Rośliny A-Z

Prześliczny, klasyczny już sport H. „Halcyon”: żółty, sercowaty liść z niebieskim nieregularnym brzegiem. Hosta roku 2001.

Niska trawa o pokroju kaskadowym: liście w stonowane zielone i złote paski układają się w tę samą stronę. Dobrze rośnie w lekkim cieniu, posadzona na stanowisku słonecznym może nabrać czerwonawego koloru.

Piękna bylina do zacienionego ogrodu. Srebrny kolor liści i niebieskie jak u niezapominajki kwiatki wyniesione ponad kępę liści przydają chłodu w upalne dni.

Adianta to jedne z wdzięczniejszych paproci. Dzięki dużej mrozoodporności (do strefy 3) są odpowiednie dla naszego klimatu. Paprocie te wymagają głębokiego cienia i wilgoci, jeśli bezpośrednie słońce to tylko poranne.

Paproć rozpowszechniona w liściastych i mieszanych lasach Europy i części Azji. Jedna z większych europejskich paproci: w wilgotnych lasach rejonu śródziemnomorskiego jej frondy mogą osiągać długość nawet 150-170cm.

Zarejestrowany w 2002r. i natychmiast okrzyknięty klasykiem sport H. „Blue Angel”: grube, szaroniebieskie sercowate liście z kremowym brzegiem tworzą olbrzymie, wdzięczne kępy.

Średniej wielkości/duża hosta o szerokich, sercowatych liściach. Złoty środek okolony zielonym błyszczącym brzegiem. Liście pomarszczone, grube. Hosta pełna wigoru, szybko się rozrasta tworząc duże kępy - jedna z najlepszych funkii dostępnych u nas w 2012r.

Roślina okrywowa o dość drobnych liściach, tworząca gęste i zwarte kępy. Wiosną (kwiecień, maj) nad liśćmi pojawiają się masowo drobne, pająkowate kwiaty w kolorze lila. Liście są zielone, młode liście czerwono-brązowe, pozostają na roślinie całą zimę (wczesną wiosną należy je ściąć by pobudzić wzrost nowych).  Bardzo przydatne do obsadzania nagich miejsc pod drzewami: nie wymaga gleb specjalnie żyznych, dobrze znosi okresowe susze, płytko się korzeni. Lubi kwaśne podłoże.

Nowość (wprowadzona w 2003r.) pochodząca od dobrze znanej miłośnikom dużych odmian funkii H. „Sum and Substance”: olbrzymka o wielkich, złocistozielonych liściach z białym brzegiem (początkowo brzeg jest żółty). Kształt liści zmienia się z wiekiem rośliny: początkowo podłużne, później sercowato okrągłe. Toleruje słońce – liście nabierają bardziej złotawego odcienia.

Długosz to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosnąć na stanowisku słonecznym, preferuje gleby kwaśne. Osmunda cinnamomea to gatunek charakteryzujący się dużym wigorem, wspaniałą odpornością na mróz (odnotowana nawet Alasce) i szczególnymi walorami dekoracyjnymi.

Zjawiskowy liliowiec o ciemnofioletowych, niemal czarnych kwiatach. Kwiaty są bardzo duże, z żółtym gardłem i płatkach z wyraźną falbanką; ładnie wyglądają na tle ciemnozielonych liści.

Niesamowity sport Hosty Mediovariegata Undulata: liście od początku sezonu są zupełnie białe/kremowe/maślane i w ogrodzie wyglądają jak duchy. Po kilku tygodniach zielenieją i do końca sezonu są zielone lub zielono-pasiaste.

Długosz królewski to bardzo duża, nadwodna paproć. W miejscach o dostatecznej wilgotności może rosną na stanowisku słonecznym. Preferuje gleby kwaśne. 

Interesująca paproć o lancetowatych, zielonych, lśniących liściach. Może być wysadzona na północnej stronie skalniaka: będzie jej służył chłód i cień, dobrze jest jednak gdy podłoże nie przesycha całkowicie. Odmiana  „Furcata” ma rozwidlone końcówki frond.

Cheilantes to niewielka i bardzo niezwykła paproć: najlepiej rośnie w jasnym miejscu (dobrze znosi kilkugodzinne pełne słońce, woli jasny cień), na dobrze zdrenowanym, mineralnym podłożu. W naturze występuje na granitowych zboczach gór.

Paprotka zwyczajna występuje w całej Polsce jako podszyt lasów. Jej liście są bardzo trwałe - zimozielone, rzadko wymagają kosmetycznego przycinania po zimie. Dobra odmiana na skalniaki: wytrzymała na suszę, tolerująca stanowisko słoneczne lub jasny cień. Odmiana „Bifido Multifidum” ma liście rozdwojone na końcach.

Paproć o skórzastych, jasnozielonych frondach. Zimozielona. Doskonała do dużych pojemników zarówno w ogrodzie jak i w ogrodzie zimowym.  Tworzy okazałe kępy.

Niska, delikatna paproć tworząca gęste kobierce. Wymaga stanowiska wilgotnego (ale przepuszczalnego). Odkryto ją na początku XX wieku na wapiennych skałach w brytyjskim Lake District - sprawdza się jednak bardzo dobrze w podłożu kwaśnym.

Znakomity sport H. „Halcyon”: niebieski liść z wąskim żółtym środkiem. Liście są grube, ładnie wykrojone, kępa regularna, rozłożysta. Podobna do klasycznej już H. „Touch of Class”.

Piękny sport H. „Captain Kirk”. Liście grube, sercowate, o białym środku i szerokim, zielonym brzegu (zieleń w dwóch odcieniach: ciemniejszym i żółtawozielonym od strony środka liścia).

Wysoki liliowiec o wielkich pajęczych kwiatach. Płatki ciemne, fioletowoczerwone (czarne) z kremową pręgą i kremowymi zębami, gardziel zielona. Forma kwiatu kaskadowa. Powtarza kwitnienie. Jest naprawdę niezwykły!

Duże (14 cm średnicy), jasnoróżowe kwiaty ze śliwkowym okiem i taką samą falbanką. Gardziel żółta.

Liliowiec o białych kwiatach (dużych – 15 cm średnicy) z lekkim zielonkawożółtym poblaskiem. Gardziel zielona. Powtarza kwitnienie.

Piękna hybryda kosaćca żółtego o kwiatach w kolorze biskupim ze złotymi żyłkami na dolnych, szerokich płatkach. Trochę niższy niż czysty gatunek. Doskonale czuje się  posadzony w strefie płytkiej wody, podobnie jak popularny kosaciec żółty. Może też być uprawiany w wilgotnym miejscu w każdym ogrodzie (wymaga żyznego podłoża i słonecznego, stale wilgotnego stanowiska). Obficie kwitnie, bezproblemowo zimuje. 

Odmiana nowa, bardzo obiecująca: nie dość, że kwiaty są pełne i dość duże (14cm średnicy), to jeszcze powtarzają kwitnienie na tyle intensywnie, że zalicza się ją do serii „500” (dla ścisłości: przeciętnie 400 kwiatów na trzyletniej kępie). Płatki różowe, gardziel zielonkawożółta. Polecamy!

Fantastyczny, nowy kultywar o złotych liściach i białych kwiatach. Pęd kwiatowy ok. 20cm z 10 kwiatkami, liście do 27cm. W ogrodach zdominowanych przez zimozielone drzewa i krzewy konwalia będzie bardzo dobrą rośliną okrywową. Wystarczy wyściółkować glebę pod drzewami iglastymi i w maju będzie można przynosić do domu naręcza pachnących kwiatów.

Kwiaty jednolicie różowe, na niskich łodyżkach, pachnące. Powtarza kwitnienie - należy do grupy liliowców  „500″ – trzyletnia kępa w ciągu jednego sezonu wydaje około 500 kwiatów.

Kwiaty nieduże, ciemnofioletowe z falbanką i wyrazistą żółtą gardzielą. Intensywnie powtarza kwitnienie - należy do ulubionej przez nas serii „500” (tyle kwiatów daje jedna dorosła kępa w ciągu sezonu).

Liliowiec o dużych, wyrazistych kwiatach: płatki żółte lub kremowo żółte z wielkim, ciemno fioletowym okiem, na brzegach taka sama fioletowa falbanka. Powtarza kwitnienie w ciągu sezonu.

Świetny liliowiec o pajęczych kwiatach z powykręcanymi dodatkowo płatkami. Różowy kolor końcówek płatków miesza się z zielenią gardzieli. Intensywnie pachnący. Należy do grupy liliowców o przedłużonym kwitnieniu: kwiaty często otwierają się pod wieczór

Świetna hosta średniej wielkości o szerokich, mięsistych, wyraźnie unerwionych liściach. Szeroki brzeg liścia jest zielonkawo niebieski, środek początkowo pistacjowy, pod koniec lata bieleje.

Paprotka zwyczajna występuje w całej Polsce jako podszyt lasów. Jej liście są bardzo trwałe - zimozielone, rzadko wymagają kosmetycznego przycinania po zimie. W czasie suszy lub dużych mrozów, paprotka wygląda jakby uschła - traci całą wilgoć z liści; po deszczu lub po ustaniu mrozów odradza się jak feniks z popiołów... Dobry gatunek na skalniaki: wytrzymała na suszę, tolerująca stanowisko słoneczne lub jasny cień.

Upper Echelon to "najwyższy poziom", "arystokracja", "najlepszy z najlepszych" - piękna, pełna wigoru odmiana. Kwiaty fioletowe (w zależności od warunków mogą być bardziej różowe) z żółtą gardzielą i złotą falbanką. Na jednym ze zdjęć kwiat ośmiopłatkowy.

Liliowiec o dużych (17 cm średnicy), kremowobiałych kwiatach o niezwykłej formie określonej jako Crispate-Cascade-Spatulate. Wydłużone płatki są przyszczypnięte/zduszone w jednym miejscu, dodatkowo lekko powykręcane i zwieszające się.