Rośliny A-Z

Kremowy z wielką, śliwkowo fioletową strefa oka i fioletową falbanką. Powtarza kwitnienie. Jest liliowcem nocnym ("nocturnal") - kwiaty otwierają się po południu i trwają otwarte wieczorem i całą noc.

Liliowiec o pięknych kwiatach w kolorze cielistym lub lila (temperatura barwy zależy od pory dnia i temperatury powietrza) z bordowym gardłem i mocną, bordową koronką wokół płatków.

Kwiaty bardzo duże, wyraziste. Szerokie, kremowe, pofałdowane i pomarszczone płatki skontrastowane są z bordowym okiem, na którym widać złotożółte refleksy. Falbanka także bordowa, poprzeplatana złotożółtą nitką (nazwę tej odmiany można przetłumaczyć jako "antyczne płótna/serwetki").

Kwiaty niemal czarne, pajęcze, o powykręcanych płatkach (UFO - crispate), lekko pachnące. Gardziel zielonkawożółta. Jest to liliowiec nocny: jego kwiaty rozwijają się po południu i są rozwinięte do rana - doskonała odmiana dla tych, którzy w ogrodzie spędzają popołudnia i wieczory.

Czerwone ogonki liściowe, czysto biały brzeg (wąski i pofałdowany). Liście lancetowate.

Małe, ciemnozielone, okrągłe liście z ostrym koniuszkiem (jak łza). Miseczkowate. Kwiaty trochę jak u "mysich uszu" - stosunkowo duże, na krótkich, grubych pędach.

Liść żółtozielony z ciemnozielonym pęknięciem pośrodku.

Odwrócony sport H. "Lakeside Paisley Print". Brzeg liścia kremowy, nieregularne, "pierzasty" - rośliny ma naszych zdjęciach są jeszcze młodociane...

Roślina okrywowa o żywozielonych liściach (młode, wiosenne liście są zabarwione czerwienią i brązem, nakrapiane nierównomiernie), tworząca gęste, zwarte kępy. Wiosną ponad liśćmi pojawiają się masowo stosunkowo duże pajączki biało-różowych kwiatów. Kwitnie długo, zdarza mu się także powtarzać kwitnienie wczesną jesienią. Zadomowione dobrze zniesie warunki suchego cienia. Jedno z piękniejszych, wdzięczniejszych epimediów.

Kwiaty białawe - lekko maślane lub zielonkawe, chłodne w odbiorze; wydają się błyszczeć - jak obsypane brokatem. Gardziel zielona. Pachnący.

Kwiaty czerwone (karmazynowe) z jaśniejszym różowym okiem i żółtą gardzielą. Brzeg płatków pofałdowany i rozbielony.

Wspaniały gatunek nerecznicy - duża, o wyprostowanym pokroju. Jej iście są ciemnozielone, błyszczące, wyprostowane. Młode frondy są jasnozielone i pojawiają się późno - dopiero w maju lub nawet w czerwcu. Wymaga gleby wilgotnej, zasobnej. Piękny soliter w cienistym ogrodzie.

Pochodzi z górskich terenów na pograniczu Turcji i Syrii (choć jego nazwa wskazywałaby na Półwysep Iberyjski). Jest wariacją na temat kwitnącego wczesną wiosną cyklamena dyskowatego - wyróżniają go trochę większe kwiaty o dłuższych płatkach. Wymaga stanowiska ocienionego, dobrze radzi sobie pod drzewami i krzewami, na ocienionych, wapiennych skalniakach.

Siewka H. "Abiqua Drinking Gourd" - złote miseczki. Odmiana niższa i mniejsza niż rodzic. Kwiaty niemal białe.

Odmiana o podłużnych, lekko pofałdowanych złotych liściach.

Odmiana o liściach żółtych, satynowych, z wyraźnym unerwieniem, o kształcie sercowato-okrągłym, z dość szeroką, nieregularną, kremowobiałą obwódką. Żółty kolor liści jest bardzo ciepły, słoneczny. Świetnie wygląda szczególnie wśród zieleni i roślin o czarnych liściach.

"Jedwabny Szlak" - liście sercowate, spiczasto zakończone, z wyraźnym unerwieniem. Obrzeże szerokie (szersze z wiekiem rośliny), nieregularne, początkowo żółtawe później kremowe.

Piękna paproć o mocno powycinanych liściach. Tworzy gęste kępy.

Piękna wietlica japońska o srebrzystej blaszce liściowej i purpurowej łodyżce, której kolor z czasem rozlewa się także na liść. Końcówki mocno poszarpane ("cristata").

Liście grube, mięsiste, o lekko miseczkowatym kształcie tworzą zwarte kępy. Środek liścia kremowy, duży, otoczony brzegiem w dwóch odcieniach zieleni. Kolory liścia zmieniają się w ciągu sezonu wegetacyjnego: początkowo żółty środek, niebieski brzeg, później kremowobiały środek, zielony brzeg. Kwiaty w kolorze lila na białych pędach.

Liście zielone, błyszczące, z kremowobiałym brzegiem. Czerwone nóżki. Odwrócony sport „Raspberry Sundae”. Ładnie wygląda wysadzona w sąsiedztwie H. "Goosberry Sundae". Dodatkowe atuty: dobre tempo wzrostu, odporna na ślimaki.

Złota forma H. "Halcyon". Ten sam sercowaty kształt liścia, podobny wzrost. Można sadzić obok siebie - niebieski z żółtym ładnie wyglądają razem. "Sunny Halcyon" może dostać trochę słońca dla intensywniejszego wybarwienia.

Ciekawa odmiana o niebieskozielonych liściach z falistymi brzegami. Bardzo duża (siewka lubianej "Niagara Falls") i wyprostowana.

Liście zielone, błyszczące, wydłużone, o pofałdowanych brzegach. Ogonki liściowe i pędy kwiatowe intensywnie bordowe (buraczkowe). Piękne kwiaty - obfite, wrzosowe (i kwitną w tym samym czasie co wrzosy).

Liście szerokie, błyszczące, ciemnozielone z szerokim, żółtym brzegiem.

Liliowiec o kwiatach kremowych z dużym, jagodowo fioletowym okiem i falbanką.

Krzyżówka dwóch południowoeuropejskich ciemierników H. argutifolius i H. lividus, na granicy mrozoodporności w naszym klimacie. Liście srebrne, mocno piłkowane; kwiaty zielonkawe, miejscami podkolorowane lekkim fioletem. Pokrój zwarty, niski, kompaktowy. Dobrze rośnie w miejscach słonecznych o przepuszczalnej glebie.

Na pewno trzeba okryć je na zimę stroiszem lub otulić suchymi liśćmi; można też traktować jako rośliny jednoroczne. Wspaniały do pojemników.

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o kwiatach podwójnych, białych z licznymi bordowymi piegami. Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Wyselekcjonowane spośród siewek ciemiernika wschodniego rośliny o kwiatach podwójnych, ciemnoróżowych z licznymi bordowymi piegami. Kwitnie od końca zimy do późnej wiosny (tym dłużej im chłodniejsze stanowisko). Wczesną wiosna może rosnąć na stanowisku stosunkowo słonecznym, później powinien mieć dużą porcję cienia (np. pochodzącego od innych roślin, które do tego czasu się rozwiną). Służy mu próchnicza, wilgotna lecz dobrze zdrenowana gleba.

Ogrodowy, miniaturowy cyklamen; odmiana wyselekcjonowana pod kątem rysunku na liściu: prawie cała blaszka jest srebrzystobiała. Kwitnie bardzo wczesną wioną różowymi kwiatami zebranymi w miniaturowy bukiecik. W Polsce mrozoodporny, dla lepszej ochrony należy go okryć np. jedliną. 

Czysto białe lub lekko zabarwione różem (zwłaszcza pod koniec kwitnienia) kwiaty są stosunkowo duże i bardzo intensywnie pachną - w okresie kwitnienia, który trwa u tej rośliny w zasadzie całe lato, wabią wszystkich, którzy znajdują się w pobliżu... Anemopsis pochodzi z południowej części Ameryki Północnej, znosi zimy do -15 stopni C. Rośnie na stanowisku mokrym, bagiennym, słonecznym. Tworzy mocne, duże kępy. Pod koniec lata na liściach i pędach pojawiają się czerwone plamy, z czasem cała roślina przebarwia się na czerwono.

Rutewka lubi cień i umiarkowanie wilgotne stanowisko. Ma delikatne, mocno podzielone liście i drobne, różowe kwiaty wyrastające na osiągających prawie 2 m cieniutkich, ciemnobrązowych pędach - to robi z niej doskonałego kompana cieniolubnych roślin o dużych liściach (np. host) lub niekwitnących (np. paproci). Można jej także użyć do nasadzeń naturalistycznych i sadzić np. wśród traw.

Rutewka lubi cień i umiarkowanie wilgotne stanowisko. Ma delikatne, mocno podzielone liście i drobne, różowe, pełne kwiaty wyrastające na osiągających prawie 2 m cieniutkich, ciemnobrązowych pędach - to robi z niej doskonałego kompana cieniolubnych roślin o dużych liściach (np. host) lub niekwitnących (np. paproci). Można jej także użyć do nasadzeń naturalistycznych i sadzić np. wśród traw. "Hewitt's Double" ma delikatnie różowe, pełne kwiaty. Są niewielkie, bardzo liczne i misternie zawieszone na cieniutkich pędach kwiatowych.

Odmiana tej nerecznicy Dickinsa ma jasnozielone, "pogniecione" (crispa) listki. Mniejsza od gatunku spotykanego w Japonii, na Tajwanie i północnych regionach Indii, bardziej, zwarta, kompaktowa. Wymaga miejsc wilgotnych, osłoniętych, może wymagać ochrony na zimę lub miejsca w chłodnej werandzie. Jest zimozielona.

Świetna odmiana lubianej paproci jesiennej: jej frondy bywają mocniej wycięte, jedna roślina niesie frondy mniej lub bardziej ażurowe. Pozostałe cechy jak u gatunku: błyszczące, mocno podzielone frondy pokazujące się wiosną są koloru ceglastego lub miedzianego, po tygodniu do dwóch  zielenieją, jesienią znów stają się czerwonawe. Zarodniki na spodzie frond także czerwone - stąd nazwa paproci erythro to czerwona, sora to zarodniki.