Rośliny A-Z

Rozetki mięsistych, owłosionych, pstrokatych liści o ząbkowanych brzegach, nad którymi w porze kwitnienia unoszą się drobne bladoróżowe kwiatki. Lubi cień, rośnie chętnie wśród kamieni, w szczelinach skalnych.

Trawa występująca niemal na całej kuli ziemskiej, na terenach mokrych lub okresowo zalewanych, najczęściej żyznych i bardzo  żyznych - bogatych w azot. Uprawiana jako trawa pastewna, zwłaszcza na podmokłych terenach. W naturze występuje na obrzeżach wód i w lasach łęgowych (dość dobrze rośnie na stanowiskach ocienionych).

Rukiew wodna chętnie rośnie na mokrym stanowisku i w płytkich  wodach, także płynących. W naturze często spotykana na stanowiskach okresowo zalewanych, w rowach i starorzeczach. Jej pędy mogą mieć od kilku centymetrów do nawet 3 metrów długości - pełzając po podłożu i wodzie tworzą dość ścisłą okrywę i mogą się przydać do  zadarniania brzegów oczek wodnych, strumyków, maskowania folii. Rukiew jest smaczną rośliną o zastosowaniu kulinarnym.

Miniaturka o zielonych liściach i wiosennym super looku: liście mają wówczas delikatną, czerwoną obwódkę i czerwoną końcówkę. 

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Płożąca się bylina spotykana na brzegach jezior, stawów, strumieni, w mokrych rowach. Często występuje w towarzystwie manny mielec i jeżogłówki. W ogrodowym stawie bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów  - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie; świetna do obsadzania pływających wysp.

Bylina na słoneczne lub ocienione, wilgotne stanowisko. Wprowadzona do polskiej flory w XIXw.  i zadomowiona - dziś spotykana nad wodami, w zaroślach. Chętnie rośnie na powszechnie uważanych za trudne ciężkich, gliniastych glebach. Tworzy gęste, zwarte łany, nie wpuszcza chwastów. Kwitnie bardzo obficie i długo. 

Rodzimy leśny dzwonek charakterystyczny dla jasnych zarośli, skrajów lasów i widnych lasów liściastych, nieoceniony w ogrodach typu leśnego. Kwiaty spore, niebieskie (nadają się do bukietów), pokrój wzniesiony. Lubi podłoże gliniaste, z zawartością wapnia. Odporny na podsychanie. 

Rodzimy leśny dzwonek charakterystyczny dla jasnych zarośli, skrajów lasów i widnych lasów liściastych, świetny w ogrodach typu leśnego. Kwiaty niebieskie, często zwieszone ku dołowi, pokrój wzniesiony. Liście w dwóch kształtach: tworzące rozetę są okrągławe (trochę podobne do przylaszczki), a na łodyżce rosną lancetowate. Lubi podłoże gliniasto-piaszczyste. Odporny na podsychanie. Te dzwonki odwiedzają między innymi pszczoły samotnice i murarki (te, dla których tak chętnie stawiamy w ostatnich latach hotele). 

Okazała rodzima bylina, prawdziwa ozdoba krajobrazu, piękny zwiastun końca lata. Obecna na skrajach lasów, leśnych polanach, w przydrożnych rowach. Ma wiele zalet medycznych. Jego żółte kwiaty to baldachy składające się z dziesiątków kwiatków-guziczków. Są atrakcyjnym pożytkiem dla pszczół, wspaniałe w bukietach. Wrotycz rośnie na każdej niemal glebie, także ubogiej, suchej, piaszczystej.

Rodzimy leśny dzwonek charakterystyczny dla jasnych zarośli, skrajów lasów, muraw, poboczy dróg, świetny w parkach, ogrodach typu leśnego. Kwiaty niebieskie, spore, umiejscowione w charakterystyczny sposób po jednej stronie łodyżki. Lubi podłoże gliniasto-piaszczyste. Odporny na podsychanie. Rozrasta się przez kłącza, a także się obsiewa. 

Kosaciec  żółty bardzo dobrze czuje się zarówno w wodzie jak i na stanowisku zaledwie wilgotnym - można go sadzić tam, gdzie występują wahania poziomu wody w stawie lub sadzawce, lub na pograniczu lądu i wody

Roślina podwodna, przeważnie zakorzeniona w dnie choć może również funkcjonować jako pływająca swobodnie w toni wodnej. W środowisku naturalnym występuje zazwyczaj w dużych skupiskach, zarówno w wodzie stojącej jak i wolno płynącej.

Pierwiosnek o żółtych kwiatach zabranych na szczycie niskich łodyg wyrastających z małych rozetek owalnych, głęboko unerwionych liści. Najbardziej lubi miejsca lekko ocienione, osłonięte i stale wilgotne - naturalne miejsca występowania tego pierwiosnka to stare parki.

Odmiana o bordowych/fioletowych kwiatach z żółtą gardzielą. Przez środek płatków biegnie jasna pręga. Ładny, kształtny kwiat.

Kwiaty żółte z oczkiem.