Hosty

Sport H. „Blue Mouse Ears”, jak odwrócona wersja H. „Snow Mouse”. Liście małe, grube, zaokrąglone; brzeg biały, środek zielony z lekko niebieskawym nalotem. Kwiaty jakby przypięte od innej rośliny: na grubych, krępych łodygach.

Olbrzymia odmiana o złotożółtych liściach - od ogonków liściowych po czubek liścia.

Olbrzymia (przeszło metr wzrostu!), efektowna. Pochodzi od H. "Empress Wu", wzbogacona o żółty brzeg liścia, któremu dla lepszego koloru dobrze jest zapewnić trochę słońca. Liście jak anielskie skrzydła.

To zdecydowanie mój typ hosty: jednobarwna, niebieskawo zielona, o liściach masywnych jak skóra nosorożca, mocno zmiętych (co za faktura!), okrągłych. Całkiem spora.

Liście szaroniebieskie, miseczkowate, lekko pofałdowane, masywne. Pokrój wzniesiony, roślina wysoka. Kwiaty jasno lila, w chłodne lata niemal białe. Dobra tolerancja na słońce (chyba najlepsza wśród niebieskich odmian). Odporna na ślimaki.

Przypomina mi „Orange Marmalade” - ma ten sam urok. Jasny (na początku ciepło żółty, potem kremowy) środek liścia okala nieregularny zielony margines.

Tetraploidalna wersja H. "Chris' Tropical Sundown": liście tak samo słonecznie żółte ale jakie grube! Ogonki liściowe czerwone.

Tetraploid o grubych, żółtych  liściach na czerwonych ogonkach.

Złote mysie uszka o okrągłych, lekko pofałdowanych, masywnych liściach. Pod koniec lata nabiera bardziej zielonkawego odcienia.

Olbrzym o niebieskawych liściach z kremowym brzegiem. Kwiaty blado lila. Tą hosta można zagrać na wiele sposobów, w grę wchodzi nawet wciśnięcie do niedużego ogrodu i uzyskanie efektu dżungli.

Hosta o zwieszających się zielonych liściach z żółtawymi (bielejącymi pod koniec okresu wegetacyjnego), mocno pofałdowanymi brzegami. Jej bladoliliowe, prawie białe kwiaty są pachnące. Wyjątkowa.

Odmiana średniej wielkości o grubych liściach z zielonkawym środkiem i - w zależności od ilości światła - słonecznie żółtym lub kremowym, bardzo szerokim brzegiem. Bardzo wyrazista, ciepła, słoneczna. Liście pomarszczone.

Eric Smith uzyskał hostę o liściach fluorescencyjnych w pierwszej połowie okresu wegetacyjnego - widoczna z daleka, jaskrawa; później robi się bardziej stonowana - nie można błyszczeć cały czas...

Duża hosta o błyszczących, złotych liściach. Na początku sezonu zaczyna jako zielonkawożółta, z każdym dniem staje się bardziej złota. Dla koloru - stanowisko umiarkowani słoneczne.

Odmiana o podłużnych, lekko pofałdowanych złotych liściach.

Odmiana o liściach żółtych, z zielonymi przebarwieniami. 

Niewielka, klasyczna, niezawodna przy obsadzaniu brzegów i nasadzeniach masowych. Liście jasnozielone z kremowożółtym brzegiem. Ładnie się rozrasta i szybko tworzy zwarte, zgrabne kępy. Kwitnie długo i bardzo obficie fioletowymi kwiatami. Jest niewybredna - pasuje jej w zasadzie każde stanowisko, od słonecznego po cieniste. Znosi okresowy brak wody, choć oczywiście całą swą urodę pokazuje właściwie podlewana.

Sympatyczna, nieduża nowość o wyglądzie dobrego klasyka: liście okrągłe, żółte z niebieskozielonym brzegiem. Ładnie przyrasta.

Bardzo duża, elegancka odmiana o zwieszających się kaskadowo liściach. Liście szmaragdowozielone z kremowymi brzegami, pofałdowane, wydłużone i zakończone w szpic.

Odmiana średniej wielkości, liście słonecznie żółte (do sierpnia - potem lekko zielenieją), w ogrodzie dosłownie świeci, szczególnie wśród ciemnej zieleni. Wyhodował ją angielski „ojciec” wielu roślin Eric Smith, postać nietuzinkowa: kochał swoje rośliny tak bardzo, że gdy dla jakichś nie mógł znaleźć nabywcy i wspólnik skazywał je na kompost, Smith sadził je na kompoście...

Piękna odmiana wprowadzona do sprzedaży i opatentowana w 2001r. Bardzo podobna do H. „Touch of Class”: liście o żółtokremowym środku i szerokim niebieskim brzegu są grube i pięknie wykrojone, regularne. Odporna na ślimaki.

Duża funkia o grubych, mięsistych, mocno „pogniecionych” liściach. Zielone liście pokryte są niebieskim nalotem (szczególnie w zacienionym miejscu liść wydaje się niebieski) i obrzeżone dość szerokim kremowym pasem.

Długie, czerwone ogonki + liść zielony z białym brzegiem (a może nawet zdarzy się streaked!) i macie hostę "Wdzięczną Czerwoną".

Nieduża hosta o wąskich, poskręcanych, zielonkawo żółtych liściach z niebieskozielonymi brzegami. Wybarwienie środka liścia będzie mocniejsze i cieplejsze gdy pozwolimy jej rosnąć na stanowisku bardziej słonecznym. Liść gruby - odporna na ślimaki. Świetny sport H. "Ripple Effect" o bardziej poskręcanych liściach, przypomina też lubianą H. "Wheee!".

Niezwykle udany sport H. „Halcyon”: szeroki, absolutnie biały brzeg okala niebieski środek. Rośnie dość wolno.

Sport H.  „Blue Angel”. Liść początkowo ma biały środek, z czasem pojawia się na nim coraz więcej „nacieków” od strony niebieskiego obrzeżenia, pod koniec okresu wegetacyjnego prawie całkiem niebieski. Jedna z ciekawszych odmian. Liczne i duże białe kwiaty.

Złotożółte, mocno pogniecione liście mają przypominać starą biżuterię albo złotą zastawę stołową. Po polsku nazywałaby się "Repusowane złoto". Ma białe kwiaty. 

Świetna hosta: niebieskie liście o falujących brzegach na czerwonych nóżkach. Całość ma pokrój wazowy, dzięki czemu hosta ładnie pokazuje swoje urocze nóżki. Fajnie gdyby jeszcze kwiaty były białe, ale nie, są fioletowe.

Odmiana o zabawnej nazwie „ręce do góry” pochodzi od słynnej „Praying Hands”. Nieco niższa, liście zielone, grube, poskręcane, ogonki liściowe krótkie. Żółty brzeg liścia.

Nie dość, że przystojny to jeszcze olbrzymi - "Handsome Devil" przekracza metr wysokości, potrzebuje też sporo miejsca na boki. Wygląda jak H. "Empress Wu" z wąskim, kredowobiałym rantem wokół szmaragdowego liścia.

Sport H. „Andrew” wyselekcjonowany przez T. Aventa: biały liść okolony niebieskim brzegiem, powykręcany i pofałdowany. Latem biel liścia lekko zielenieje i dzięki tej dodatkowej dawce chlorofilu „Hans” rośnie znacznie lepiej niż „Andrew”.

Sport H. "Orange Marmalade", tak samo radośnie kolorowy. Niebieskawy brzeg szerszy niż u "Marmalade", liść trochę sztywniejszy, bardziej mięsisty.

Piękna hosta o liściu w trzech odcieniach zieleni: środek jest najjaśniejszy (okresowo kremowy, pod koniec wegetacji nawet biały), brzeg ciemnozielony a między nimi szarozielone smugi. Średniej wielkości.

Pochodzi od H. „Gold Standard” - liść początkowo jasnozielony, potem przechodzi w złoty, okolony cienkim białym brzegiem. Kolory liścia bardzo zmienne, na naszym zdjęciu w okresie przejściowym (przełom czerwca i lipca) - tricolor. Rośnie bardzo dobrze, szybko staje się gęstą, zwartą kępą.