Ogrody Wodne

Odmiana o bardzo długim czasie kwitnienia (od jesieni do wiosny), dobrym wigorze. Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone. Kwiaty w kolorze śniegu na Mont Blanc.

Pierwsza czerwona odmiana, którą zobaczycie w ogrodzie pod kwiatem. Kwitnie obficie. Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone.

Sport H. "Orange Marmalade", tak samo radośnie kolorowy. Niebieskawy brzeg szerszy niż u "Marmalade", liść trochę sztywniejszy, bardziej mięsisty.

Żółty liść (latem staje się kremowy, potem biały) ma szeroki, naciekający nieregularnie ku środkowi, ciemnozielony brzeg. Hosta o wyglądzie bardzo klasycznym. Rośnie zdrowo, bez kaprysów.

Ranniki to rośliny leśne, które można spotkać w naturze w Europie Południowej i Zachodniej. Bardzo szybko (bo już w XVI w.!) trafiły do upraw w parkach i ogrodach, a stąd trafiły do naszych lasów i zarośli. Dobrze się czują na stanowisku ocienionym, najlepiej jeśli gleba jest przepuszczalna, wilgotna, próchnicza. Kwitną u zarania wiosny - stąd ich nazwa.

Oferujemy mieszankę odmian w p9. Na zdjęciach można zobaczyć, z jakich odmian zbierane były nasiona. W każdej doniczce jest jedna roślina kwitnąca, a za jakiś czas pod tymi kwitnącymi wzejdą mniejsze siewki, i powinno ich być sporo. Te zakupy to randka w ciemno: nie wiadomo jak zakwitną te młode...

Gatunek endemiczny dla Karpat, znany w Polsce z jednego stanowiska w Tatrach Zachodnich. Rośnie na suchych górskich łąkach, na półkach skalnych porośniętych trawami i na leśnych polanach - lubi miejsca słoneczne lub lekko zacienione, podłoże wapienne, suche. Biało kwitnąca forma bardzo rzadko spotykana.

Symbol roślin chronionych w Polsce, roślina niemal mityczna. Rośnie na glebach ubogich, suchych i gorących. W naturze można go znaleźć przede wszystkim na południu Polski - na słonecznych wapiennych zboczach gór, ale także w murawach kserotermicznych, na suchych łąkach, na obrzeżach lasów w północnej części kraju. Jest zdecydowanie światłolubny. Przylatują do niego pszczoły, trzmiele i chrząszcze.

Jedna z najlepszych niebieskich - ten kolor, ta faktura! Odmiana o falujących niebieskich liściach, pogniecionych, mocnych i twardych. Tworzy zgrabne kępy, rośnie dość dobrze, choć wolelibyśmy, żeby się szybciej rozrastała. Kwitnie na bardzo blady lila, prawie biało.

Mało znana ciemiężyca, warta spopularyzowania: pomimo że pochodzi z Tajwanu, jej mrozoodporność jest bardzo wysoka i w naszym klimacie dobrze daje sobie radę. Jest nieduża - rodzime ciemiężyce wymagają sporo miejsca, ta może rosnąć nawet w niewielkim ogródku.

Kwiaty buraczkowe, półpełne, o intensywnym zapachu. Okazała. Jedna ze starszych europejskich odmian piwonii - wyselekcjonowana we Francji w połowie XIXw.  

Kwiaty duże, w kolorze żywej, raczej jasnej czerwieni, bardzo trwałe zarówno w ogrodzie jak i w wazonie. Liczne. Nie pachną. 

Liście ciemnozielone, skórzaste, zimozielone a na ich tle podwójne żółte kwiaty. Kwitnie bardzo obficie. 

Roślina bardzo rzadka i delikatna, wymaga ochrony przed mrozem. W naturze znaleźć można tego cyklamena na libijskim przedgórzu, gdzie cieszy się łagodnym klimatem śródziemnomorskim. Gleba może zawierać wapń i koniecznie musi być przepuszczalna. Kwitnie wczesną jesienią różowymi kwiatami o ciemniejszym nosku i słodkim zapachu. Jego liście są spore i mają kształt liści klonu z mniej lub bardziej wyraźnym białym rysunkiem. 

Sport gigantycznej hosty "Empress Wu": oprócz wielkiego wzrostu mamy tu jeszcze jasny brzeg wokół niebieskawo zielonego liścia. Hodowca każe jej dać 5 lat na osiągnięcie docelowego (czyli ponad metrowego) wzrostu. Oczywiście im żyźniejsze podłoże i im więcej wody tym lepiej.

Bardzo specjalna odmiana: jaskrawożółte liście osadzone są na czerwonych ogonkach liściowych. Blaszka liściowa pofałdowana, z wierzchu błyszcząca a pod spodem matowa. Tworzy gęste, zwarte kępy. Wspaniale wybarwiona zwłaszcza w miejscu odwiedzanym przez poranne słońce.

Liście błyszczące, zielone z żółtym brzegiem; ładnie wykrojone w kształcie serca. Czerwone ogonki liściowe ładnie wyeksponowane dzięki pionowemu pokrojowi rośliny (szczególnie gdy rośnie na wyniesionej rabacie).

Mała, niebieska (wiosną bardzo, później niebieski nalot zmywa się i kolor traci na intensywności). Liście - okrągłe, bardzo pomarszczone miseczki. Kwiaty prawie białe.

Duże, gwiaździste, jasnożółte kwiaty wyniesione ponad wodę. Liście owalne, oliwkowozielone (słabo cętkowane jak na odmianę o żółtych kwiatach). Żyworodna - młode rośliny pojawiają się na roślinie matecznej w formie rozmnóżek.

Kłączowa bylina wschodniej części Ameryki Północnej. W kanadyjskich, umiarkowanie cienistych lasach tworzy podobny aspekt wiosenny jak nasze rodzime zawilce. 

Kwiat krwistoczerwony, bardzo duży (18 cm średnicy), przez środek płatków jasna pręga. Gardziel zielonkawa.

Tulejnik o białych kwiatach, które mogą sięgać prawie do kolan. Kwiaty pachną piżmem. Wymaga stanowiska wilgotnego, lekko ocienionego, o żyznym podłożu. W naturze rośnie na bagnach, w podmokłych zaroślach i na obrzeżach lasów, nad strumieniami i rozlewiskami. Warto starannie wybrać dla niego miejsce: jest długowieczny, ale źle znosi przesadzanie.

Ta bulwiasta bylina pochodząca z Chin i Tybetu to nowość wśród oferowanych w Europie roślin cieniolubnych. Duże, żywozielone, błyszczące liście mają od 5 do 9 klap. Kłącze silne, pełzające, z włóknistymi korzeniami. Wymaga stanowiska ocienionego, gleby zasobnej i wilgotnej (podobnie jak Darmera peltata). Kwiaty pod spodem liścia, jesienią czerwone lub czarne jagody.

Oferowana odmiana pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej - porasta tam lasy liściaste. Lubi zasobne, cieniste stanowiska o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie. Kwiaty białe z czasem przechodzące w róż, lekko zwieszone, liście jednolicie zielone.

Piękny liliowiec o dużych (15 cm średnicy), kremowo białych kwiatach rozświetlonych zielonkawą gardzielą. Płatki masywne, mięsiste. Pachnie delikatnie.

Odmiana o zabawnej nazwie „ręce do góry” pochodzi od słynnej „Praying Hands”. Nieco niższa, liście zielone, grube, poskręcane, ogonki liściowe krótkie. Żółty brzeg liścia.

Sport H. „Blue Mouse Ears”, jak odwrócona wersja H. „Snow Mouse”. Liście małe, grube, zaokrąglone; brzeg biały, środek zielony z lekko niebieskawym nalotem. Kwiaty jakby przypięte od innej rośliny: na grubych, krępych łodygach.

Złote mysie uszka o okrągłych, lekko pofałdowanych, masywnych liściach. Pod koniec lata nabiera bardziej zielonkawego odcienia.

Kukułka, storczyk szerokolistny, stoplamek to rodzimy storczyk o prostej, grubej łodydze, na której szczycie w maju pojawiają się różowe kwiaty zebrane w zwarty kłosowaty kwiatostan. Liście mniej lub bardziej nakrapiane ciemnymi plamami. W Polsce dość rozpowszechniony na całym niżu, porasta mokre łąki, torfowiska jest jednak rośliną chronioną. Rośliny te bardzo łatwo krzyżują się między gatunkami, u osobników otrzymanych z siewu często występują różnice w wysokości, kształcie kwiatów, wybarwieniu liści.

Liście szaroniebieskie, zaokrąglone, dość grube (dzięki temu niechętnie atakowana przez ślimaki i dość długo utrzymująca się jesienią). Jej największym atutem są czerwono nakrapiane ogonki liściowe - intensywnie i aż po nasadę liścia. 

Sport H. „Andrew” wyselekcjonowany przez T. Aventa: biały liść okolony niebieskim brzegiem, powykręcany i pofałdowany. Latem biel liścia lekko zielenieje i dzięki tej dodatkowej dawce chlorofilu „Hans” rośnie znacznie lepiej niż „Andrew”.

Na początku sezonu jasnozielony środek okolony żółtawym brzegiem, z czasem środek staje się w zasadzie żółty a brzeg biały - rzadko spotykana kombinacja. Przez jakiś czas jedną kępę tworzą liście zielone z żółtym i żółte z białym brzegiem. Kwiaty białe, pachnące.

Odmiana o dużych, półpełnych bladoróżowych kwiatach.

Rośnie w doniczce 3-litrowej.

Liście sercowate, niebieskawo zielone z szerokim, kremowożółtym, lekko pofałdowanym brzegiem.

Mocno niebieskie, ostro zakończone liście na czerwonych (właściwie śliwkowo fioletowych) ogonkach. Kwiaty prawie białe - piękna.

Bardzo duże, błyszczące zielone liście na czerwonych ogonkach, od których na blaszkę liściową nachodzi delikatnie ciemna czerwień. Nerwy wyraźnie widoczne.