Ogrody Wodne

Niska piwonia dla swych delikatnych liści zwana „koperkową”. Kwiaty pojedyncze, intensywnie czerwone, błyszczące, jakby atłasowe ze środkiem wypełnionym kontrastującymi żółtymi pręcikami. Kwitnie bardzo wcześnie - już w kwietniu.

Hosty - urozmaicona kolekcja 8 wybranych przez nas odmian: zróżnicowanych pod względem wielkości, wybarwienia, kształtu liści. Dobry początek większej kolekcji...

Odmiany kupowane osobno mają wartość co najmniej 150 zł.

Krzyżówka piwonii chińskiej i drzewiastej o pięknych, żółtych kwiatach z czerwono zaznaczonym środkiem. Jedna z niższych międzysekcyjnych. Kwiaty kremowe lub żółte, wyraziste, bardzo piękne.

Ta hosta jest jak słońce: intensywnie żółte liście z falistymi brzegami na czerwonych ogonkach. Pokrój wyprostowany.

Hosta, która zaczyna na biało a kończy na niebiesko: pojawiające się wiosną liście są kremowobiałe, potem stają się żółtawe, z żółtych zielone a na koniec dostają jeszcze niebieskiego odcienia i są prawie niebieskie. Mistrzyni metamorfozy...

Nieduża złotożółta hosta z czerwonymi ogonkami. Liście wydłużone, dość mocno unerwione i pięknie pofalowane na brzegach.

Piękna krzyżówka z udziałem H. pycnophylla: jest większa, ma mocno pofalowany brzeg niebieskiego liścia; liść szeroki, całkiem masywny (lepszy niż rodzic), biały od spodu.

Kwiaty duże, podwójne, jednolicie ciemnoróżowe; kwitnie obficie. Z racji bujnego wzrostu polecana do dużej sadzawki. Wspaniała. Według IWGS "najlepsza zimotrwała lilia wodna roku 2006". 

Malinowe kwiaty są duże i obfite. Dno kwiatowe jest żółte, a pręciki ku mojemu zaskoczeniu zamiast żółtych są pomarańczowe, z czasem czerwone. Pomimo że kwiaty są wielopłatkowe, nie leżą płasko na wodzie lecz wystają ponad jej powierzchnię. Nieprzeciętna odmiana.

Liście żółte na wysokich, bardzo ciemnych (ciemny fiolet) ogonkach. Kontrast tych kolorów wygląda świetnie i ładnie się prezentuje: roślina ma pionowy pokrój. Warto wyeksponować tę odmianę sadząc na podwyższonej rabacie, murku przy schodach, w pojemniku.

Przepiękna. Kremowy środek liścia otoczony zielonkawym brzegiem (co najmniej 2 tony) nachodzącym nieregularnie ku środkowi. Brzeżek pofałdowany. Liście młodociane są wydłużone, z czasem robią się szerokie u nasady, sercowate. Należy do promowanej przez hodowcę kolekcji "Shadowland", stąd czasami Shadowland pojawia się w nazwie.

Mysie uszka są bardzo wyemancypowane, porównywalnie z laką Barbie: przedstawiamy "Mysz na księżycu". Ma lekko kędzierzawe, niebieskawo zielone liście (w kilku tonach) z białym brzegiem.

Okazały kruszczyk pochodzący ze skrzyżowania amerykańskiego Epipactis gigantea (który lubi tworzyć efektowne hybrydy) z azjatyckim kruszczykiem Thunberga. Lubi chłodne, wilgotne stanowisko z próchniczą, świeżą glebą. Rośnie bujnie, kwitnie obficie. Może rosnąć na obrzeżu sadzawki (byle miejsce nie było stale mokre a jedynie wilgotne), na przeciętnej rabacie bylinowej, słonecznej i umiarkowanie wilgotnej; dobrze daje radę także w pojemniku. Kwiaty są ładnie wybarwione.

Oferowane rośliny są kilkuletnie, już kwitły. Rosną w doniczkach p11.

Wyselekcjonowana forma o śnieżnobiałych płatkach i białych pręcikach - nic nie zakłóca czystej bieli kwiatów. Wymaga stanowiska ocienionego, zasobnego w kompost (liściowy) i lekko zasadowego. Kwiaty zamykają się pod wieczór oraz w pochmurne dni, liście są częściowo zimozielone. Jest rośliną chronioną.

Ta kokorycz pochodzi z Azji, obszar jej naturalnego występowania sięga na północy po półwysep Jamalski, na południe po Kazachstan; można ją znaleźć w Rosji, Mongolii i Chinach. Jako obca lecz zadomowiona roślina spotykana jest także w Skandynawii i podobno wszystkie spotykane tam rośliny to uciekinierzy z ogrodu Linneusza. Jest wysoka (najokazalsza z kokoryczy), a jej kwiaty mają kształt niemal pomponów składających się z rurkowatych kwiatków. Będzie szczęśliwa w umiarkowanie ocienionym miejscu, wilgotnym wiosną i suchszym w okresie lata. Bardzo mrozoodporna. 

Gruba blaszka liściowa wycięta w kształt serca, ciemno zielona z czerwonym, który napływa z ogonków liściowych i wlewa się w wyraźnie wyżłobione nerwy. Wiosną czerwony rumieniec także na brzegach liści. 

Duża kępa złotych liści - skarb w cienistym zakątku ogrodu. Liście mocne, grube, lekko pofalowane z wyraźnym unerwieniem.

Wczesna odmiana o licznych, podwójnych kwiatach w kolorze maślanym. 

Występuje też pod nazwą "Coral Beach". Kwiaty półpełne, bardzo duże i liczne; łososiowe. 

Przepiękna odmiana, o olbrzymich, pełnych, żółtych kwiatach; czerwone końcówki płatków. Obficie kwitnie w środku sezonu. Zdrowa, żywotna.

Średniej wielkości klapowane liście rozwijają się wraz z nadejściem pierwszych cieplejszych wiosennych dni. Na początku maja pod liśćmi pojawiają się szkarłatne kwiaty. Wymaga stanowiska ocienionego, gleby zasobnej i wilgotnej (ale zdrenowanej, bez zastoin). Świeże, wiosenne liście są brązowe albo nawet buraczkowe (zwłaszcza u starszych roślin), potem po czerwonym pigmencie zostają tylko plamki.

Roślina występująca w Korei i Japonii, nowa w europejskich ogrodach. Jej iście są jak poszarpane parasole - dzięki swojej fakturze stanowi  w cienistych zakątkach ogrodu ciekawe towarzystwo np. dla host. Wiosną,gdy wychodzi z gruntu, jej liście są delikatnie owłosione, jednak nie tak włochate i srebrne jak liście synejlesis tojadolistnej. Od nasady łodygi w centrum liścia rozbiegają się buraczkowe nerwy.

Niezarejestrowana nowość ze stajni Danny'ego Van Eechaute: duża hosta o szarozielonkawych liściach z pięknym, nieregularnym, żółtym brzegiem. Pochodzi od H. "Lakeside Roy El Streaked".

Świetna żółta hosta o dość mocno pofalowanych brzegach liścia. Ogonki liściowe różowe. Tworzy niskie kępy.

Wielka hosta o zielonych, błyszczących Liściach. Ładnie widoczne nerwy, brzegi liścia pofalowane. Odpowiednia na miejsca słoneczne i cieniste, ważne, żeby był dostatek wody i kompostu...

Pochodzi od legendarnej pasiastej H. "Mito-no-hana". Tutaj liść jest zielony z białą mgłą - jakby wariegacja rozprysnęła się po całej blaszce, intensywniej u nasady liścia. Kwiaty białe.

Piękność o wydłużonych, zakończonych w szpic, zielonkawo niebieskich liściach z kremowym, lekko falbaniastym brzegiem. Główny kolor liścia w kilku tonach niebieskiego/zielonkawego.

Przepiękna nieduża piwonia botaniczna o różowych, pojedynczych kwiatach. Pochodzi z Balearów, gdzie szczęśliwcy mogą ją znaleźć na słonecznych, wapiennych stokach. Jest endemitem - obszar jej występowania jest bardzo niewielki, a i w tym rejonie jest zagrożona wyginięciem. W ogrodach można ją uprawiać na skalniakach lub w przepuszczalnym podłożu.

Piękna piwonia międzysekcyjna o różowych kwiatach. Jej róż jest nieoczywisty, lekko brudny, wygląda jak szlachetny stary jedwab: wewnątrz kwiatu ciemniejszy, na zewnątrz lekko rozbielony. Pędy kwiatowe mocne - nie wymaga podpór. 

Odmiana średniej wielkości o zaskakująco dużych liściach w stosunku do długości ogonków. Złote, pomarszczone liście są wybrzuszone i spływają miękko ku ziemi tworząc bardzo efektowną kępę. I do tego niemal białe kwiaty!

Żółte, pięknie sercowate liście mają drobną falbankę na brzegach, trochę jakby brzegi były ząbkowane.

Nasłonecznione miejsce i sucha, uboga, piaszczysta gleba to miejsce niegościnne dla większości roślin. Na takim miejscu często wysiewa się sucholubną mieszankę łąki kwietnej. Jeśli nie chcesz przygotowywać terenu pod wysiew i zakładać swojej łąki od zera, możesz pomiędzy istniejące nasadzenia dosadzić rośliny z naszego zestawu SUCHA ŁĄKA.

Mokre lub stale wilgotne miejsce może być w ogrodzie kłopotliwe - nie wszystkie rośliny chcą mieć nogi stale w wodzie! Są jednak gatunki, które w takich warunkach czują się doskonale, a jeśli miejsce jest stale nasłonecznione, łatwo możesz stworzyć pachnącą, kolorową, wilgotną łąkę. Na takim miejscu często wysiewa się mieszankę łąki kwietnej. Jeśli nie chcesz przygotowywać terenu pod wysiew i zakładać swojej łąki od zera, możesz pomiędzy istniejące nasadzenia dosadzić rośliny z naszego zestawu MOKRA ŁĄKA. 

Świeża rzecz od Hansa Hansena i Tony Aventa z Plant Delights. Liście wręcz ciężkie od niebieskiego pudru i bardzo drżące dzięki pofałdowanym brzegom. Nie będzie smakowała ślimakom. 

Sport H. "Blue Mouse Ears" o liściach niebieskich, podobnych jak u rodzica, lecz jeszcze grubszych, twardszych, bardziej mięsistych.