 0,5m tak bardzo przypominają miniaturowego grzybienia.

Piękna, delikatna paproć o liściach jak koperek (anglojęzyczni mówią „paproć marchewkowa” a w Azji jest znana jako „koronka syczuańska”). Najlepiej czuje się w miejscach ocienionych, osłoniętych i wilgotnych. Dobrze jest okryć ją na zimę - w naszym ogrodzie rośnie już kolejny sezon.

Onychium japonicum to piękna, delikatna paproć o liściach jak u marchewki (Onychium cryptogrammoides jest delikatniejsze, bardziej przypomina koperek). Najlepiej czuje się w miejscach ocienionych, osłoniętych i wilgotnych, ale nie mokrych. Dobrze jest okryć ją na zimę, choć w naszej strefie klimatycznej (Polska zachodnia) jest uprawiana z powodzeniem.

Ciekawa paproć rodzima dla polskiej flory, rzadka i chroniona. Spotkać ją można na pastwiskach i łąkach trzęślicowych całej półkuli północnej: lubi miejsca słoneczne, wilgotne. Wyglądem nie przypomina "tradycyjnych" paproci: jej liście są gładkie, jajowate, jasnozielone. Na ich tle od maja do sierpnia sterczy kłos zarodnionośny mogący się kojarzyć z niezbyt wyrafinowanym kwiatem. Może to jest właśnie pożądany przez wszystkich kwiat paproci?

Orontium dobrze się czuje wysadzone w zasobne podłoże o kwaśnym odczynie, z zawartością mułu lub gliny. Można je sadzić dość głęboko - na głębokości prawie 0,5m (wykształci wówczas liście podwodne lub pływające po powierzchni wody) lub zdecydowanie płycej. Należy zapewnić sporo miejsca jego korzeniom: koszyk lud doniczka powinny być wystarczająco obszerne pozwalając na ich rozrastanie, jeszcze lepiej sadzić je w naturalnym, lekko mulistym podłożu. W Polsce nie powinno wymarzać.

Długosz to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, preferuje gleby kwaśne. Osmunda cinnamomea to gatunek charakteryzujący się dużym wigorem, wspaniałą odpornością na mróz (odnotowana nawet Alasce) i szczególnymi walorami dekoracyjnymi.

Duża, wilgociolubna paproć, która preferuje gleby kwaśne. Długosz Claytona rośnie w Ameryce Północnej na bagnach, brzegach jezior i strumieni. Przyjmuje się, że w miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, spotyka się go jednak także w miejscach suchych i słonecznych - jest gatunkiem bardzo tolerancyjnym co do stanowiska. Jego angielska nazwa to "interrupted fern" czyli "przerwana paproć": zarodniki na zarodnionośnych pędach umiejscowione są pośrodku w charakterystyczny sposób tworząc jakby lukę w liściu. Gatunek bardzo mrozoodporny.

Długosz królewski to okazała paproć, którą można spotkać w miejscach podmokłych: na groblach,  brzegach wód, w wilgotnych zaroślach, rowach. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym. Preferuje gleby kwaśne. Dorosłe osobniki wytwarzają zarodniki na wybranych frondach usytuowanych w środku kępy i nieco podobnych kwiatostanów: wyprostowane, zdecydowanie różne od pozostałych.

Długosz królewski to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosną na stanowisku słonecznym. Preferuje gleby kwaśne. 

Uroczy szczawik z górskich terenów Argentyny i Chile: wymaga miejsca słonecznego, podłoża dobrze zdrenowanego (zwłaszcza zimą nie może mieć mokro). Może zimować w gruncie, ale co kilka sezonów warto wykopać bulwki i po przesuszeniu wysadzić ponownie. Polecamy na skalniaki: miejsce powinno być zaciszne i koniecznie jasne dla obfitego kwitnienia, a podłoże lekko kwaśne. 

Kwiaty są duże, pojedyncze i mają kolor strażackiej czerwieni. W środku wypełnione są złotożółtymi pręcikami - gdyby nie to wyglądałaby jak mak. Pędy kwiatowe bardzo mocne - idealna do bukietów, w ogrodzie nie wymaga podpór. 

Kwiaty pojedyncze, jasno morelowe. Dno kwiatowe jest ciemniejsze niż górna część płatków, dzięki czemu kwiaty wyglądają jakby świeciły. Bardzo wczesna. Bardzo piękna. Pachnąca. 

Kwiaty półpełne, głęboko bordowe, niemal czarne i niezwykle błyszczące. Spomiędzy płatków błyskają złote pręciki i pylniki. 

Bardzo duże kwiaty w kolorze koralowym lub łososiowym - piękna mieszanka różu z pomarańczowym; coraz jaśniejsze wraz z rozkwitaniem/przekwitaniem. Płatki rozbielone na brzegach, kwiaty bardzo kształtne - jedna z najpiękniejszych piwonii w naszej kolekcji. Ceniona odmiana uprawiana na kwiaty cięte.

"Koralowy zachód słońca" - piwonia o półpełnych, kulistych, koralowych kwiatach. Kolor początkowo bardzo mocny, intensywny, wpadający w róż, pod koniec kwitnienia staje się jaśniejszy, niemal kremowy. Kwiaty bardzo duże, pachnące, cenione w bukieciarstwie.

Wczesna odmiana o licznych, podwójnych kwiatach w kolorze maślanym. 

Kwiaty buraczkowe, półpełne, o intensywnym zapachu. Okazała. Jedna ze starszych europejskich odmian piwonii - wyselekcjonowana we Francji w połowie XIXw.  

Wysoka, mocna odmiana o wielkich, pełnych kwiatach. Pomimo, że pędy kwiatowe są mocne i sztywne, w okresie kwitnienia warto podeprzeć je dodatkowo z uwagi na wielkość i ciężar kwiatów. Płatki błyszczące, intensywnie czerwone. Kwiaty pachną. 

Kwiaty pojedyncze w odcieniach różu i łososia: na płatkach liczne plamy i smugi, dodatkowo z każdym dniem kwitnienia traci tony morelowe na rzecz nasyconych różowych. Kępa tej piwonii jest wielokolorowa i dynamicznie się zmienia. 

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej o pięknych, żółtych kwiatach z czerwono zaznaczonym środkiem. Jedna z niższych międzysekcyjnych. Kwiaty kremowe lub żółte, wyraziste, bardzo piękne.

Kwiaty pojedyncze lub podwójne, kremowo żółte z czerwonym dnem kwiatowym i lekko zaczerwienionymi końcówkami płatków. 

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej o kwiatach żółtych, jasno koralowych lub morelowych (kolory zmieniają się zarówno w odcieniu jak i nasyceniu barwy).

Kwiaty półpełne, bardzo liczne. Płatki bladoróżowe, później białe białe, fuksjowe u nasady. Tworzy zgrabne kępy.

Kwiaty tej piwonii są intensywnie różowe lekko zabarwiony fioletem (blaknące ku końcowi kwitnienia), bordowe u nasady, z żółtymi pręcikami. Początkowo są pojedyncze, z wiekiem coraz pełniejsze. Kwitnie obficie na mocnych, sztywnych pędach. Jej nazwa oddaje wczesne kwitnienie: pierwsza w sezonie z otwartymi kwiatami.

Bardzo duże, półpełne, pachnące kwiaty. Płatki żółte, czerwone u nasady. Kwitnie długo i obficie.

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej. Dno kielicha kwiatowego niemal bordowe, prześwituje przez koralowe i różowe płatki, które z każdym dniem stają się jaśniejsze - kontrast interesująco się pogłębia. Kwiaty półpełne, duże, pachnące. Kwitnie długo.

Kwiaty pojedyncze lub podwójne, mogą być pastelowo żółte lub zdecydowanie bardziej cytrynowe, na płatkach zdarzają się różowe przebarwienia. Kępa niska i dość zwarta.