Rośliny A-Z

Błyszczące, mocno podzielone frondy pokazujące się wiosną są koloru ceglastego lub miedzianego, potem zielenieją, jesienią znów stają się czerwonawe. Zarodniki na spodzie frond także czerwone - stąd nazwa paproci erythro to czerwona, sora to zarodniki, zaś czerwonozawijkowa bo pastorały pokazujące się wiosną są specyficznie zawinięte i czerwone... 

Paproć tolerancyjna na warunki, spotykana w wielu różnorodnych siedliskach: zarówno w lasach iglastych jak i mokrych łęgach na brzegu rzek i strumieni; generalnie preferuje gleby żyzne. Wzrost w zależności od warunków - od 10 cm do ponad 0,5 m. Liście koronkowe, ładnie powycinane.

Szarozielone liście z czerwonymi ogonkami - największa do tej pory odmiana o czerwonych ogonkach. Płodna, co czyni z niej świetny materiał dla hodowców chcących poprzez krzyżówki uzyskać nowe odmiany. Pokrój wyprostowany.

Jedna z pospolitszych amerykańskich paproci, łatwa w uprawie i bardzo tolerancyjna na różne warunki siedliskowe. Najlepiej czuje się oczywiście w próchniczej i wilgotnej glebie, bardzo dobrze znosi jednak gorsze gleby i suchsze stanowiska, daje sobie radę nawet w szczelinach skalnych. Jest częściowo zimozielona.

Liść posrebrzony, ogonki liściowe ciemne. Końcówki liści pozamieniane w  imponujące "grzebienie". Wymaga cienia lub półcienia, lubi gleby próchnicze i wilgotne o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym.

Naturalnie występuje w wilgotnych lasach ciepłych regionów Azji, deklarowana paproci mrozoodporność jest jednak bardzo wysoka - do 5 strefy (co oznacza, że znosi zimy z temperaturami do -30 stopni C).
Jej liście są  ładnie powcinane, ciemne i błyszczące, bardzo przypomina paprotnik chiński, choć jest od niego większa. Gatunek zimozielony, warto uprawiać go także jako paproć domową.

Odwrotny sport H. "Patriot": liście mają biały środek i ciemnozielony brzeg. Podobna do H. "Fire and Ice" - w pewnym sensie też przypomina płomienie, liście w podobny sposób powykręcane na końcówkach. Liście grube, twarde, nie dla ślimaków.

Hosta o liściach z ciemnozielonym środkiem i złotym, szerokim brzegiem - piękny, głęboki kontrast. Dobrze rośnie zarówno w miejscu cienistym jak i słonecznym. Tworzy rozłożyste kępy. Blaszka liściowa gruba i twarda - odporna na zakusy ślimaków.

Kwiaty prawie białe, dość duże.

Olbrzymia hosta o jednolicie zielonych, jęzorowatych liściach. Kwiaty prawie białe. Dobrze podlewana i nawożona osiągnie przeszło metr wysokości, nie niepokojona dzieleniem utworzy kępę o około dwumetrowej średnicy. Trzeba przygotować miejsce...

Ta świetna, nowa nerecznica przypomina pod kątem wybarwienia nerecznicę czerwonozawijkową: młode wiosenne  liście są zabarwione złotem, oranżem, potem zielenieją pozostają na nich jednak złotawe refleksy. Jest większa od czerwonozawijkowej, a jej wybarwienie jest głębsze, bogatsze. Wymaga wilgotnego, chłodnego stanowiska w dość głębokim cieniu i żyznej, próchniczej gleby.

Jedna z nielicznych host uwielbianych ze względu na kwiaty, a nie liście. Liście jasnozielone, często błyszczące; kwiaty duże, porcelanowo białe, pachnące. Lepiej kwitnie na stanowisku słonecznym.

Wyjątkowa odmiana, pięknie błyszczące liście z falującymi brzegami, mocno pogniecione. Kwiaty lawendowe na wysokich łodygach. Efektowna, trochę dziwna. Czy po polsku mogłaby się nazywać "skóra jaszczura"?

Kwiaty duże. Świeże i chłodne jak poranne zorze - spod delikatnego różu przebija delikatna złota poświata.

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o buraczkowych kwiatach. Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Odmiana o licznych, różowych kwiatach. Nagradzany w kategorii kosaćców syberyjskich.

Paproć o trójkątnych, mocno powcinanych, koronkowych liściach niesionych niemal poziomo. Tworzy gęste kępy. Bardzo przypomina Arachniodes standishi, od której powinna być bardziej mrozoodporna.

Niska trawa o żółtych liściach (chłodny odcień na stanowisku cienistym, cieplejszy na słonecznym), które przebarwiając się jesienią nabierają czerwonych tonów, szczególnie na końcach liści. Bordo na końcówkach także w środku sezonu, szczególnie intensywnie u roślin starszych. Tworzy kępy gęste, zwarte - doskonała okrywa terenu. Świetny "rozświetlacz" cienistych zakątków w ogrodzie.

Kremowe kwiaty z falbanką na brzegu płatków, gardziel zielona.

Duża odmiana o liściach ze złotym środkiem i szerokim, nieregularnym, zielonym brzegiem. Liście, duże, pomarszczone (nawet młode rośliny). Kępy duże, rozległe. Może rosnąć na stanowisku słonecznym.

Kwiat biały, dzwonkowaty z charakterystycznymi zielonymi znaczkami, dzięki którym wygląda jak biało zielona pszczoła. Ich pojawienie się zwiastuje koniec zimy. Wymaga stanowiska lekko ocienionego, wilgotnego, chłodnego, mile widziany kompost liściowy. Jest to największa ze śnieżyczek, odkryta w Turcji w drugiej połowie XIXw.  

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Rutewka lubi cień i umiarkowanie wilgotne stanowisko. Ma delikatne, mocno podzielone liście i drobne, różowe kwiaty wyrastające na osiągających prawie 2 m cieniutkich, ciemnobrązowych pędach - to robi z niej doskonałego kompana cieniolubnych roślin o dużych liściach (np. host) lub niekwitnących (np. paproci). Można jej także użyć do nasadzeń naturalistycznych i sadzić np. wśród traw.

Epimedium Younga to jedno z mniejszych epimediów. Kwiaty białe, u odmiany "Yenomoto" lekko zaróżowione, obfitsze i troszkę większe niż u innych youngianów, przepiękne zwłaszcza przy masowym nasadzeniu. Drobne liście tworzą gęste i zwarte kępy. Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami: nie wymaga gleb specjalnie żyznych, dobrze znosi okresowe susze.

"Tortilla Chip" to ładny, jednobarwny sport H. "Stained Glass". Liście są jasnożółte, dobrze rośnie w miejscu słonecznym jak i zacienionym.

Kwiaty różowe z malinowym okiem i malinową falbanką. Na dorosłej kępie 300 kwiatów w roku.

Niski liliowiec o niedużych lecz licznych (300 sztuk na dorosłej kępie) morelowych kwiatach.

Liliowiec o białych kwiatach z zielonkawą gardzielą i delikatną żółtawą falbanką.

Kwiat biały, pełny, bardzo kształtny z dość ciasno upakowanymi płatkami wewnętrznymi, które są zielone i mają białą obwódkę. Zakwita jako jeden z pierwszych wczesnowiosennych przebiśniegów.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Kwiat biały, dzwonkowaty z charakterystycznymi zielonymi znaczkami na wewnętrznych, krótszych i lekko schowanych płatkach a także na płatkach zewnętrznych, które u gatunku są białe. Kultywar znaleziony w Holandii w 1922r.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Kwiat biały, pełny, z płatkami wewnętrznymi, które są trochę wyżej niż do połowy zielone i mają białą obwódkę. Płatki zewnętrzne mocniej rozchylone.

Oferujemy rośliny w doniczkach p9 (dwie spore cebulki sadzone w listopadzie 2024).

Ta świetna, wiosenna bylina do cienistego, wilgotnego ogrodu bardzo przypomina miodunkę (należą do tej samej rodziny). Bladoniebieskie, dzwonkowate kwiaty rozwijają się z różowych/fioletoworóżowych pąków. Liście zielone. Roślina zamiera po kwitnieniu: w jej naturalnym siedlisku na obrzeżach lasów, pod ulistnionymi już koronami drzew robi się wówczas zbyt ciemno i sucho.

Piękna zimozielona paproć o niezwykle lśniących, ciemnozielonych frondach. Zadomowiona dobrze znosi suszę. Preferuje miejsca cieniste - w słońcu liście mogą zasychać. Świetna gdy sadzona w grupach jako roślina okrywowa.

Niska trawa o pokroju kaskadowym. Jej przewieszające się kaskadowo liście są wiosną i latem zielone, jesienią przybierają odcienie czerwieni i oranżu. Dobrze rośnie w lekkim cieniu pod drzewami, krzewami. Z czasem tworzy schludne, miękkie, łagodnie falujące kępy. Kwitnie późnym latem i jesienią jasnozielonymi, wysmukłymi kwiatami dodającymi całej kępie lekkości.