Rośliny A-Z

Pochodzi z Michigan i jest bardzo piękną hostą. Duża, o dużych sercowatych liściach, szerokich u nasady. Liść zielony, w lekko stłumionym odcieniu, margines żółty lub zielonkawo żółty. A kwiaty prawie białe. 

Trillium sessile należy do niższych trójlistów. Na wierzchołku pstrokatych liści "siedzi" czekoladowo brązowy kwiat. Leśna roślina okrywowa, długowieczna i łatwa w uprawie choć rośnie stosunkowo wolno. Lubi zasobne,  wilgotne i ocienione miejsca.

Jeszcze do połowy XX w. dość pospolity gatunek rodzimy występujący na mokrych łąkach. Obecnie pod ścisłą ochroną, od początku XXI w. na stanowiskach naturalnych objęty programem reintrodukcji przy naszym udziale.

Roślina leśna pochodząca z Azji. Kwitnie w kwietniu fioletowymi kwiatami, pod koniec kwitnienia rozwijają się liście. Liście początkowo nabiegnięte bordo, później zielone. Lubi gleby lekko wilgotne, ale dobrze zdrenowane.

Kokoryczka, która wiosną ma brązowe pędy i liście; wygląda wówczas zjawiskowo. W czasie kwitnienia zielenieje i zielona pozostaje do końca sezonu.

Trójlist o dużych, bujnych, zielonych liściach i kremowobiałych lub czysto białych kwiatach na szypułce. Bliższe badania wykazują podobieństwo tego gatunku do amerykańskiego Trillium erectum ze wschodniego wybrzeża, z którym może tworzyć mieszańce. Porasta lasy liściaste.

Kwiaty żółte z różowoczerwonymi plamkami na płatkach. Płatki usiane są plamkami w różnym stopniu: mogą być bledsze, nie występować na części płatków lub nawet może nie być ich wcale na poszczególnych kwiatach - prawdopodobnie zależy to od kondycji rośliny, ilości światła, nawożenia. Zielone liście mocno poplamione brązem. Kwitnie bardzo obficie. Odmiana zdrowa, żywotna.

"Pióra Feniksa" to hosta o złotych, lekko falowanych, wydłużonych zakończonych szpicem liściach na czerwonych łodyżkach. Złoty kolor jest najintensywniejszy wiosną, potem zielenieje. Pionowy pokrój.

Kwiaty różowe z zewnątrz i żółte w środku - piękna odmiana z serii "zachód słońca". Kolory mogą być mniej lub bardziej intensywne - pierwsze kwiaty bywają pastelowe, te późniejsze mocniej wybarwione, o bardziej skontrastowanej kolorystyce. Kwiaty liczne i pachnące.

Niezwykły kwiat, jednocześnie pełny i gwiaździsty - stanowi go wiele wąskich płatków. Rozpoczyna kwitnienie jako różowy, rzadziej dwukolorowy różowo-biały, pod koniec kwitnienia blednie do niemal białego. Pachnie (co docenią przede wszystkim ci, którzy uprawiają lilie wodne w tunelach).

Języcznik o pofalowanych i poskręcanych liściach. Poskręcane liście tworzą niedużą kępkę. Będzie mu służyć cienista rabata zasobna w kompost i wilgotna, ale zdrenowana.

Zielone liście mają niebieskawy nalot i wąski, żółty brzeg, który pod koniec lata staje się kremowy. Brzegi liści wdzięcznie pofałdowane, a czubkami zwieszone ku ziemi - kępa wygląda jak falbaniasta spódnica.

Mocno niebieskie liście złożone jak papierowy samolocik, stąd nazwa: "Zaraz Odlecę".

Liście w formie zielonych miseczek (a nazwa sugeruje nawet, że łyżeczek), lekko pomarszczonych. Kwiaty blado lila, obfite, nisko nad liśćmi.

"Rumieniec Joasi". Niebieskawo zielone liście oblane są wiosną fioletowym rumieńcem idącym wzdłuż głównego nerwu. Liście mają lekko zadarte i pofalowane brzegi i są zakończone w szpic .

Fajna zielona hosta o mocno wymiętych liściach. W nazwie trafne porównanie do jarmużu :)

Niebieskie, długie, spiczaste liście "drżą" dzięki pofałdowaniom brzegów. Kwiaty prawie białe.

Bardzo kolorowa: jaskrawo żółty środek liścia i zielony brzeg, czerwone ogonki liściowe. Kwiaty fioletowe na wysokich, czerwonych pędach.

Nie za duża, ale bardzo piękna. Niebieski środek okrągłego, pomarszczonego liścia otoczony jest nieregularnym, kremowym brzegiem. Wygląda jakby ktoś na kremowym bristolu namalował niedbale, kilkoma pociągnięciami szerokiego pędzla, niebieską plamę.

Pofałdowane, zakończone w szpic srebrzysto niebieskie liście dobrze utrzymują kolor. Odmiana średniej wielkości. Wydaje żywotne nasiona - obiecująca do krzyżówek.

Ciemiernik cuchnący ma mocno powcinane liście i zielonkawe kwiaty, lubi cień i wilgotne podłoże. Ten ma dodatkowo białe przebarwienia na liściach. 

Kokoryczka inna niż wszystkie: niezbyt duże, wąskie liście zebrane są w okółkach na wysokich, wyprostowanych łodygach. Kwiaty dzwoneczkowate, nieduże, koralowe z zieloną koronką, zwieszające się z tych samych okółków co liście.

Piękna hosta o zielonkawo żółtych, zwieszających się kaskadowo liściach. Ogonki liściowe czerwone, a brzegi liści pofalowane. Śliczna i duża. 

Kwiaty pojedyncze, jasno morelowe. Dno kwiatowe jest ciemniejsze niż górna część płatków, dzięki czemu kwiaty wyglądają jakby świeciły. Bardzo wczesna. Bardzo piękna. Pachnąca. 

Liście tego kopytnika są sercowate, zdobne w srebrnobiałe plamki i żyłki. Kwitnie wiosną, kwiaty są jednak słabo widoczne - ukryte wśród liści. W naturze występuje w lasach liściastych, w podłożu próchniczym, raczej okresowo podsychającym niż mokrym. Jest zimozielony, warto lekko okrywać go na zimę.

Kwiaty półpełne, bardzo liczne. Płatki bladoróżowe, później białe białe, fuksjowe u nasady. Tworzy zgrabne kępy.

Selekt kruszczyka olbrzymiego, rodzimego dla Ameryki Północnej. Bardziej okazały i barwniejszy niż nasz kruszczyk błotny (Epipactis palustris): okazy dorastają do prawie metra wysokości. Kwiaty są pomarańczowo-brązowe, całkiem spore, jednak to intensywnie bordowo fioletowe liście są u tego kruszczyka prawdziwym skarbem. Wymaga stale wilgotnego, próchniczego podłoża. Kłączy nie należy sadzić zbyt głęboko.

Piękny sport H. "Ben Vernooij": niebieskie liście są znacznie grubsze, brzeg liścia bardziej zielonkawy niż żółty. Nie jedzą go ślimaki, nie kąsają wczesne przymrozki - wygląda doskonale od początku do końca sezonu.

Świetna niebieska hosta o mocno pofałdowanym brzegu (wygląda jakby drżała). Niebieski kolor jest dość trwały, a gdy wreszcie letnie burze zmyją z liści puder puder, robi się ciemnozielona i lśniąca. Spód liścia pudrowany biało.

Klasyczny look: liść zielony z zielonkawym a później żółtym brzegiem. Jej piękno tkwi w pomiętej fakturze błyszczącego  liścia.

Biało obrzeżona wersja H. "Gentle Giant". Kępa wyprostowana, wysoka; liście u dorosłej rośliny okrągłe i pomarszczone, a biały margines całkiem szeroki, nachodzący lekko w głąb blaszki liściowej. Kto chce szybko mieć dużą, niech dobrze poi i karmi. 

Zjawiskowa: duże sercowate liście są zielone, wyraźnie unerwione i mają falujący, żółty brzeg (pod koniec lata kremowy). Kępa szeroka, rozłożysta.

Historia tego kruszczyka w europejskich ogrodach sięga połowy XIXw. - trafił do kolekcji pana Royle z brytyjskich kolonii w Azji. Aby osiągnąć sukces w postaci obficie kwitnącej, gęstej kępy należy pilnować, żeby podłoże było stale wilgotne ale - ważne szczególnie zimą - dobrze zdrenowane; kruszczyk uwielbia wilgoć, ale nie powinien rosnąć w wodzie. Kwiaty w pięknym kolorze ciemnego różu wyrastają po kilkanaście na jednym pędzie.

Oferowane rośliny są kilkuletnie, już kwitły. Rosną w doniczkach p11.

Przepiękny jagodowiec o liściach, które złocą się na koniec sezonu. Kwitnie wiosną charakterystycznymi żółtymi dzwoneczkami. Wymagania jak u pozostałych jagodowców: stanowisko cieniste, zasobne w wilgoć i próchnicę. Tworzy regularne, gęste kępy do 45 cm wysokości.

Ta hosta "papuguje słońce". Jej liście są żółte, twarde, pofałdowane na brzegach, zdają się drżeć od słonecznego żaru. Trochę mniejsza od "Coast to Coast" i bardziej pofałdowana.