Ogrody Wodne

Średniej wielkości hosta o żółtych liściach, wydłużonych, zakończonych szpicem, zwieszających się jak wodospad w Kent. Ogonki liściowe ciemno śliwkowe, przypudrowane. Przypudrowany jest też cały liść.

Liście błyszczące z nieregularnym kremowym brzegiem - szerokim przy szpicu liścia i zanikającym u nasady, wypukłe. Ogonki liściowe i pędy kwiatowe bardzo ciemne.

Czerwone ogonki i intensywnie żółty, ładnie unerwiony, pofałdowany liść. Nieduża. Dobrze jest dać jej trochę słońca dla lepszego wybarwienia.

Słodka, niewielka odmiana o małych, gwiaździstych, dwukolorowych kwiatach. Kwiaty bywają "łaciate", może być też tak jak na naszym zdjęciu: jeden kwiat białym, drugi różowy. Liście z dominantą brązu lub bordo, brązowe z zielonymi plamami.  

Nowa polska odmiana o kwiatach różowych. Płatki wydłużone, w biało-różowe prążki. "Zebra" została wyróżniona w 2021r. III miejscem w konkursie na najlepszą zimotrwałą lilię wodną (waterplants.it).

Świetna hosta: niebieskie liście o falujących brzegach na czerwonych nóżkach. Całość ma pokrój wazowy, dzięki czemu hosta ładnie pokazuje swoje urocze nóżki. Fajnie gdyby jeszcze kwiaty były białe, ale nie, są fioletowe.

Liście tej hosty są chłodne, stalowoniebieskie - biały puder pokrywa nie tylko spód ale i wierzch liści. Zwraca też uwagę ich forma: są złożone ku środkowi, powykręcane, pofalowane na brzegach i mają wykręcone końcówki - kępa wygląda jak zamarznięte ognisko.

"Różowy pompon" - kwiaty cukierkowo różowe, wielopłatkowe (ponad 100 płatków), leżące na wodzie, dość duże. Nowo otwarte kwiaty maję zmięte płatki - jest ich wiele, a były ciasno upakowane w pąku. Wspaniała, stosunkowo nowa odmiana, wyróżniona drugim miejscem w konkursie na "najlepszą zimotrwałą roku 2012" według IWGS.

Długie, czerwone ogonki + liść zielony z białym brzegiem (a może nawet zdarzy się streaked!) i macie hostę "Wdzięczną Czerwoną".

Piękny, sercowaty liść jest najpierw zielony i ma żółte obrzeże, potem nabiera niebieskich tonów a obrzeże bieleje. Kwiaty prawie białe.

Słodka miniaturka od Boba Solberga. Środek błyszczącego liścia w kolorze "zielone jabłuszko" (przy większej dawce słońca prawie żółty), brzeg wąski, ciemnozielony. Tworzy gęstą, zwartą kępkę.

Ta "prawie nieprawdziwa" hosta jest tetraploidem H. "Almost". Oznacza to, że ma cztery komplety chromosomów zamiast dwóch, dzięki czemu jej cechy odmianowe są wzmocnione: zielone liście są grubsze i chyba bardziej błyszczące, a czerwony nerw biegnący przez środek liścia jest niemal czarny i rozlewa się znacznie bardziej na blaszkę liściową. 

Przepiękny liść niebieski jak dżins, w kształcie serca z ostrym czubeczkiem. Hosta średniej wielkości lub duża.

Trójkątne, niebieskie liście tej hosty mają mocna pofałdowane kremowe brzegi. Kwiaty prawie białe. 

Duża i niebanalna hosta: liście zielone z szerokim, nieregularnym brzegiem naciekającym ku środkowi. Brzeg wyraźnie pofałdowany, początkowo bardziej krem, potem biały. Prawie białe kwiaty. 

Zaczyna sezon ze złotożółtymi liśćmi, które potem zielenieją. Brzegi liścia pofałdowane, ogonki liściowe mocno czerwone - śliczna. 

Tetraploidalna wersja H. "Chris' Tropical Sundown": liście tak samo słonecznie żółte ale jakie grube! Ogonki liściowe czerwone.

Olbrzym o niebieskawych liściach z kremowym brzegiem. Kwiaty blado lila. Tą hosta można zagrać na wiele sposobów, w grę wchodzi nawet wciśnięcie do niedużego ogrodu i uzyskanie efektu dżungli.

Złotożółte, wydłużone liście z lekko pofałdowanymi brzegami i ładnie zarysowanym unerwieniem zwieszają się wdzięcznie. Ładnie rozjaśnia cieniste zakątki. 

Zielone liście mają kremowo zielone, szerokie i nieregularne brzegi. Ogonki liściowe czerwone.

Sport H. "Key West", z której pozostał złoty brzeg wokół zielonego liścia. Odmiana duża. Kwiaty prawie białe, znacznie powyżej liści. 

Liście zielone z wąskimi kremowymi brzegami, błyszczące i skórzaste. Długie i ostro zakończone. Pofałdowane na brzegach. Odmiana niska i taka "z pazurem".  

Piękna odmiana o zielonych liściach z białą plamą rozlewającą się nieregularnie i z licznymi naciekami na środku. Ogonki liściowe białe, kwiaty prawie białe na wysokich pędach. Ładnie przyrasta.

Sport uwielbianej H. "First Frost": tutaj liść jest zielony i błyszczący, a jego jasne obrzeże wąskie, początkowo żółte, latem czysto białe. Ślimaki ją omijają. 

Śmieszna piwonia o białych płatkach zebranych w kępkę na zielonej podstawie utworzonej przez szersze, zielone płatki. Kwiaty są spore, podwójne, sprawiają wrażenie całkiem puchatych - nasze zdjęcie niestety nie oddaje jej uroku. Odmiana należy do niższych, o zwartym pokroju - świetna do uprawy w donicach na słonecznych balkonach, tarasach. 

Kwiaty pojedyncze w odcieniach różu i łososia: na płatkach liczne plamy i smugi, dodatkowo z każdym dniem kwitnienia traci tony morelowe na rzecz nasyconych różowych. Kępa tej piwonii jest wielokolorowa i dynamicznie się zmienia. 

Kwiaty pojedyncze lub podwójne, mogą być pastelowo żółte lub zdecydowanie bardziej cytrynowe, na płatkach zdarzają się różowe przebarwienia. Kępa niska i dość zwarta.

Liście kremowe z idącymi od brzegów smugami w dwóch odcieniach ciemniejszej zieleni, brzeżki liści pofałdowane.  Od końca czerwca środek liścia przechodzi w jasną zieleń.

Piękny, odwrócony sport H. „Montana Aureomarginata”: środek jest zielonkawo żółty, brzeg zielony, naciekający nieregularnie ku środkowi. Liście błyszczące.

Wspaniały "gnieciuch": ciemnozielone liście są mocno pomarszczone, pogniecione; mają dziesiątki dołeczków i zagniecenia idące przez całą blaszkę liściową. Jest absolutnie wyjątkowa, choć nie jest to klasyczne piękno...

"Zaćmienie serca". Przepiękna hosta o dżinsowo niebieskich liściach z szeroki kremowym brzegiem.

Pochodzi z Michigan i jest bardzo piękną hostą. Duża, o dużych sercowatych liściach, szerokich u nasady. Liść zielony, w lekko stłumionym odcieniu, margines żółty lub zielonkawo żółty. A kwiaty prawie białe. 

Trillium sessile należy do niższych trójlistów. Na wierzchołku pstrokatych liści "siedzi" czekoladowo brązowy kwiat. Leśna roślina okrywowa, długowieczna i łatwa w uprawie choć rośnie stosunkowo wolno. Lubi zasobne,  wilgotne i ocienione miejsca.

Jeszcze do połowy XX w. dość pospolity gatunek rodzimy występujący na mokrych łąkach. Obecnie pod ścisłą ochroną, od początku XXI w. na stanowiskach naturalnych objęty programem reintrodukcji przy naszym udziale.

Roślina leśna pochodząca z Azji. Kwitnie w kwietniu fioletowymi kwiatami, pod koniec kwitnienia rozwijają się liście. Liście początkowo nabiegnięte bordo, później zielone. Lubi gleby lekko wilgotne, ale dobrze zdrenowane.