Cieniolubne

Olbrzymka o wielkich, złocistozielonych liściach. Toleruje słońce (liście nabierają bardziej złotawego odcienia). Do tej odmiany nie trzeba nikogo przekonywać – jej popularność nie słabnie od co najmniej 20 lat.

Kolejna, tym razem złotolistna odmiana w rodzinie funkii „mysie uszka”. Liście małe, okrągłe, w czerwcu fioletowe kwiaty nisko nad kępą liści.

Rewelacyjna odmiana o liściach ładnie, kontrastowo wybarwionych (środek jaskrawy żółty, brzeg żywozielony) i czysto białych kwiatach. Piękna!

Miniaturka należąca z nazwy do rodziny "mysich uszek", nie ma jednak wielu mysiouszkowych cech: liść podłużny a nie okrągły, kwiaty drobniejsze. Jesienią jest bardzo żółta. Jako miniaturka oczywiście cenna w niedużym ogrodzie, albo nawet dużym a "przeludnionym"...

Odmiana o liściach żółtych, satynowych, z wyraźnym unerwieniem, o kształcie sercowato-okrągłym, z dość szeroką, nieregularną, kremowobiałą obwódką. Żółty kolor liści jest bardzo ciepły, słoneczny. Świetnie wygląda szczególnie wśród zieleni i roślin o czarnych liściach.

Hosta o długich, sztyletowatych i pofałdowanych na brzegach liściach - jedna z tych "dynamicznych" odmian, roślina wygląda jakby drżała. Brzeg liścia żółty, z czasem bieleje.

Olbrzymia hosta o jednolicie zielonych, jęzorowatych liściach. Kwiaty prawie białe. Dobrze podlewana i nawożona osiągnie przeszło metr wysokości, nie niepokojona dzieleniem utworzy kępę o około dwumetrowej średnicy. Trzeba przygotować miejsce...

Piękny sport Hosty „Halcyon”, przypomina H. „Catherine” - średniej wielkości, sercowate, masywne liście z kremowym (a wraz z nadejściem lata - białym) środkiem. Brzeg liścia niebieski.

Średniowysoka, trzymająca się dość pionowo funkia o zielonych, błyszczących liściach obrzeżonych biało (i bardzo nieregularnie: często trafia się w zwartej karpie liść pół na pół biały i zielony) i pofałdowanych na brzegach.

Znakomity sport H. „June”: niebieski liść z wąskim żółtym środkiem. Liście są grube, ładnie wykrojone, kępa regularna. Odporna na ślimaki. Przyrasta dość wolno.

Liście białe z ciemnozielonym brzegiem, mocno powykręcane. Sport H. "Kiwi Spearmint".

Duża, rozłożysta, liście podługowate (trochę jak wielkie jęzory - wywodzi się od H. montana) z nerwami dość głęboko zatopionymi w blaszce liściowej. Jako odmiana została zarejestrowana już w 1977r. Dobrze zniesie nawet słoneczne stanowisko choć lub lekki cień.

Hosta o liściach z ciemnozielonym środkiem i złotym, szerokim brzegiem - piękny, głęboki kontrast. Dobrze rośnie zarówno w miejscu cienistym jak i słonecznym. Tworzy rozłożyste kępy. Blaszka liściowa gruba i twarda - odporna na zakusy ślimaków.

Trójkątny, zielonkawoniebieski liść z białym, lekko pofałdowanym brzegiem. Pokrój kaskadowy, kwiaty jasne lila - prawie białe.

Prawdziwą wartością tej odmiany są kwiaty: duże, białe, pełne i słodko pachnące. Liście są zielone, lekko błyszczące. Sport H. „Aphrodite” o jeszcze większych kwiatach. Kwitnie w bardzo ciepłym i słonecznym miejscu.

Masywna odmiana o błyszczących, ciemnozielonych liściach z białymi brzegami. Sport olbrzymiej lecz całkowicie zielonej H. „Elatior”. Kwiaty prawie białe.

Świetna, nieduża odmiana o podłużnych, ostro zakończonych, grubych liściach. Środek liścia niebieskawo zielony, brzeg kremowożółty. Ładnie przyrasta. Tworzy zwarte, gęste, najeżone twardymi liśćmi kępy. 

Sport pięknej H. „Captain Kirk”: liście kremowobiałe, dość grube, z brzegiem w dwóch odcieniach zieleni „naciekających” ku środkowi liścia.

"Zjeżdżalnia wodna" - świetna niebieska hosta o liściach podłużnych, ostro zakończonych i mocno pofałdowanych na brzegach. Liście grube, mięsiste - odporne na ślimaki. Wyjątkowa.

Śmieszna hosta o kędzierzawych liściach. Zielony liść z żółtym brzegiem, kwiaty jasno lila.

Niesamowity sport Hosty Mediovariegata Undulata: liście od początku sezonu są zupełnie białe/kremowe/maślane i w ogrodzie wyglądają jak duchy. Po kilku tygodniach zielenieją i do końca sezonu są zielone lub zielono-pasiaste.

Nieduża odmiana o żółtych, lancetowatych, mocno pofałdowanych liściach - sprawia wrażenie jakby drżała. Hodowca zaleca sadzić ją na stanowisku z porannym słońcem dla lepszego wybarwienia.

Sport "innej niż wszystkie" hosty "Praying Hands" - ten sam wzniesiony pokrój, sztywny, wąski, pofalowany liść i fioletowe kwiaty. Różnią się chyba tylko kolorem obrzeżenia liścia: u "Wings of a Prayer" jest on kredowo biały.

Nowość (wprowadzona w 2003r.) pochodząca od dobrze znanej miłośnikom dużych odmian funkii H. „Sum and Substance”: olbrzymka o wielkich, złocistozielonych liściach z białym brzegiem (początkowo brzeg jest żółty). Kształt liści zmienia się z wiekiem rośliny: początkowo podłużne, później sercowato okrągłe. Toleruje słońce – liście nabierają bardziej złotawego odcienia.

Odmiana średniej wielkości o ciemnozielonym liściu z charakterystyczną wąską, białą plamą/smugą na liściu. Biała smuga biegnie od końcówki liścia poprzez cały ogonek liściowy (ogonek jest biały z ciemnozielonymi brzegami podobnie jak liść) i zdaje się sięgać wgłąb ziemi, do korzeni.

Jedna z nielicznych host uwielbianych ze względu na kwiaty, a nie liście. Liście jasnozielone, często błyszczące; kwiaty duże, porcelanowo białe, pachnące. Lepiej kwitnie na stanowisku słonecznym.

Sinozielony klasyk. Zawsze chętnie widziana w parkach i ogrodach. Moda na nią wydaje się nie przemijać.

Roślina leśna pochodząca ze wschodnich stanów USA i również tam rzadka. Delikatne białe kwiaty tańczą przy najlżejszym podmuchu wiatru; można je podziwiać w kwietniu. Później dość długo utrzymuje się charakterystyczna torebka nasienna przypominająca makówkę. Liście dwuklapowe, zielone. Nazwana na cześć Thomasa Jeffersona, trzeciego prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Roślina leśna pochodząca z Azji. Kwitnie w kwietniu fioletowymi kwiatami, pod koniec kwitnienia rozwijają się liście. Liście początkowo nabiegnięte bordo, później zielone. Lubi gleby lekko wilgotne, ale dobrze zdrenowane.

Roślina leśna pochodząca z Azji. "Zwyczajna" kwitnie w kwietniu fioletowymi kwiatami, ta ma białe kwiaty. Pod koniec kwitnienia rozwijają się liście, początkowo nabiegnięte bordo, później zielone. Lubi gleby lekko wilgotne, ale dobrze zdrenowane.

Kirengeszoma koreańska jest nieco niższa od dłoniastej i trochę wcześniej zakwita - żółte dzwoneczki pojawiają się już od końca lipca. Lubi próchnicze podłoże (liściaste, nie obornik!), chłód i wilgoć, tak jak miała w domu - w lasach Japonii i Korei. Nie lubi wapnia i zasolenia gleby. W ogrodzie leśnym, naturalistycznym tworzy przyjemne chaszcze - może być zestawiana np. z paprociami, funkiami, lepiężnikiem.

Kirengeszoma lubi próchnicze podłoże (liściaste, nie obornik!), chłód i wilgoć, tak jak miała w domu - w lasach Japonii i Korei. Nie lubi wapnia i zasolenia gleby. W ogrodzie leśnym, naturalistycznym tworzy przyjemne chaszcze - może być zestawiana np. z paprociami, funkiami, lepiężnikiem. Kwitnie na początku jesieni żółtymi dzwoneczkami; klapowane liście zawieszone na ciemnych, dość cienkich pędach.

Kwiaty białe, dzwonkowate z charakterystycznymi zielonymi lub żółtozielonymi „kropelkami” na końcówkach zrośniętych płatków. Wymaga stanowiska lekko ocienionego, wilgotnego, chłodnego. Śnieżyca letnia jest bardzo podobna do naszej rodzimej śnieżycy wiosennej. Jest jednak od niej znacznie wyższa, niesie więcej pojedynczych kwiatków na pędzie kwiatowym (nawet 7) i kwitnie później.

Roślina cebulowa, długowieczna i niekłopotliwa. Melduje się z kwiatami jako jedna z pierwszych na przedwiośniu - chętnie odwiedzana przez pierwsze wiosenne trzmiele i pszczoły. Kwiaty białe, dzwonkowate z charakterystycznymi zielonymi lub żółtozielonymi „kropelkami” na końcówkach zrośniętych płatków.

Roślina cebulowa, długowieczna i niekłopotliwa. Melduje się z kwiatami jako jedna z pierwszych na przedwiośniu - chętnie odwiedzana przez pierwsze wiosenne trzmiele i pszczoły. Kwiaty białe, dzwonkowate z charakterystycznymi zielonymi lub żółtozielonymi „kropelkami” na końcówkach zrośniętych płatków. Odmiana karpacka ma dwa kwiaty na każdej łodyżce.