Rośliny bagienne i płytkiej wody

Odmiana „Cat's Eye” ma białe kwiaty z pięknym rysunkiem na dolnych płatkach (żółta strzałka otoczona fioletową obwódką). Jest żywotna, silnie rosnąca, zdrowa.

Rodzima paproć wilgotnych siedlisk - torfowisk, lasów łęgowych, skrajów podmokłych łąk; w zespole z trzciną tworzy pło. Należy sadzić narecznicę w podłożu o kwaśnym odczynie, w miejscu podmokłym, mokrym, okresowo zalewanym. Jest nieocenioną rośliną cienistych i mokrych zakątków w ogrodach i parkach, choć przy dostatku wody może rosnąć także w miejscu słonecznym.

Czysto białe lub lekko zabarwione różem (zwłaszcza pod koniec kwitnienia) kwiaty są stosunkowo duże i bardzo intensywnie pachną - w okresie kwitnienia, który trwa u tej rośliny w zasadzie całe lato, wabią wszystkich, którzy znajdują się w pobliżu... Anemopsis pochodzi z południowej części Ameryki Północnej, znosi zimy do -15 stopni C. Rośnie na stanowisku mokrym, bagiennym, słonecznym. Tworzy mocne, duże kępy. Pod koniec lata na liściach i pędach pojawiają się czerwone plamy, z czasem cała roślina przebarwia się na czerwono.

Pałka szerokolistna o liściach w dekoracyjne kremowe pasy. Zawsze poszukiwana. Popularna w dużych, ozdobnych ogrodach.

Piękna hybryda kosaćca żółtego o kwiatach w kolorze biskupim ze złotymi żyłkami na dolnych, szerokich płatkach. Trochę niższy niż czysty gatunek. Doskonale czuje się  posadzony w strefie płytkiej wody, podobnie jak popularny kosaciec żółty. Może też być uprawiany w wilgotnym miejscu w każdym ogrodzie (wymaga żyznego podłoża i słonecznego, stale wilgotnego stanowiska). Obficie kwitnie, bezproblemowo zimuje. 

Okazała bylina mogąca pełnić w ogrodzie rolę mniejszego krzewu - osiąga wzrost ok. 1m, ma zwarty pokrój. Warto sadzić ją w pojemnikach zakopanych w gruncie - ograniczy to jej rozrost i wędrowanie po ogrodzie. Fantastycznie prezentuje się zwłaszcza w okresie kwitnienia, gdy przyprószona kolorem pomarańczowym zieleń liści dostaje towarzystwo w postaci pomarańczowych kwiatów.

Wiosną 2022 w ofercie roślina kopana.

Jedna z ładniejszych dużych odmian skrzypów: długie pędy tej rośliny są proste i grube, wielu osobom kojarzą się z bambusem. 

Oferowane rośliny rosną w doniczce p9, mają co najmniej po 6 pędów. Należy sadzić 9 do 12 sztuk na 1m2.

Bardzo popularna i zawsze poszukiwana odmiana pełnokwiatowa do ozdobnych stawów i sadzawek. Wymaga stanowiska słonecznego, stale wilgotnego; nie powinien rosnąć w wodzie. Mniejszy od gatunku za to kwiaty duże, pełne - żółte pompony.

Liście osiągają średnicę około 60 cm. Kremowe przebarwienia są intensywniejsze gdy lepiężnik wysadzony jest w miejscu słonecznym; służy mu też oczywiście dostatek wilgoci - z liści można wtedy robić spore siodełka do traktorów ;)

Wspaniały, nietypowy, późnokwitnący pierwiosnek. Kwiatostany osiągają wysokość nawet 25 cm, wyniesione są na wysokich łodygach (nawet 80 cm) i rozkwitają od dołu - z dnia na dzień, w miarę otwierania się poszczególnych kwiatków, zmienia się dominanta kolorystyczna kwiatostanu od karminu do różowego tworząc ciekawy kontrast.

Ojczyzną tej rośliny jest Ameryka Północna - róża błotna porasta bagna a także brzegi jezior i rzek wschodniego wybrzeża. Tworzy okazałe krzewy.

Interesująca hybryda kosaćca żółtego o kremowobiałych kwiatach z delikatnymi fioletowymi żyłkami. Może być uprawiany w wilgotnym miejscu w każdym ogrodzie (wymaga żyznego podłoża i słonecznego, stale wilgotnego stanowiska). Doskonale czuje się też posadzony w płytkiej wodzie podobnie jak popularny kosaciec żółty.

Jedyny wilczomlecz wymagający wilgotnego podłoża. Jest okazałą byliną porastającą w naturze wilgotne łąki, brzegi zbiorników wodnych, podmokłe lasy. Występuje również w Polsce, jest jednak na tyle rzadki, że został wpisany na Czerwoną listę roślin. W ogrodzie interesujący przez cały okres wegetacyjny: od wiosny przez całe prawie lato żółte kwiaty ładnie kontrastują z zielenią liści, jesienią zapala się oranżem i czerwienią.

Kosaćce „pseudata” to stosunkowo nowa grupa kosaćców: krzyżówka Iris pseudacorus i I. ensata. Po Iris pseudacorus dziedziczą wspaniałą odporność na mróz oraz zdolność do rośnięcia w wodzie (zimą również mogą w niej pozostawać), dziedzictwem po I. ensata są cudowne kwiaty - ich wielkość i kształt.

Białokwiatowa odmiana jednej z najpiękniejszych roślin mokrej łąki. Wyselekcjonowana została w Niemczech, jej nazwa oznacza "zabawy elfów". Nadaje się doskonale do białego ogrodu - powinna być doceniona bo nie ma zbyt wielu białokwiatowych roślin na mokre stanowiska, do obsadzania stawów. Podobnie jak gatunek - wabi liczne pszczoły.

Firletka odmiany „Jenny” ma kwiaty pełne: różowe, trochę rozwichrzone pomponiki na ponad półmetrowych łodyżkach. Bardzo liczne. Można ja sadzić ją w ogrodach deszczowych (dobrze znosi okresowe zalanie, poradzi sobie ze względnym przesuszeniem), na ozdobnych założeniach typu łąkowego lub na wilgotnych rabatach.

Przypominająca do złudzenia czterolistną koniczynę niewielka paproć wodna (na wiosnę jej młode liście - jak u większości paproci - wyrastają na kształt pastorałów).

Ten czosnek można bez obaw sadzić w miejscach wilgotnych lub zdecydowanie mokrych, choć dobrze znosi też okresowe przesuszenie. Większy, bardziej okazały niż nasz rodzimy czosnek kątowaty; ma też większe kwiaty. W okresie kwitnienia chętnie odwiedzany przez błonkoskrzydłe i motyle.

Wspaniale ożywi „nudną” ścianę zieleni utworzoną przez trzciny i pałki wodne. Wysadzone w strefie bagiennej będzie wspinać się po wyższych roślinach i użyczać im swoich jaskrawych, różowych kwiatów.

Odmiana kosaćca żółtego o liściach w kremowo-zielone pasy. Przebarwienie na liściach jest szczególnie intensywne wiosną, latem może zanikać zupełnie. Charakteryzuje się niższym wzrostem niż gatunek.

Pierwiosnek o bordowych kandelabrowych kwiatach wyniesionych ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Pierwiosnki japońskie lubią miejsca wilgotne i cieniste - stanowią idealne towarzystwo dla leśnych paproci.

Bladoróżowe kwiaty utrzymywane pionowo na stosunkowo sztywnych łodyżkach pośród traw mokrej łąki. Kwitnie bardzo obficie, uwielbiany przez pszczoły. Idealna bylina do naturalistycznych nasadzeń okołowodnych.

Duża bylina o walorach architektonicznych - w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu. Wymaga miejsca mokrego lub co najmniej wilgotnego. Angielska nazwa tej wiązówki to „Queen of the Prairies” - „królowa prerii”).

Pierwiosnek o białych kandelabrowych kwiatach wyniesionych ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Pierwiosnki japońskie lubią miejsca wilgotne i cieniste.

Odmiana o kwiatach jasnożółtych z wyraźnym ciemnym rysunkiem u nasady płatków.

Pierwiosnek o różowych ("kwiat jabłoni") kandelabrowych kwiatach wyniesionych ponad przycupniętą przy ziemi rozetę liści. Pierwiosnki japońskie lubią miejsca wilgotne i cieniste - stanowią idealne towarzystwo dla leśnych paproci. Są łatwe w uprawie. Za żyzne, bogate w próchnicę podłoże odwdzięczą się bujnym wzrostem i obfitym kwitnieniem.

Wyselekcjonowana forma krwawnicy o niższym wzroście i kompaktowym pokroju. Intensywnie różowe kwiaty zebrane w kłosach intensywnie wabią pszczoły i motyle - w okresie kwitnienia pod kątem zainteresowania się nią pszczół może być porównana do budlei. Krwawnica polecana jest do obsadzania dużych zbiorników wodnych; można sadzić w grupach lub tylko jako pojedynczy akcent; "Robert" polecany jest do obsadzania mniejszych stawów i oczek wodnych.

Rdest wężownik występuje w naturze na mokrych łąkach. Ma kwiaty bladoróżowe, u odmiany "Superba" większe i "pełniejsze" niż u gatunku (wielkości sporego kciuka). Stosowany jest do obsadzania zbiorników wodnych, do okrywania i umacniania kłopotliwych brzegów i skarp - doskonała roślina okrywowa! Bardzo dobrze daje sobie radę także w przeciętnych warunkach ogrodowych, wystarcza mu przeciętnie wilgotna gleba i chętnie lekko ocienione stanowisko.

Amerykański kuzyn naszego pełnika jest u siebie rośliną o ograniczonym zasięgu i występowaniu i z tej racji objęty ochroną. Obecny na mokradłach i wzdłuż strumieni, w miejscach ocienionych. Niższy i o jaśniejszych kwiatach niż pełnik europejski lub chiński.

Ogrodowa odmiana tataraku zwyczajnego o długich, mieczowatych liściach w kremowobiałe i zielone pasy. Tatarak paskowany dorasta do około metra (rośnie wolniej i nie osiąga takiej wielkości jak czysty gatunek).

Roślina elegancka – biały kwiat w formie spaty (po przekwitnięciu pojawi się w jego miejsce kolba z czerwonymi jagodami), błyszczące, ciemnozielone liście. Jej nazwa wywodzi się z greki i oznacza „bagienną piękność”.

Turzyca popularna w Polsce, zwłaszcza na nizinach. Spotykana najczęściej na siedliskach zasobnych – torfowiskach, starorzeczach, brzegach glinianek, rowów. Na stanowiskach występuje licznie, często tworząc zwarte monokultury. Przydatna w obsadzeniach naturalistycznych, szczególnie gdy potrzebne są duże, jednolite połacie na granicy lądu i wody. Stosowana w biologicznych oczyszczalniach ścieków.

Odmiana wiązówki charakteryzująca się złotymi przebarwieniami na ciemnozielonych liściach. Potrafi być dużą byliną o walorach architektonicznych - w założeniu ogrodowym może pełnić rolę krzewu; potrafi też zająć skromniejsze miejsce wśród traw na łące i pokazać swoją urodę tylko w czasie kwitnienia.

Ozdobna trawa o bardzo silnie skontrastowanej kolorystyce biało-zielonych liści. Dobrze znosi miejsca mokre, bagniste ale rośnie także na suchszych stanowiskach.

Roślina wodna, którą często spotka się nad brzegami rzek, na torfowiskach i starorzeczach. Zaczyna wegetację wczesną wiosną. Liście lancetowate, pierwsze wiosenne liście brązowe, z czasem zielenieją.