Rośliny A-Z

Firletka to roślina mokrej lub wilgotnej (stale lub tylko okresowo) łąki. Lubi wilgoć w strefie korzeniowej, nie może jednak rosnąć w wodzie. Łąka porośnięta firletką przebarwia się w okresie jej kwitnienia na różowo. Rośnie masowo na koszonych, naturalistycznych łąkach obok trzęślicy, bodziszka, wiązówki, kaczeńców (po przekwitnięciu i skoszeniu zakwitnie jeszcze raz).

Łąka porośnięta firletką przebarwia się w okresie jej kwitnienia na różowo. Można ją sadzić masowo na koszonych, naturalistycznych łąkach obok bodziszka, wiązówki, kaczeńców (po przekwitnięciu i skoszeniu zakwitnie jeszcze raz) albo tylko pojedyncze rośliny jako akcent urozmaicający obrzeże sadzawki. W masowych nasadzeniach ma właściwości zadarniające.

Firletka o czysto białych, koronkowych kwiatach. Podobnie jak różowa, wymaga stanowiska wilgotnego (choć obie dobrze znoszą okresowe przesuszenie - mogą być sadzone w ogrodach deszczowych, które ze swej natury bywają zalane wodą, ale także podlegają naturalnym okresom suszy).

Firletka odmiany „Jenny” ma kwiaty pełne: różowe, trochę rozwichrzone pomponiki na ponad półmetrowych łodyżkach. Bardzo liczne. Można ja sadzić ją w ogrodach deszczowych (dobrze znosi okresowe zalanie, poradzi sobie ze względnym przesuszeniem), na ozdobnych założeniach typu łąkowego lub na wilgotnych rabatach.

Długowieczna, niewymagająca, odporna bylina występująca na suchych łąkach, murawach, skrajach lasów. Zadowala się glebami słabymi, piaszczystymi i suchymi. W większych nasadzeniach kwiaty tej firletki tworzą gęstą, intensywnie różową chmurę; są miododajne - polecane dla pszczelarzy. Wszystko to sprawia, że jest nie tylko chętnie uprawiana w ogrodach, ale jest też doskonałą rośliną miejskiej łąki i suchego ogrodu deszczowego.

Tulejnik o białych kwiatach, które mogą sięgać prawie do kolan. Kwiaty pachną piżmem. Wymaga stanowiska wilgotnego, lekko ocienionego, o żyznym podłożu. W naturze rośnie na bagnach, w podmokłych zaroślach i na obrzeżach lasów, nad strumieniami i rozlewiskami. Warto starannie wybrać dla niego miejsce: jest długowieczny, ale źle znosi przesadzanie.

Fantastyczna bylina zadarniająca do wilgotnych i mokrych miejsc (ale dobrze znosi także okresowe przesuszenie). Bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów zbiorników wodnych - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie.

Fantastyczna bylina zadarniająca do wilgotnych i mokrych miejsc (ale dobrze znosi także okresowe przesuszenie). Bardzo dobra do maskowania nieatrakcyjnych brzegów zbiorników wodnych - rośnie zarówno na brzegu jak i w płytkiej wodzie.

Bylina na słoneczne lub ocienione, wilgotne stanowisko. Wprowadzona do polskiej flory w XIXw.  i zadomowiona - dziś spotykana nad wodami, w zaroślach. Chętnie rośnie na powszechnie uważanych za trudne ciężkich, gliniastych glebach. Tworzy gęste, zwarte łany, nie wpuszcza chwastów. Kwitnie bardzo obficie i długo. 

Rodzima bylina na słoneczne lub ocienione, wilgotne stanowisko - w naturze spotykana nad wodami, w zaroślach. Chętnie rośnie na powszechnie uważanych za trudne ciężkich, gliniastych glebach. Tworzy gęste, zwarte łany, nie wpuszcza chwastów. Kwitnie bardzo obficie i długo. 

Jedna z najbardziej przydatnych roślin do ogrodowego stawu, sadzawki, strumienia. Cechuje ją bardzo duża tolerancja na zmienne warunki: będzie dobrze rosła  w wilgotnym, bogatym podłożu, ale doskonale sprawdzi się także posadzona w miejscu ubogim (a do takich należy zaliczyć większość ogrodowych założeń wodnych, w których pilnujemy, by woda była na tyle uboga, by nie rozwijały się glony) - będzie rosła bujnie tam, gdzie większość traci na wigorze, jest wyraźnie osłabiona, chlorotyczna. Dodatkowy atut: w okresie kwitnienia zapala się żółtymi kwiatami. Polecamy!

Roślina występująca naturalnie na terenie całej Polski - można ją spotkać na mokrych łąkach razem z firletką czy wiązówką. Wymaga stanowiska stale wilgotnego. Kwitnie jaskrawożółtymi kwiatami.

Rodzima bylina występująca na mokrych łąkach. Karminowe kwiaty zebrane są w kłosach do 30 cm długości. Wabią pszczoły i motyle. Krwawnica polecana jest do obsadzania dużych zbiorników wodnych; można sadzić w grupach lub tylko jako pojedynczy akcent.

Rodzima bylina występująca na mokrych łąkach. Karminowe kwiaty zebrane są w kłosach do 30 cm długości. Wabią pszczoły i motyle.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Białokwiatowa odmiana jednej z najpiękniejszych roślin mokrej łąki. Wyselekcjonowana została w Niemczech, jej nazwa oznacza "zabawy elfów". Nadaje się doskonale do białego ogrodu - powinna być doceniona bo nie ma zbyt wielu białokwiatowych roślin na mokre stanowiska, do obsadzania stawów. Podobnie jak gatunek - wabi liczne pszczoły.

Świetna mieszanka krwawnicy o różnych kolorach kwiatów: fiolety, róże, łosoś, biel. Rośliny żywotne, rosną bardzo bujnie i kwitną niezwykle obficie. Wabią olbrzymie ilości pszczół  i motyli - o krwawnicy można śmiało powiedzieć, że to "wodna budleja".

Wyselekcjonowana forma krwawnicy o niższym wzroście i kompaktowym pokroju. Intensywnie różowe kwiaty zebrane w kłosach intensywnie wabią pszczoły i motyle - w okresie kwitnienia pod kątem zainteresowania się nią pszczół może być porównana do budlei. Krwawnica polecana jest do obsadzania dużych zbiorników wodnych; można sadzić w grupach lub tylko jako pojedynczy akcent; "Robert" polecany jest do obsadzania mniejszych stawów i oczek wodnych.

Okrywowa roślina do zacienionych miejsc, odpowiednia pod drzewa i krzewy. Liście sercowate, błyszczące. Kwiaty białe.

Niewymagająca bylina runa leśnego. Występuje w Azji na terenie Japonii, Korei, Chin oraz w zachodnich Stanach USA; porasta gęstym dywanem brzegi strumieni, wilgotne lasy liściaste. Nadaje się do nasadzeń naturalistycznych jako roślina zadarniająca.

Uroczy selekt konwalijki o błyszczących liściach z kremowożółtym brzegiem. Wiosną ponad liśćmi gwiazdkowate białe kwiaty, jesienią - kuliste jagody. Niewymagająca, lubi miejsca ocienione i raczej wilgotne, zadomowiona dobrze znosi suszę.

Niewymagająca, bylina podobna do kokoryczki. Łodyga wzniesiona, liście ciemnozielone, błyszczące, naprzemianległe, z ładnym łukowatym unerwieniem.

Ciekawa roślina cieniolubna o liściach przypominających kokoryczkę i drobnych, gwiazdkowatych kwiatach zebranych po 10-15 w luźne grona. Pokrój raczej wyprostowany (w odróżnieniu np. od podobnego Maianthemum racemosum).

Bylina o różowych kwiatach chętnie odwiedzanych przez pszczoły. Często spotykana w przydrożnych rowach, na poboczach dróg. Niewymagająca, dobrze znosi przesuszenie i palące słońce. Na terenie Polski jest reliktem dawnych słowiańskich upraw - prawdopodobnie dotarła na ziemie obecnej Wielkopolski z zachodu ze Słowianami połabskimi i w dalszym ciągu jej występowanie jest związane z dawnymi grodami. Jest rośliną jadalną, leczniczą.

Magiczna roślina z Afryki i południa Europy, afrodyzjak, magnes na dobrobyt, ochrona przed złem - tak wygląda mandragora w kulturze. A w ogrodzie? Rozeta ciemnozielonych, pokarbowanych, zmiętych liści, fioletowe kwiaty, które pojawiają się latem, a po nich żółte jagody (nazywane jabłkiem szatana). Jej uprawa jest długa i żmudna, trzeba się obchodzić z mandragorą bardzo ostrożnie, jest bardzo wrażliwa na uszkodzenie korzeni. 

Przypominająca do złudzenia czterolistną koniczynę niewielka paproć wodna (na wiosnę jej młode liście - jak u większości paproci - wyrastają na kształt pastorałów).

Okazała paproć o dwóch rodzajach frond: zarodnikonośne (są wyprostowane i usytuowane w środku kępy) i sterylne (rozkładają się wachlarzowato naokoło). Najlepiej czuje się w podłożu chłodnym, wilgotnym i zasobnym w próchnicę.

Wspaniała, duża paproć idealna do mokrych i podmokłych cienistych zakątków i... świetnie sprawdzająca się w miejscach suchych. Szybko się rozwija wypełniając dostępną przestrzeń. Tworzy okazałe, wyprostowane kępy, jeśli ma dostatek miejsca będzie rosła łanami. Idealna na brzegi dużych stawów, strumieni. Świetna w nasadzeniach masowych.

Podstawowa roślina do każdego oczka wodnego. Cechuje ją niezwykła tolerancja na warunki, w jakich przychodzi jej rosnąć: może być rośliną podwodną (głębokość prawie do 1m).

Podstawowa roślina do każdego oczka wodnego. Cechuje ją niezwykła tolerancja na warunki, w jakich przychodzi jej rosnąć: może być rośliną podwodną (głębokość prawie do 1m), rosnącą na pływających wyspach lub stanowisku zaledwie wilgotnym; doskonale znosi nawet najmroźniejsze zimy - jest jedną z pierwszych roślin, które na przełomie zimy i wiosny podejmują wzrost.

Tutaj oferta na 100 sztuk sadzonek, średnica bryłki korzeniowej 3,5 cm.

Pięknie pachnąca mięta o podłużnych liściach (można wykorzystywać w kuchni). Niższa i nie tak intensywnie rosnąca jak mięta nadwodna - trzyma się raczej w kępie, nie wędruje. Przyda się do wysadzenia wokół sadzawki - rośnie gęsto, jest zwarta i niska, ładnie zaciera granicę między brzegiem i wodą.

Mięta o lekko brązowym odcieniu liści i bardzo silnym, przyjemnym, miętowym aromacie. Bardzo dobrze nadaje się jako dodatek do chłodnych napojów i do sporządzania herbatek miętowych. W ogrodzie czuje się najlepiej w miejscu słonecznym, wilgotnym lub płytkiej wodzie. Szybko rozrasta się tworząc zwartą okrywę, maskując brzegi zbiorników wodnych - aby kontrolować zajmowaną przez nią przestrzeń można sadzić miętę w pojemniku. Jej kwiaty przyciągają pszczoły i motyle.

W maju z pełzającego kłącza wyrastają najpierw liczne, gwiazdkowate, zebrane na łodygach po kilka lub kilkanaście, białe i jasnoróżowe kwiaty.

Ta świetna, wiosenna bylina do cienistego, wilgotnego ogrodu bardzo przypomina miodunkę (należą do tej samej rodziny). Bladoniebieskie, dzwonkowate kwiaty rozwijają się z różowych/fioletoworóżowych pąków. Liście zielone. Roślina zamiera po kwitnieniu: w jej naturalnym siedlisku na obrzeżach lasów, pod ulistnionymi już koronami drzew robi się wówczas zbyt ciemno i sucho.

Kultywar pochodzący od Miscanthus sinensis „Gracillimus”. Kwiatostan początkowo jasnobrązowy, z czasem kremowobiały. Liść wąski, zielony z trzema białymi paskami. 

Trawa rozpowszechniona niemal na całym świecie. Występuje na mokrych łąkach o glebach żyznych i kwaśnych  wchodząc w skład zespołu zwanego „łąką trzęślicową”.  Łąki takie ze względu na swoje piękno i bogaty skład gatunkowy uznawane są za skarb naturalnego krajobrazu. Znajdziemy na nich takie rośliny: kaczeńce, mieczyki dachówkowaty i błotny, kosaćce syberyjskie, goździka pysznego, goryczkę wąskolistną, storczyki.