Rośliny A-Z

Kwiat masywny, duży, o mięsistych płatkach, w rudawym odcieniu czerwieni. Odmiana wyselekcjonowana przez brata Stefana Franczaka.

Kwiat o mięsistych płatkach, duży (16 cm średnicy), w kolorze królewskiej czerwieni z kontrastująca złotożółtą gardzielą. Powtarza kwitnienie.

Pełna wigoru paproć o długich, wyprostowanych liściach. Tworzy ładne, regularne kępy. Łagodniejsze zimy może przetrwać jako zimozielona - stare frondy należy usunąć wiosną.

Ogrodowy, miniaturowy cyklamen; odmiana wyselekcjonowana pod kątem rysunku na liściu: prawie cała blaszka jest srebrzystobiała. Kwitnie bardzo wczesną wioną białymi kwiatami zebranymi w miniaturowy bukiecik. W Polsce mrozoodporny, dla lepszej ochrony należy go okryć np. jedliną.

Ogrodowy, miniaturowy cyklamen. Jego liście charakteryzują się dużą zmiennością co do kształtu (trójklapowe jak u bluszczu, jajowate lub lancetowate) i wybarwienia - tutaj oferujemy formę o liściach srebrzystobiałych. Kwitnie wczesną jesienią białymi lub różowymi kwiatami zebranymi w miniaturowy bukiecik, które trwają do pierwszych mrozów. W Polsce mrozoodporny, dla lepszej ochrony należy go okryć np. jedliną.

Stosunkowo nowa odmiana o wielkich, srebrzystych liściach. Rysunek na liściu porównywany często z odmianami „Jack Frost” albo „Looking Glass”, liście są tutaj jednak zdecydowanie większe, bardziej mięsiste i mocniej owłosione, co przekłada się na lepszy turgor w suche, upalne dni.

Odmiana średniej wielkości; liście jasnozielone (okresowo kremowe) z ciemnozieloną, pofałdowaną obwódką. Przypomina H. „Whirlwind”.

Ogrodowy, miniaturowy cyklamen, który mógłby być symbolem niewinności i czystości. Liście przypominające kształtem liście bluszczu są u tej odmiany srebrzyście białe, kwiaty - czysto białe. Kępka kwitnącego cyklamena tej odmiany jest niezwykle jasna i chłodna - przyda się w cienistym miejscu wymagającym rozjaśnienia i odświeżenia.

Selekt cyklamena bluszczolistnego o bordowych kwiatach. Liście zielone z szarosrebrnym rysunkiem. Kwitnie jesienią. Wymaga stanowiska ocienionego, dobrze radzi sobie pod drzewami i krzewami, na ocienionych skalniakach. Wygląda pięknie zarówno w nasadzeniach masowych jak i jako pojedynczy egzemplarz.

Pajęczy liliowiec o dużych kwiatach w odcieniach brązu i pomarańczy (albo po prostu tygrysich - nazywa się „pająk - tygrysie oczko”). Rewelacyjnie wygląda posadzony w sąsiedztwie liliowca „Black Arrowhead”.

Duża hosta o liściach, które skojarzyły się komuś z naleśnikami: okrągłe, płaskie. Kremowy środek otoczony szerokim, zielonym marginesem.

Rewelacyjna odmiana o liściach ładnie, kontrastowo wybarwionych (środek jaskrawy żółty, brzeg żywozielony) i czysto białych kwiatach. Piękna!

Sympatyczna odmiana o ciemnozielonych liściach ze skąpym jak bikini białym środkiem. Białe są także pędy kwiatowe. Tworzy ładne, eleganckie kępy.

Mała hosta o lancetowatych, białych liściach z szerokim, ciemnozielonym brzegiem. Chłodna i elegancka jak brylantowy naszyjnik.

Kwiaty duże (13cm), różowe, z żółtą, wyraźnie karbowaną falbanką i żółtym gardłem, pachnące. Powtarza kwitnienie.

Kwiaty kremowe z wielkim, wyrazistym różowym okiem i zielonym gardłem. Płatki wywinięte do tyłu. Kwitnie obficie.

Odmiana o dużych lawendowych kwiatach z intensywnie fioletowym okiem. Brzeg płatków z falbanką, gardło zielone. Kwitnie obficie.

Charakterystyczne malutkie, okrągłe liście i nieproporcjonalnie duże kwiaty na grubych łodygach - mamy kolejne „mysie uszy”.  Liść początkowo niebieski, potem coraz bardziej szarozielony, z kremowym brzegiem. Odporna na ataki ślimaków.

Kolejna, tym razem złotolistna odmiana w rodzinie funkii „mysie uszka”. Liście małe, okrągłe, w czerwcu fioletowe kwiaty nisko nad kępą liści.

Kwiaty dość duże (15cm), w intensywnym odcieniu fioletu z ekstrawaganckimi białymi zębami wokół płatków. Gardło żółte.

Piękna odmiana kokoryczki wyselekcjonowana przez Ernsta Pagelsa. Kwiaty klasycznie białe z zielonymi końcówkami płatków, zebrane po 4; jagody matowo niebieskie.

Kwiat o mięsistych ciemnofioletowych płatkach, gardło żółte.

Kwiaty różowe z żółtą gardzielą i delikatną falbanką. Wczesny.

Kwiaty duże, ciemnoczerwone (wpadające w kolor ciemnego czerwonego wina) z żółtą gardzielą, ciemniejsze oko. Bardzo duży.

Kwiaty łososiowe z delikatną falbanką i jaśniejszą pręga przez środek płatków. Kwitnie obficie.

Kwiat czerwony z delikatną falbanką. Odmiana wyselekcjonowana przez brata Stefana Franczaka.

Kwiat pomarańczowy z czerwonym okiem i delikatną falbanką.

Pajęczy jasnofioletowy kwiat z zielonkawym gardłem. Przez płatki przebiega biała smuga.

Jedyny chyba cytrus, który można bez obaw uprawiać w polskich ogrodach - poncyria jest na to dostatecznie mrozoodporna. Warto sadzić ją w miejscach zacisznych, osłoniętych, unikać wystawy wschodniej - jest wrażliwa na wiosenne przymrozki, które przy tej wystawie kąsają najmocniej.

Ciemnozielone liście z kremowożółtym, stosunkowo wąskim centrum. Hosta średniego wzrostu.

„Lady Luck” to średniej wielkości hosta o podłużnych liściach. Brzegi początkowo kremowe, później czysto białe, lekko pofałdowane. Ogonki liściowe bardzo ciemno czerwone - prawie czarne.

Pająk o mocno wydłużonych czerwonych płatkach, gardło zielonkawe. Kwiaty mają 20 cm średnicy.

Liście dość duże, mięsiste, zielone, błyszczące na łukowato wygiętych łodygach. Wiosną kwitnie kremowobiałymi dzwonkowatymi kwiatkami. Jesienią i zimą wiszą na nim jagody w pięknym, fioletowym kolorze. Rozmnaża się dość intensywnie i tworzy gęste kępy. Mimo naszych obaw co do mrozoodporności, zimuje bez zarzutu nawet bez okrycia. Liście trwają jako zimozielone, stają się oczywiście coraz brzydsze, zszarzałe i potargane - wiosną trzeba je usunąć.

Różowe kwiaty ze śliwkową, dużą strefa oka. Gardziel zielonkawo żółta. Falbanka.

Solidne, wielkie kwiaty. Płatki żółte z łososiowym nalotem. Gardziel zielonkawożółta. Mocno pomarszczona falbanka. Powtarza kwitnienie.